عبدالله و غنی؛ دونگاه به روند صلح!
 
تاریخ انتشار:   ۱۲:۰۸    ۱۳۹۸/۱۱/۱۵ کد خبر: 162066 منبع: پرینت

داکتر عبدالله: "هر قدم موثری که برای کاهش خشونت‌ها به شکل محسوس قبل از شروع گفتگوهای بین‌الافغانی صورت بگیرد، یک قدم مثبت است."
این حرف درست و واقعبینانه است. ما در برابر خواست ها و چالش های زیاد و متضادی در مورد رسیدن به صلح قرار داریم:

۱ ـ اکثریت مردم از جنگ خسته شده اند. در ۵ سال اخیر بویژه شاهد بودند که حاصل جنگ سود بردن و چاق و فربه شدن و از قدرت سؤاستفاده نمودن یک اقلیت و فقر، تهدیستی و کشته دادن ده ها هزار نفری از سوی مردم.

۲ ـ در این میان خواست اقشاری اساسآ شهری وجوان هایی که طی ۱۸ سال اخیر کم و بیش با آزادی های اجتماعی نسبی زندگی کرده اند و یک تعداد کمی از بازماندگان نسل قبلی که از ماهیت دینی افراطی طالبان در قدرت خاطره های ناگوار دارند، میترسند که دست آورد های سالهای اخیررا در زمینه های فرهنگی و اجتماعی از دست بدهند.

۳ ـ اقلیت در میان اقلیت، ارگ در میان "حکومت وحدت ملی" در زمینه ی دیگر ترس دارند. آنها میترسند تا قدرت انحصاری و سود جویانه خود را با صلح از دست بدهند. آنها با سؤاستفاده از تشویشهای گروه دوم خود را مدافع دست آوردهایی که آنها میترسند از دست بدهند قلمداد کرده در روند صلح کارشکنی میکنند. یک روز جنگ بیشتر، یک روز قدرت را در دست داشتن است برای آنها.

۴ ـ دو طرف اصلی جنگ در موقعیت کنونی، امریکا و طالبان، مصمم هستند تا به یک موافقطنامه صلح برسند تا از یکسو زمنیه برگشت طالبان را در یک تقسیم دیگر قدرت و از سوی دیگر حضور آینده امریکا را در افغانستان تآمین کنند.

۵ ـ آتش بس و یا حداقل "کاهش خشونتها" در کنار سایر مواد موافقتنامه مانند مسئله ای خروج سربازان امریکا، که بیش از پیش مردم به آنها بدیده اشغالگر مینگرند، امر مهم و قابل حمایت است.

۶ ـ آتش بس و یا کاهش خشونتها و امضای توافقنامه صلح میان امریکا و طالبان پایان روند صلح نیست بلکه در واقعیت و برای مردم افغانستان، چه موافق چه مخالف طالبان، سرآغاز مذاکرات صلح بین الافغانی است. گرچه آرزوی مشروع مردم آتش بس عمومی از همین حالا و یا با امضای توافقنامنه میان امریکا و طالبان میباشد، اما پیشنهاد طالبان را که آتش بس عمومی وابسته به نتایج مذاکرات صلح میان افغانهاست، نیز نباید کاملآ نا معقول دانست. آنها که در حالت برتری نسبی نظامی قرار دارند آتش بس را بمنزله یک آله فشار برای گرفتن امتیازات بیشتر بکار میبرند. حالا تصور کنید که اگر دولت دارای چنین برتری نظامی میبود، بدون قید و شرط آتش بس رآعلام میکرد و اینگونه به دشمن فرصت نفس تازه نمودن را میداد؟

۷ َـ مذاکرات بین الافغانی ساده و آسان نیست. اگر اشرف غنی در این فکر باشد که خودش هیات صلح را تعیین کند و در جریان مذاکرات آنرا شکست خورده اعلام کند، به امید اینکه امریکا دوباره برای او بجنگد، اشتباه میکند. برای تآمین صلح دوامدار و برای تحمیل بخشهای مهم خواستهای مردم و حفظ دست آوردها، باید یک تیم با کفایت، کارشناس، ملی و فراگیر که واقعآ نمایندگی از تمام اقشار اجتماعی، نیروهای سیاسی و مدنی بتواند. حضور تمام اقوام در آن لازمی و ضروریست. (برعکس آنچه که تیم ارگ از بان امرالله صالح بیان داشت).

۸ ـ داکتر عبدالله حرف درست را میزند. باید جلوی کارشکنی های گروه ارگ را گرفت. تقلیل خشونت ها قبل از آغاز مذاکرات میان افغانها باید محسوس و واقعی باشد ولی شرط تعین کردن از طرف آنهایی که بطور مشروع در قدرت نیستند و از نگاه نظامی و بویژه سیاسی و مردمی ضعیف اند، در واقع مخالفت با صلح است.

کریم پاکزاد


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
عبدالله
غنی
نظرات بینندگان:

>>>   برای افداله معنی صلح فقط در بازارهای اروپا shoping است . شما چرا یک خر لنگ را با یک پروفیسور مقایصه میکنید ، آیا خداوند عقل را از شما گرفته ، مگر قلمپران دستاورد شورای دزدان را سال 1992 تا به حال برای خود تحلیل و تجزیه نکرده اند .
به خیال بنده این نوشته گر ها از تعصب زیاد کور واقعیت ها شده اند.

>>>   نه غنی نه عبدالله
نه ملا هیبت نه امریکا
ملت سرنوشت خود را به دست خود رقم زنید هر جا طالب است سرش را از تنش جدا کنید تا دیگر هوس نوکری ISI نکند.


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است