رضاشاه پهلوی در روند ملت سازی اریایی محوری هویت تاجیکان سیستان و ولایت خراسان را که اکثریت تباری تشکیل می دادند حذف کرد و در مردم فارس مدغم کرد.
این در حالی بود که دوجنگ خونین را دولت قاجاری ایران برای اشغال هرات در جریان بازی بزرگ قرن نوزدهم و مرزکشی های استعماری براه انداخت ولی شکست خورد.

اگر به نقشه تقسیمات اتینیکی و فرهنگی ایران نظر بیندازید هیچ اثری از تاجیکان بحیث صاحبان و مالکان بومی و تاریخی دیده نمی شود. یکی از دلایل اصلی به آسانی هضم شدن تاجیکان در مردم فارس مشترکات زبانی، فرهنگی، تاریخی و خاستگاه تباری آنان است.
گرایش طبیعی تاجیکان منطقه به فرهنگ ایران بویژه فارس ها ناشی از همین مشترکات و خاستگاه تاریخی است.

هارون امیرزاده

>>>   در ایران فعلی که قبلا عراق نامیده میشد زبان کتابت و دربار عربی بود. در دوره آل بویه زبان رسمی مورد استفاده قرار نمی گرفت. بعد از حمله سلطان محمود غزنوی و ارطغرل سلجوقی که هر دو از ترک های فارسی زبان بودند در ایران فعلی زبان فارسی دری جای زبان عربی را گرفت. حاکمیت های ترک از اهالی خراسان در دستگاه نظامی و اداری خود استفاده کردند. آن ها به اهالی عراق هیچ اعتمادی نداشتند چون از نگاه آن ها بدعت گذار و بدمذهب بودند بنابراین مهاجران فارسی زبان اداره تمام امور ایران را در دست گرفتند و زبان فارسی جای زبان های محلی را گرفت.
تا همین اواخر به فارسی زبانان ایران هم تاجیک گفته میشد. بنابراین قوم فارس و تاجیک از هم جدا نیستند. صرفا بعد از تاسیس دودمان بارکزایی دو کشور به طور قطع از هم جدا شدند و مردم همزبان در دو حاکمیت جداگانه قرار گرفتند.

>>>   نظر دهنده ایران ایران است عراق عجم به عراق گفته میشد زبان فارسی در ایران توسط دودمان سامانیان و تلاش یعقوب لیث صفاری و بسیاری دیگر حفظ شد حتی در تاریخ از تکلم امانم علی با مردمان ایران به فارسی حکایت دارد و خاناده برمکیان در دستگاه خلافت عباسی و حکومت طاهذیان
رضا

>>>   قوم افغان در اصل مسیحیان قفقاز بودند و اهالی آذربایجان را بسیار آزار می دادند. امیر تیمور لنگ ایشان را به مرز هند کوچ داد.
شاه عباس صفوی عده ای از افغان های ابدالی را به شهر هرات وارد کرد تا سدی در برابر حملات ازبک ها به زائران امام رضا در مشهد باشند ابدالی به معنی صوفی و قزلباش است و بعدا درانی نامیده شوند. گورکانیان هند عده ای از افغان های غلزایی را اطراف قندهار کوچاند تا این شهر را از صفویه بگیرند و به هند بدهند و در این زمان هندی ها افغان ها را مسلمان کردند و به جان صفویه انداختند. بنابراین هرات و قندهار و کابل از قدیم خاک ایران بودند. انگلیسی ها برای این که افغان ها از هند دور کنند و به جان روسیه بیندازند کشور را به آن ها دادند که در اصل متعلق به اقوام دیگری بود و از قدیم دولت یکسانی با سایر فارسی زبانان داشت