پیام دبیر کل از خیمه های درد برای کاخ نشینان
دیدار دبیر کل سازمان ملل با بیجا شدگان و گوش دادن به درد آسیب پذیرترین قشر افغانستان در این سرزمین خشونت زده، پیامی ساده برای رهبران فرصت طلب ارگ داشت: به جای گلوله مرحم شویم بر زخم های عمیق 
تاریخ انتشار:   ۱۳:۰۲    ۱۳۹۶/۳/۲۵ کد خبر: 134590 منبع: پرینت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)،افغانستان طی دو سال گذشته تجربه های تلخی از افزایش خشونت و قتل عام های جمعی در حمله و انتحاری تروریستان تجربه کرد و همچنان که بیش از نیمی از کشور در تهدید جدی طالبان به سر می برد، سیل بی جاشدگان بحران انسانی دیگری در کشور رقم زد.

پس از رویداد خونبار کابل و اعتراض های گسترده که چهره کابل را به شهری نظامی بدل کرده است، دبیر کل سازمان ملل متحد در سفری غیرمنتظره به افغانستان قبل از دیدار با مقام های حکومتی از خیمه های بی جاشدگان اطراف کابل دیدار و پای در و دل آسیب پذیرترین قشر جامعه نشست.

عملی پسندیده که شاید درسی بزرگ برای رییس جمهور غنی باشد که در روزهای پرآشوب کابل به جای کنترل بحران خود یک سر هرج و مرج بود و با گلوله پاسخ مردم خسته از کشتارها را دارد و همچنان بر سرکوب هر اعتراض و دادخواهی از سوی مردم پافشاری می کند.

هرچند فقر دیگر مهمان بیش از 80 درصد جمعیت افغانستان شده، بی کاری بیداد می کند و مردم با وجود چنین معضل های با خطر انتحاری و حمله دسته و پنجه نرم می کنند، بی جاشدگان که تمامی دارایی خود را در جنگ رها کرده با شرایطی بس اسفبار، ماه ها و گاه سال ها در آوارگی به سر می برند.

حکومت با وجود دریافت کمک های هنگفت از جامعه جهانی هیچ برنامه اساسی برای آوارگان داخلی افغانستان که دیگر از مرز یک میلیون تن به دلیل گسترش دامنه جنگ به شمال گذشته است، نداشته و ندارد، بی اعتنایی به قشری از شهروندان که در فرار از ناامنی ها تهی دست تر از گذشته شده اند و در سرما و گرما و نبود آذوغه در تقلای زنده ماندن هستند.

دبیر کل سازمان ملل در حالی به جمع بحران زدگان جنگ رفت که اشرف غنی با وجود اعتراض های گسترده مردم به ضعف های آشکار و پی در پی امنیتی حتی به سراغ شورای علما رفته تا از طریق دین و اعتقادات مذهبی به سرکوب مردم بپردازد در حالی که راه کم هزینه ی فرونشاندن هرج و مرج و چنین بحران هایی توجه به خواست معترضین و دوری از نفاق و چنددستگی در حکومت وحدت ملی است.

دیگر پیام انتونیو گوتیرش برای افغانستان این بود که ملل متحد در زمان رنج و خشونت در کنار افغانستان است، شاید سادگی این گفته به چشم نیاید اما برای بازماندگان این سرزمین دردمند گاه "هم دلی" مرهمی بر زخم های عمیق آنان می شود، حقیقتی که هیچ گاه رهبران افغانستان ندیدند و هیچ تمایلی برای درک آن ندارند.

اشرف غنی به عنوان رییس جمهوری بحران آفرین از خود چهره ای منفور در جامعه بر جای گذاشته است که همواره از پشت دیوارهای سراسر امنیتی ارگ و یا با فریاد و سخنانی دیکتاتوری با مردم سخن می گوید و در عمل هرچه کرد براندازی نفاق بوده و قوم گرایی.

شخصی که اگر چه خود متخصص در خصوص کشورهای بحران زا و پس از جنگ است اما تهی از سیاست مداری برای ملتی چند مذهبی با قومیت های مختلف می باشد که عطش همبستگی و امنیت دارد.

اشرف غنی و عبدالله به عنوان سران این نظام اگر از درک پیام دبیر کل سازمان ملل عاجز هستند پس به گذشته کوتاه این حکومت بنگرند که چگونه رای یک ملت را در ستیزه جویی تباه کردند، افغانستان را به سرزمین آشوب زده از جنگ و افراط گری فرو برده و میلیون ها بی گناه قربانی خواست های دیکتاتوری و قدرت طلبی شدند.

آنچه بر این سرزمین آمده را باید در چادرهای پینه بسته بی جاشدگان و نگاه کودکان گرسنه دید که اگر از جنگ جان سالم به در بردند در سرما و گرمای سخت افغانستان، بی سرپناه و در آنجا که نام خیمه های بی جاشدگان نامیده می شود جامعه فراموش شده افغانستان هستند.

کد (18)


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
سازمان ملل
اشرف غنی
نظرات بینندگان:

>>>   این یک اشتباه بزرگ جامعه جهانی بود که تمام پول را در اختیار دولت فاسد کرزی و دولت فعلی قرار میدهد دولتی که از ریس جمهور اش گرفته تا به پایین ترین مامور اش در فساد غرق است
ان دولتی که پایین ترین مامور اش صاحب بلند منزل های مفشن و لوکس است
نور پنجشیر کابل

>>>   ع و غ اگر شرم ميداشتند همه شان بشمول كابينه با ديدن اين تصوير دسته جمعي خود كشي ميكردند، بسيار بيغيرت و بي ....هستند.

