صلح کذایی گذرگاهی است برای فروش افغانستان
سناریویی راکه کاخ سفید تحت نام مذاکرات صلح آرایش بخشیده است، تا کنون به مثابه رویکرد جاده صاف کن، همه زمینه های سیاسی را با بزرگنمایی های کاذبانه برای طالبان آراسته ساخته و تسلیمی دولت را در آن تزیین بخشیده است 
تاریخ انتشار:   ۰۹:۳۱    ۱۳۹۸/۵/۱۴ کد خبر: 159675 منبع: پرینت

آمریکا‌ در آستانه فازچهارم تحولات استراتژیک خویش در افغانستان، سرگرم گشایش چهارمین برگهٔ سیاه در درازنای تاریخ مداخلات خود در کشور است.

عطش جنون آمیز نسبت به ژیوپلتیک افغانستان و داشته های گهربار طبیعی برای برنامه سازان آمریکا اجازه نمی دهد تا دست مداخله از افغانستان بردارند. چهار دهه است که آمریکا در نبرد افغانستان درگیر بوده، تاکنون چندین نظام سیاسی را در کام خود فروبرده و حال سرنوشت انهدام نظام خودساختهٔ خود شان فرارسیده است.

برحسب اعترافات سران پنتاگون این پروژهٔ دوزخی پنجاه سال الا مکیدن آخرین قطره های خون میهن و هم میهنان ما دوام خواهد کرد. تنها درآمد سالانه ۴۰۰ میلیارد دالر از تجارت مواد مخدر افغانستان برای کارتل های مخدر آمریکا کافی است تا شعله های جنگ در این کشور بطور مستدام زبانه کشد.

انتقال هزاران داعش از حوزه خلیج فارس در افغانستان نه بخاطر تامین صلح بل برای مشتعل سازی جنگ و بحران طراحی شده است و عنقریب شعله های آتش فشان داعش در کشور فوران خواهد کرد و ابتکار نبرد جنگ نیابتی آینده را احتمالأ داعش بدوش خواهد داشت.

فعلأسناریوی را که آمریکابرای تسلیمی افغانستان برای پاکستان برگزیده است "صلح" است و این همان شاهراهی است که نماینده سیا گورباچف، ریگان و جنرال ضیا در چهارچوب ایتلاف دوستانه «friendly qualatio» تحت نام "مصالحه ملی" دست و پای حزب حاکم و رژیم جمهوری دموکراتیک افغانستان را بستند و نظام را در کام اژدهای قرن فرو بردند.

پلاتفرم صلح با ارتش نیابتی پاکستان که با نام مرغوب تجلی می یابد، آرامش قبل از طوفان خواهد بود و بزودی چون اژدها مدنیت بشری را در افغانستان در کام خود غرق خواهد ساخت. اساسأ به گواهی تاریخ، صلح در قاموس استراتژی آمریکا در جهان جای ندارد. نقشه حاکمیت و نظام طالبان در آزمون زمان از پروسهٔ لابراتواری گذشته و ضرورت به امتحان ندارد. ماشینی که تنها چرخ آن باخون میگردد، چگونه در جامعه انسانی جا خواهد افتاد؟

مبرهن است که برنامهٔ صلح موجود یک پدیدهٔ آنی نیست بل تداوم پروژه ای است که طالبان به مثابه نیروی الترناتیو سیاسی در آن پیشبینی شده بود و با ترفند های متعدد تحت سایهٔ حمایت آمریکا و دولت های نیابتی مربوط در سراسر کشور رشد و گسترش یافت.
زلمی خلیلزاد نماینده آمریکا، ماموریت بینن سیوان نماینده سرمنشی ملل متحد را برای تسلیمی افغانستان برای پاکستان، بدوش گرفته و در غیاب مردم افغانستان و همیاری با یاران قدیمی و شیریک های استراتژیک اش، آماده است تا آخرین میخ را بر تابوت افغانستان بکوبد و بر مخروبه های آن درفش پاکستان را در وجود لشکر نیابتی آن کشور یعنی طالبان به اهتزاز کشیده و صورت آمریکا را در قالب جنگ نیابتی و اطلاعاتی بر رخ دیگر این درفش برتابد.

