کابل را نه می توان شهر نامید و نه در حد روستا دانست بلکه جغرافیای کوچک در اطراف کوه آسمایی می باشد که در میان انبوه جمعیت شش میلیونی غرق در دود، بیماری و درگیر با انتحاری و کشتار است | ||||
تاریخ انتشار: ۰۹:۵۸ ۱۳۹۶/۱۱/۱ | کد خبر: 145188 | منبع: |
پرینت
![]() |
به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، روزهای امن و آرام کابل دهه ها است که جای خود را به آشفتگی، کشتار و خون داده است با رهبرانی که آمدند، جنگیدند، ویران کردند و کشتند اما در دوران جدید این شهر نیمه ویران در انفجار جمعیت و زیر ابر سیاه و آلوده، بدل به شهر رویاهای میلیونی مردمی شده اند که در جستجوی امنیت پا به پایتخت نهادند.
از کابل مدرن در جنگ داخلی دهه هفتاد چیزی جز ویرانه باقی نماند و در دوران طالبان بدل به مرکز افراط گرایان و صحنه وحشت و جنایت ها شد اما پس از گذر از دوران تاریک نه تنها سایه سیاه جنگ از این شهر گذر نکرد بلکه در انفجار جمعیت با حمله و انتحاری های بیشمار رها شده است.
پایتختی که تنها گنجایش نیم میلیون جمعیت را دارد اکنود احاطه در میان شش میلیون جمعیتی است که اکثر آن از ولایت ها و مناطق دورافتاده برای گریز از جنگ آمده اند و یا مردمی که در فقر و بیکاری، رخت مهاجرت به تن کرده اند و باشنده کابل شدند.
اولین چیزی که در این شهر به چشم می آید، مردمانی از هر قومیت است که با وجود درگیری های قومتییِ درون حکومتی مسالمت آمیز در کنار یکدگیر زندگی می کنند و نکته دیگر، عدم بهداشت و ترافیک سنگین آن است.
هرچند سال های اولیه دوران جدید، وضعیت زندگی مردم رو به بهبود بود و دمکراسی به یکباره تزریق شد اما با ریشه ای شدن فساد، نه تنها کابل بلکه شهرهای بزرگ و اقتصادی همانند هرات در موجی از رکود و بی قانونی فرو رفت تا آنجا که هر تروریستی توان به چالش کشیدن حکومت و از میان بردن مرگ گروهی غیرنظامیان را دارد.
از سوی دیگر، حکومت چنان درگیر اختلاف های سیاسی است که نه توان و نه زمانی برای سازماندهی وضعیت نابهنجار پایتخت را ندارد و شهرداری در حد وزارت خانه را با کوهی از مشکلات و چالش به حال خود رها کرده در حالی که شهرداری کابل با دارا بودن، شهردار، سه معاون، 18 اداره مرکزی و 22 اداره ناتوان از کاهش ترافیک شهری را ندارد چه رسد به رسیدگی به بهداشت و یا سازماندهی پایتخت به عنوان یک کلان شهر.
در حقیقت، کابل را نه می توان شهر نامید و نه یک روستا در نظر گرفت بلکه جغرافیای کوچکی در اطراف کوه آسمایی است با جمعیتی شش میلیون نفری که حتی توان خدمات دهی برای نیم میلیون تن را ندارد و عاجز از تامین امنیت مردم حتی در امنیتی ترین اماکن دولتی.
کمربند سبز امنیتی که با هدف حفظ امنیت آنهم تنها برای مناطق مرفه و طبقه دیپلمات نشین کابل از سوی ارگ در نظر گرفته شده جز ایجاد ترافیک بیشتر و مشکل کردن رفت و امد برای مردم، هیچ کارایی دیگری ندارد زیرا شلوغ ترین ساعات روز و امنیتی ترین مناطق پایتخت شاهد انتحاری و حمله های مرگ بار بوده است.
شهرداری به مانند دیگر نهادهای مهم حکومتی و وزارت خانه ها تهی از اختیارات لازم برای سازماندهی شهر و انجام وظایف محوله می باشد و در حالی که حکومت در تلاش برای اهداف پشتونیزمی است و بر شکاف اختلاف های درون حکومتی می افزاید، معضل های کابل و مرگ هر روزه مردم در آلودگی و بهداشت ضعیف آن، کمترین اهمیت را دارد.
آلودگی گسترده بیش از هر انتحاری و حمله ای جان مردم را می گیرد، افزایش بی سابقه سرطان ها هرچند مرگ های خاموش این شهر است اما کمتر مورد توجه رسانه ها و یا در حد سروصداهای انتحاری ها برای مردم جلب توجه می کند.
یکی از دلایل اصلی آلودگی هوای کابل، وجود بی شمار موتر و سوخت بی کیفیت است که اکثر قاچاق و از پاکستان وارد می شود و حال، کدام مرجع و نهادی توان رسیدگی به این سطح از قاچاق مواد سوختی بی کیفت را دارد؟ عملا هیچ.
