قدرت ویرانگر اقتصاد جنگی
 
تاریخ انتشار:   ۱۲:۰۳    ۱۳۹۹/۱۲/۵ کد خبر: 166401 منبع: پرینت

بار تمام جنگ‌های تاریخ از لحاظ هزینه و منابع انسانی به دوش توده و مردم فقیر جامعه بوده است. از همین‌روی تا زمانی‌که گردانندگان اصلی جنگ، منافع اقتصادی جنگ را از دست ندهند و یا از فرسایشی‌شدن جنگ خسته نشوند، تن به صلح و آشتی نمی‌دهند.
هرچند جنگ افغانستان یک جنگ نافرجام و فرسایشی است، ولی هیچ اقتصاد مشروعی نمی‌تواند با حجم بزرگ منافع اقتصادی برآمده از آن (ده‌ها ملیارد دالر) رقابت کند.

اقتصاد جنگی (اقتصاد مجرمانه، اقتصاد خون و اقتصاد مواد مخدر) به سود شرکای منطقه‌یی و فرامنطقه‌یی جنگ و به ضرر مردم ما و مردم منطقه است. ولی اقتصاد مشروع که در پایان جنگ و برپایی آشتی و همدلی پدید می‌آید، می‌تواند مردم ما را از چنبره‌ی فقر فزاینده، رهایی بخشد و سیمای افغانستان و حتی منطقه‌ی ما را دگرگون کند.

اقتصاد مشروع، اقتصاد مردم و نهادها است؛ اما اقتصاد جنگی، اقتصادافراد و گروه‌های مافیایی و قانون‌گریز است.
تا زمانی که قدرت جبار قانون بر کارگزاران اقتصاد جنگی پیروز نشود؛ برقراری آشتی و برپایی مشروعیت خودسامان در این‌جا ممکن نیست.
اینکه می‌گویند مردم چوب سوخت جنگ اند در همین‌جا معنا می‌یابد. سوختی که دیگ منافع دیگران را به جوش می‌آورد.
صلح زمانی می‌آید که شرکای صلح به اندازه‌ای نیرومند و سازمان یافته شوند که بتوانند، شرکای جنگ را از صحنه بدر کنند.

عزیزالله آریافر


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
قدرت
اقتصاد جنگی
نظرات بینندگان:

>>>   افغان جدا از ستان من لغت ستان پارسى خود را مى خواهم. مگر زبان پشتو پسوند مکانى ندارد!?!

>>>   این همه شرکای صلح و شرکای جنگ خودت نشخوار هایی امریکا و نوکران عرب اش هستند. امریکا بخاطر جنگ افروزی بیش از ۱۶ تریلیون دالر قرض دار است مگر هنوز هم از خر شیطان پایین نمیشود.
بنأ ازین نشخوار های ساخت امریکا منتظر هیچ چیز نباش.
آتش‌خاوری

>>>   به نظرمن دشمن افغانستان عربستان است

ایمیل:
لطفا فارسی تایپ کنید. نوشتن آدرس ایمیل الزامی نیست
میتوانید نام و محل سکونت خود را همراه نظرتان برای چاپ ارسال نمایید
پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است