سناریویی راکه کاخ سفید تحت نام مذاکرات صلح آرایش بخشیده است، تا کنون به مثابه رویکرد جاده صاف کن، همه زمینه های سیاسی را با بزرگنمایی های کاذبانه برای طالبان آراسته ساخته و تسلیمی دولت را تحت نام "امارت اسلامی" در آن تزیین بخشیده است.
برخلاف تمام مذاکرات بی پیشینه تاریخی قرار است که یک دولت یی که مُهر حمایت غرب را در پیشانی دارد، با ترفند های عوام‌فریبانه برای اپوزسیون افراطی و جنگجویان نیابتی پاکستان تسلیم گردد.

منشا و محوریت این سناریوی مهندسی شده از معاملات دوجانبهٔ سران کاخ سفید و اسلام آباد در خصوص فروش و تسلیمی افغانستان برای پاکستان و تامین امتیازات ویژه برای آمریکا برمی خیزد.
بر قول آگاهان سیاسی یکی از رویکرد های که همه عقبه های دفاعی دولت را صدمه زده و جایگاه آنرا در مذاکرات صلح به چالش میکشد، عبارت از اعلام مهندسی شدهٔ غیرمترقبه و غافلگیرانه خروج بخشی اعظم ارتش آمریکا از افغانستان است.

بدیهی است که خروج ارتش بیگانه آرزوی هر شهروند میهن‌دوست افغانستان است، اما با توجه به سطح شکنندگی سیاسی و نظامی دولت در وضع کنونی و در گرماگرم مذاکره با طالبان و در واقع پاکستان، چگونگی صدور چنین اعلامیه ستون فقرات دولت را درهم شکسته و وزنهٔ کفهٔ ترازو را به نفع مخالفین و دشمنان مردم افغانستان تغییر خواهد داد.
به گواهی راویان حوادث افغانستان، این یک اقدام عمدی و حساب شده از طرف رهبران کاخ سفید برای فروش افغانستان برای پاکستان است.

در همین زمینه وبگاه گلوبال ریسرچ در مقالهٔ ویژهٔ محتوای پلان دونالد ترامپ در راستای خروج ارتش آمریکا از افغانستان را مورد تحلیل ژرف قرار داده می‌نگارد:[۱] "اعلامیه غافلگیرانه وزیر امور خارجه آمریکا مبنی بر اینکه رییس جمهور ترامپ به وی دستور داد تا حضور نظامی ایالات متحده را از افغانستان قبل از انتخابات سال۲۰۲۰ کاهش دهد، بلافاصله عصبانیت رسانه های اصلی جهانی و حتی بیطرف چون رویترز را برانگیخت."

این مقاله می افزاید: "افشای جدول زمانی از طریق پامپو وزیر امور خارجه، بمبی بود که انفجار آن به گمانه زنی های جدی افزوده و آن اینکه ترامپ آماده است تا هرگونه معامله با طالبان را انجام دهد تاحداقل اجازه خروج جزیی از نیروهای آمریكا را قبل از انتخابات برای رای دهندگان آمریكا صادر نماید.

این مقاله در بخش دیگری می نگارد: "صرف نظر از نگرانی های دولت تحت حمایت آمریكا در كابل، این فشار ناشی از برنامهٔ عقب نشینی نیروهای آمریکایی توسط ترامپ میتواند موقعیت ایالات متحده را در مذاکره باطالبان تضعیف کند. وقتی که طالبان به خروج نیروهای آمریکا معتقد میگردند، دیگر به چیزی نمی اندیشند."

این مقاله می افزاید: "رویترز به نقل از منابع دیپلماتیک که نخواست فاش شود، در مورد اعلامیه نه چندان ظریف خروج نیروهای آمریکا از افغانستان اشاره نموده خاطرنشان ساخت که ترامپ بخاطر پیروزی در انتخابات و حصول رای میلیونها آمریکایی که از جنگ پر هزینهٔ آمریکا در افغانستان خسته شده اند، آماده است تا افغانستان را برای طالبان "به فروش" برساند."