شهرداری نه تنها توان مدیریت شهری را ندارد بلکه با اضافه شدن بخش کنترل ترافیک با چالش های بیشتری مواجه می شود زیرا زمانی که حتی مردم آشنا به نشانه های ترافیکی نیستند و قوانین رانندگی رعایت نمی شود، شهرداری با کدام توان و سازماندهی در پی کاهش ترافیک کابل باشد؟
همواره کارهای سطحی و برنامه های بدون نتیجه ای مثبت اما با هزینه های کلان جای تخصص و رویکرد زیربنایی را گرفته است، جاده هایی که ساخته می شود و با اولین باران و برف غرق در گل و لای می شود و یا ساختمان هایی که با هر باد و لرزه ای ترک بر می دارد و بماند که سرنوشت پروژه های درگیر با فساد به کجا می رود.
کابل، راهی بس طولانی برای رسیدن به شهری مدرن و یا حداقل شهری برای جمعیت شش میلیونی اکنون پیش رو دارد اما اولین گام قبل از هر حرکتی، تامین امنیت است، اگر امنیت برای پایتخت برقرار باشد می توان امید به کاهش چالش ها از آلودگی هوا تا بهداشت را داشت اما در نبود ثبات، همین زیرساخت های به جای مانده نیز از میان می رود.
کد (18)
>>> کابل یعنی محل زندگی مظلومین وکسانیکه دیگرهیچ جای زندگی برای شان نمانده کابل یعنی محل زندگی مردم که به تدریج مرگ را قبول کرده اند
>>> تعداد ادارات کشفی ما کم است مثلا ریاست امنیت ملی درتشکیل کابل پنجصد ریاست بیشتر ندارد ، وزارت داخله صرف دوصد ریاست بتنام های کشف منطقوی جنائی ریاست مبارزه با تروریزم وریاست کشف ، ریاست استخبارات ریاست های بیشمار درحورزه ها ذون ها
اما مشکل اینست که توجه اصلی اینها درجمع آوری پول است حتی اگر از طریق اختطاف تجار اختطاف صرافان باشد بنا وقتی باقی نمیماند که متوجه اشرار باشند ودلیل دیگر اینکه حالا دوست ودشمن گد خورده هیچ فهمیده نمیشود کی دوست است کی دشمن راه گم است ،
ر
>>> ریاست امنیت ملی پنجسال پیش رسما مکتوبی برای کانتیننتال خبرداده بود که زیر تهدید هستید ، حالا خود شان مقصر هستند ریاست امنیت ملی ما هیچ تقصیر ندارد!!!
>>> امـروز 17 فرد دربلخ ، سه فرد درفراه ، هشت در هرات وپنج در کابل حیات شان را از دست داده اند ، براستی که افغانستان بعد از هفده سال در بهترین حالت قرا گرفته است
>>> اشرف غنی، رییس جمهور کشور در میان نظامیان کشور گفت که :
افغانستان امسال بخاطر فعالیتهای نیروهای امنیتی کشور، در بهترین وضعیت قرار دارد
>>> اگر ریاست امنیت ملی ما حادثه که قرار بود در کانتیننتال اتفاق بیافتدرا بموقع کشف وخنثی نمیکرد خدامیداند چقدر خسارات وتلفات وارد میشد ، زنده باد امنیت ملی ما که چنین مسایلی را از پیش کشف وخنثی میکند
>>> دهشت افگنان درداخل هوتل کانتیننتال پانزده ساعت کامل جنگیده اند و گلوله مصرف کرده اند؛ انفجاراتی را انجام داده اند. این همه اسلحه و مهمات از آسمان برای شان نازل شده بود که مانند یک کندک نفر، با چندین کندک دولتی در جنگ ودرگیری اند و مقاومت می کنند؟
>>> سفیر امریکا فرمانورا است
غنی مزدور بی برگ و نوا است
استانکزی و اتمر مامور مرگ
بداعش و طالبان همصدا است
>>> سعید رحیمی مسوول اینن حمله بوده چرا کسی از انها بازرسی نمیکند ..
>>> Parwani
اقوام افغانستان غلامی را نمی پذیرند وزمانش گذشته این عصر جدید است مردم به شبکه های اجتماعی دست رسی دارند گپ پییر وپیرخانه حضرت وحضرت بازی ودست بوسی ها گذشت رادیو وروزنامه های دولتی ارزش خود را از دست داده اند افغانستان صاحب دارد کسانیکه درین سرزمین تولد شده اند شهید دادند واز خانه وکاشانه خود دفاع کردند واز وطن خود مردانه دفاع کرند همین سرزمین از آنها است فریب خود فروشان را نخورند
>>> Masoud
ریش سفید مهم نیست عزت آبروی مردم مهم است ..........به مکر و فریب این قوم اسرائیل وقتی زور سر شان آید بعد به مکر و فریب میخواهند به مطلب خود برسند
>>> Wahdat
استاد رهبری یک ملت بزرگ به دست دارد، مردم با استاد عطا هستند، دیگر سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ نیست !!