>>>   سازمان ملل خودش بادزدها یکی است ....
یاران ابوذر

>>>   همسایه شرقی ما کشور چیــــن با زارعین افغانستان کمک خیلی موثری را انجام داده است رسانه ها اطلاع داده اند که چین تخم کوکنار را اصلاح ژنتیک کرده طوریکه در مدت 40 روز میتواند حاصل بدهد کمتر آب وکاروزحمت می خواهد وحاصلش هم خوب است وهم کیفیت آن بهتر از تریاک های است که تاحال کشت میشد ،
وهمچنان این کشور دوست وعده نموده است که از مصرف خود نسل ترورست هارا هم اصلاح ژنتیکی مینماید که بتوانند در ده سالگی تولد وتکثر کنند تا از بابت انتحاری داغشی کمبودی احساس نشود
ر

>>>   او فکر میکند که اینها وارثین شهدا اند ولی نمی داند که اینها کفنکشان سابقه وقاتلین کابل ۱۹۹۲ است!
دزدان پکول که ..کرد

>>>   براى رستاخيز ، بايد يكبار مُرد
طبيعت،
پروردگار خودسرى ايست
در آبستنم سهمى نداشتم
مرگ هم جبر زنده گيست

اما براى رستاخيز ديگر
خودم قيام مى كنم

ن سلام

>>>   داکتر صاحب عبدالله عبدالله عبدالله برای سرمنشی ملل متحد اطمینان داده است که اینروز ها ازطرف پاکستان نشانه های امید وار کننده می بینند !!!!
شــاید یکی از نشانه های امید وارکننده برای ع همان چقوری چهار راهی زنبق ونشانه دیگرشامید وارکننده حمله برجنازه ایزد یار حتما هست
در طول صد سال همیشه پاکستان افغان هار فریبداده ودر آینده هم به جوئی که اب رفته باشد بازهم میرود
پاکستانی ها روزی صد نفر را می کشند ع روز بروز کومه هایش از چاقی می پندد چون انسان های بی ننگ همینگونه هستند
مردم در طول چهل سال از پاکستان بجز مرگ وخون چیزی ندیدند اما ع نشانه های امید وار کننده می بیند!!!
معلوم نیست این نشانه ها چی است کلدار است یا چیز دیگر؟؟؟
ر

>>>   دالكريمى عبدالكريمى
عبدالله يك وسيله قوى بين مردم گمرا و غنى بوده و همين نقش را سالها است كه بازى مى كند. اين نقش او براى غنى و شركا خيلى فايده رسانيده است و بر عكس موجب تباهى مردم ما شده است.
به خاطريكه مردم دنباله رو و شخصيت پرست اند.
مردم دنبال أصول نيستند بلكه دنبال أفراد اند. فقط براى شان يك لنگى، چپن، موبائيل و يگان چوكى كه داده شد، سالها نوكر و خدمت گار اند.
اين عبدالله هر زمانى يك قطعه عكسش را با احمد شاه مسعود، روى رسانه ها بگذارد، همان لحظه صد ها نفر را خر مى سازد، اما بد بختانه مردم نه مى دانند كه اين عبدالله با آن عبدالله فرق دارد

>>>   Zahir Ariaie
مردم كه براى نجات خود دو هفته در خيابان نمى ايستند و با انتحار و انفجار خون مى ريزند، سخت است سزاوار تسليت باشند.

>>>   Salam
نسل كشى ها را پايانى نيست ، تا اين ارگ است ، چنين خواهد بود..

>>>   Zahir Ariaie
همان حادثه تكرارى
همان مردم با افكار تكرارى
همان محكوم كردن هاى تكرارى
همان حرف ها و سخن هاى تكرارى
و بلاخره مرده ها دفن، زخمى ها راهى شفاخانه ، مردم بر سر كار خود، رهبران در همان ناز و نعمت، همه چيز فراموش ميشود، و قربانيان با كوه از اندوه و مشكلات اينده !
اين است سرنوشت ما

>>>   Salam
مردم در مرگ خود سهم دارند ، از مُردن و كشته شدن كسى سير نشد. راه حل معلوم است . از ديوار ها بلند برويد و لانه هاى تروريزم را ويران كنيد تا ديگر در مسجد و دير وخانقاه و دانشگاه و جاده و خانه كشته نشويد .
سر هر چهار راهى و هر جاده و خيابان خيمه بزنيد و خود امنيت خود را بگيريد ، از رهبران ترور توقع نكنيد تا مال ، جان و عزت شما را محافظت كنند .

>>>   کامران میرهزار:
غیر پشتون ها حق دارند، جامعه ی پشتون را مقابل این پرسش جدی قرار دهند که چرا آنان جامعه ی خود را بستر مناسب برای زایش و تربیت تروریست طالب و کوچی و داعشی ساخته اند و همه نوع وسایل جرم و جنایت از مواد مخدر گرفته تا انواع سلاح برایشان فراهم است. این پرسش جدی را در حقیقت نخبگان جامعه پشتون باید بین خود و مردم خود طرح می کردند اما تاسف اینکه نه تنها چنین نکرده اند، بلکه دیگران را نیز متهم به نفاق افکنی و ویرانی وحدت ملی متعفنی می کنند که نفع آن برای همان طالب و کوچی و داعشی دولتی و غیر دولتی شان و چند آله ی دست غیر پشتون شان بوده است.

>>>   برای ع و غ مرگ است!!!! ولی افسوس که هر دو از جمله آن بی غیرتان است که در سایه درخت روییده در ....... می نشینند!!!!!!


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است