از قول این دیپلمات گفته میشود: در حالی که دیپلمات های آمریکایی می گویند که روند صلح باید "متعلق به افغانستان باشد و توسط رهبران آن کشور رهبری شود، اما مقامات ارشد افغانستان و دیپلمات های غربی گفتند که برنامه زمان بندی کاخ سفید برای بیرون راندن سربازان آمریکایی برنامه وسیع صلح را تحت سایه و در معرض خطر جدی قرار داده است."

این مقاله در جای دیگری اذعان میدارد: "متحدین آمریکا می هراسندكه وقتی که برنامه زمان بندی برای خروج نیروهای آمریكا اعلام شد، دولت افغانستان در مذاكرات خود درباره چگونگی اداره كشور، کمترین اهرم فشار بالای ملیشه های طالبان در اختیار نخواهد داشت‌ و این رویکرد كمك بزرگی به شبه نظامیان خواهد كرد. یکی از دیپلمات های دیگر در این خصوص اظهار داشت: "با اعلام خروج نیروهای آمریکایی، قدرت چانه زنی برای حمایت از دموكراسی و آزادی های اساسی از بین خواهد رفت."

آری؛
این است نمایشنامۀ از بازی های استخباراتی و ابلیس مآبانه که سناریوی آن توسط مامورین اطلاعاتی «سی آی ای» و «آی اس آی» تدوین شده و افغانستان را درکام اژدهای خون آشام پرتاب میدارند.
این همان پیمان ترامپ است که افغانستان را باید از نقشه جهان پاک نمود؛

با احترامات بی پایان
عارف عرفان
لندن،اگست ۲۰۱۹

منابع:
Global reaserch,Trump’s Afghan Drawdown Plans. Reducing US Military Presence in Afghanistan Before 2020 Elections?,1August 2019


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
طالبان
آمریکا
صلح
نظرات بینندگان:

>>>   ما مطمین هستیم که امریکا افغانستان را فروخته نمیتواند و اگر افغانستان فروخته می‌شود از جانب شما کولی ها فروخته خواهد شد چون شما در ناموس فروشی و معامله ها در مقابل دالر ایستاده گی نمیتواند و بسیار زود بخاطر چور آماده هر چیز میشوید و این را هم بخاطر داشته باشید که فرزندان اصیل افغانستان تا هنوز زنده هستند

>>>   انشالله صلح عادلانه دایمی وآشتی ملی درافغانستان جنگزده امدنی است درین هیچ جای شک نیست آنانیکه میخواهد پروسه صلح عادلانه دایمی راباتبلیغات زهر آلود شان مختل بسازد ویا مایوسی در بین مردم جنگزده وصحلدوست افغانستان خلق وتبلیغ کند بدانند که دشمنان آشتی ناپذیر با ملت مومن افغانستان بوده وبه نفع دشمنان ترقی ،پیشرفت ،صلح وهمزیستی مسالمت آمیز اقوام افغانستان ویران شده گام های بیشرمانه برداشته اند وانشالله درین اقدام ماجراجویانه خودها ناکام مطلق اند

>>>   مسئولیت ایجاد صلح و ثبات سیاسی، اجتماعی کشور افغانستان وظیفهً حاکمان و به عهدهً ماست، پس با انحراف افکار عمومی صلح را از بیگانه تمنا نکنیم. کسانی که بر علیه آمریکا و صلح و امنیت کوشش و شعار می دهند، در اصل در جبهه طالبان و متحدان ضد آمریکایی طالبان و تروریستها ایستاده و آنانرا نمایندگی و حمایت می کنند.چپیهای ورشکسته و تروریستها و حامیان آن هرجا که نقصان داشته و کم می آورند، به آمریکا می زنند و ضعف و بی مدیرتی و ندانم کاری و بیعملیهای خود را به خارج ربط و نسبت و حواله می دهند. به این شکل هرگز در افغانستان صلح پایدار نخواهد شد. ما باید قبل از همه تکلیف خودمان با خودمان را مشخص کنیم که آیا شاخص و معیار و ترازوی ما برای تشخیص و تفکیک و شناخت دوست دشمن چیست؟ در کدام جهت و جبهه آزادی و دموکراسی و حقوق بشر و یا در طرف تحجر و ترور و جنگ و عقبماندگی فعالیت کرده و ایستاده ایم؟ اگر این مرز و جبهه بندی برای هر آدم عاقل و سیاسی و مدعی و وطن پرستی مشخص شد، آنوقت می توان علت و موانع صلح و چاره دردها و مشکلات کشور را نیز پیدا کرده و حل نمود. پیروز باشید