مردم هوشیار اند و می دانند چی می کنند
>>> حمدحسین هاشمی
باید هرچه عاجل تر حکومت موقت تشکیل شود ومردم سالاری درکشور عزیزما بجای مافیاکراسی وقومگرای وقبیله گرای تشکیل گردد لعنت به قاتلان مردم مظلوم ما ونیروهای دفاعی وامنیتی قهرمان کشور لعنت بر برادران دیروز وامروز طالبان وجنایتکاران وداعشیان مرگ بر دشمنان وطن ومزدوران بیگا نگان وبرادران آنها وحمایتگران آنها ورهاکننده گان آنها از بگرام پلچرخی ودیگر زندانها ی کشور
>>> تحميل هويتِ يك قوم بر ديگر اقوام و «يكسان سازى هويتى» از طريق پروژه ملى روند شناسنانه هاى برقى راه حل نيست و بهتر است حكومت فاسد و نا مشروع حساسيت مسله را درك كند و عملن بحران را دامن نزند و تقابل قومى را بيشتر ازين به اوج نرساند.
شناسنانه هاى برقى بايد مطابق قانونِ تصويب و توشيح شده اى ثبت احوالِ نفوس آغاز گردد.
هارون معترف
>>> خوب است در این وقت ها انتها ر و انفجار از کابل گم شده است
در ما ه روزه هر روز انفچر و انتهار بود مگر حا لا بل کل مک شده است و امنیت خو ب شده است
>>> غرب کابل با سائر مناطق شهرکابل بلحاظ توسعه وامکانات شهری کاملا متفاوت است، چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
>>> بیشتر به جنگل و باغ وحش شبیه است تا دهکده برادر ، پایتخت که جای خود دارد !
بامیانی
>>> یکی از ژورنالستان خارججججی کشورهای سوسیالستی نوشته بود: کابل مانند لانه موشی است که پر از کثافات است
>>> مهم اینست که نقاط دیپلماتیک شهر کابل مصؤنیت داشته باشد و زندگی خارجی ها در خطر نباشد. زندگی بقیه مردم کابل چندان اهمیت ندارد.
>>> فقط جان دیپلماتها و مقامها ارزش دارد و جان مردم غریب نه. لعنت به این طرح امنیتی. لعنت به این همه مقامهای فاسد و بغیرت دزد.
>>> دولت بیعقل است. یک کاری را که راه حل تخنیکی دارد، هیچ در نظر نمیگیرد.
همین موانع را که عرض منع ورود وسایل نقلیه بزرگ در ساحات سبز ایجاد کرده است، میتواند الکترونیکی بسازد و کود مخصوص داشته باشد که هر روز تغیر کند ( مثل نام شب پیره دار ها، در هنگام قیود شب گردی که در گذشته ها بخاطر تأمین امنیت معمول بودهرشب تغیر میکرد).
این کود نمبر هر روز در اختیار مامورین آتش نشانی و یا اطفاییه قرار بگیرد و در هنگام
ضرورت ، اگر جایی حریق صورت میگیرد، مامورین آتش نشانی توسط کود مخصوص این موانع را باز و از آن عبور میکنند و بعد از عبور شان دوباره بسته میشود.
از بس که دولت و مردم در جنگ و سیاست آغشته هستند، یک راه حل منطقی و تخنیکی برای حل یک پروبلم نمیتوانند جستجوکنند.
>>> کاری که چول میکند غول نمی کند همه با رشوت خنثی میشود زمانی موفق هستید که فساد را در کشور ریشه کن نمائید
>>> هیچکاری نمیشود همه این حرف ها خاموش ساختن مردم از حملات پی درپی ترورستان طالبان اله دست پاکستان است و تغیر جهت از عمل ترورستی طالبان و متوجه ساختن مردم به چنین حرف های که هرگز جنبه عملی را مانند دیگر وعده بخود نخواهد گرفت .
>>> ریاست عمومی امنیت ملی ، ریاست مبارزه با تروریزم وزارت داخله معونیت کشف وزارت دفاع ، ریاست استخبارات وزارت داخله ریاست کشف وزارت دفاع ، ریاست تروریزم وزارت دفاع ، ریاست های جنائی وزارت داخله ، ریاست کنترول منطقوی وزارت داخله ریاست های جرایم وزارت داخله ، ریاست های صد گانه ریاست عمومی امنیت ناملی ،
ماهانه چند ملیون افغانی معاش اینهاست سالانه چند ملیون دالر پول اپراتیفی شان است ، چی کم دارند ؟ هزاران موتر رنجر وصد ها نوع تخنیک عصری دراختیار شان است چی است دست آورد شان ؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ر
>>> Abdul Ali Faiq
اي اوغان بس كن! ترا به #اوغانوالي ات سوگند, ترا به #يهود_بودن قسم، ترا به #امير_المؤمنينت سوگند, ترا به #پت_خزانه ات سوگند كه دست از سر مردم ما بردار! اوغان ميكشد، اوغان جنايت ميكند،اوغان انتحار ميكند، اوغان اخطار ميدهد، اوغان غلامي ميكند، اوغان حكومت ميكند، اوغان دفاع ميكند و اوغان شما را جنگ سالار و مهاجر ميگويد و شما چي ميكنيد؟ آيا منظر مرگ تدريجي تان هستيد؟!
مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است