>>>   افغانستان چهل سال است که جنگ می باشد و بیش از یک ملیون از نفوس ان در این سال ها کشته شده اند.تا وقتی که دید قومی و قبیله ای و وابستگی روسای قومی در این کشور غالب باشد همین اش است و همین کاسه صد سال دیگر هم بگذرد به دلیل وابستگی روسای اقوام به خارج و سیاست تقابل و دخالت های همسایگان به خصوص پاکستان و امریکا اوضاع نه تنها بهتر بلکه بدتر می شود.
سیاست تقلب در انتخابات دیگر نمی تواند ادامه بابد به همین جهت امریکا برای خروج از افغانستان چند پلان دارد که همانند ماشه تفنگ در صورت عدم رسیدن به مقصود در هر کدام عمل می کند.
سیاست اول اجرای فاز عدم ثبات در افغانستان و به جان انداختن طالبان و سایر اقوام در کشور است.
سیاست بعدی فدرالی کردن کشور و نگه داشتن اتش اختلاف میان پشتوها با سایر اقوام برای روز مبادا
در این میان پیروز نهایی پاکستان است که هم تهدید افغانستان متحد را برای همیشه برطرف و حکومت پشتون افغان را یک حکومت وابسته به خود قرار خواهد داد.

>>>   مسئولیت ایجاد صلح و ثبات سیاسی، اجتماعی کشور افغانستان وظیفهً حاکمان و به عهدهً ماست، پس با انحراف افکار عمومی صلح را از بیگانه تمنا نکنیم. کسانی که بر علیه آمریکا و صلح و امنیت کوشش و شعار می دهند، در اصل در جبهه طالبان و متحدان ضد آمریکایی طالبان و تروریستها ایستاده و آنانرا نمایندگی و حمایت می کنند.چپیهای ورشکسته و تروریستها و حامیان آن هرجا که نقصان داشته و کم می آورند، به آمریکا می زنند و ضعف و بی مدیرتی و ندانم کاری و بیعملیهای خود را به خارج ربط و نسبت و حواله می دهند. به این شکل هرگز در افغانستان صلح پایدار نخواهد شد. ما باید قبل از همه تکلیف خودمان با خودمان را مشخص کنیم که آیا شاخص و معیار و ترازوی ما برای تشخیص و تفکیک و شناخت دوست دشمن چیست؟ در کدام جهت و جبهه آزادی و دموکراسی و حقوق بشر و یا در طرف تحجر و ترور و جنگ و عقبماندگی فعالیت کرده و ایستاده ایم؟ اگر این مرز و جبهه بندی برای هر آدم عاقل و سیاسی و مدعی و وطن پرستی مشخص شد، آنوقت می توان علت و موانع صلح و چاره دردها و مشکلات کشور را نیز پیدا کرده و حل نمود. اقای عارف عرفان، داشتن ظاهر تمیز خوب هست ولی کافی نبوده و مشکلی حل نمی کند. پیروز باشید

>>>   درود بر سایت افغان پیپر و تشکر از زحمات مسئولانه.
یقیناً با روشنگری و شفافیت و احساس و پذیرش مسئولیت، کشور افغانستان به صلح و ثبات پایدار خواهد رسید و بدنبال آن اقتصاد نیز رونق خواهد یافت وگرنه در خفقان و سانسور، یعنی در تاریکی فقط راهزنی و دزدی و اختلاس و غارت و فساد دولتی رشد می کند.
پیروز باد مردم افغانستان


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است