به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان ( afghanpaper)، در جریان سالهای گذشته درافغانستان زنانی که با خشونت و بدرفتاری از سوی خانواده هایشان مواجه می شدند، تنها دو راه داشتند، اول اینکه همه مشکلات را با دهان بسته تحمل میکردند و دوم اینکه این زنان به مراجع عدلی وقضایی مراجعه می کردند و اکثرا قضیه به نفع مردان فیصله میشد.

اما در این اواخر، پناهگاهها و یا خانه های امن از سوی شماری از موسسات در این کشورتاسیس شده است.

آن عده از زنانی که در معرض خطر و خشونت قرار دارند می توانند تا زمانیکه قضیه هایشان حل و فصل شود، در آنجا محفوظ بمانند.

پناهگاهها مخصوص زنانیست که بدلایل خشونتهای گوناگون مجبور به ترک خانه هایشان شده، در آنجا برای حل قضایایشان پناهنده می شوند.

مسئولان خانه های امن در کابل می گویند زمانیکه بر زنان از سوی خانواده هایشان خشونت و بدرفتاری صورت می گیرد آنان از طریق وزارت های امورزنان، امورداخله، کمسیون مستقل حقوق بشر و دیگرنهادها به خانه های امن معرفی میشوند که برای نگهداری زنان فراری و یا زنانی که از دست خشونت خانوادگی مجبوربه رها کردن خانه هایشان می شوند ساخته شده است.

پتونی حیدری، مسئول بخش مشورت دهی خانه امن موسسه نان برای زنان در کابل می گوید زمانیکه یک قضیه نزد آنها راجع می شود، نخست آنان تلاش
می کنند تا از طریق مشورت دهی و میانجی گری مشکلات زنان را حل نمایند، هرگاه قضیه حل نگردد، به مراجع عدلی وقضایی فرستاده می شوند.

خانم حیدری علاوه می کند مدت نهایی اقامت زنان و دختران درخانه های امن دو سال می باشد.

وی می افزاید بیشتر قضایای که نزد آنان راجع می شوند، بزودی حل و فصل می شوند اما به گفته او معمولا درقضایای طلاق مدت زیادی در آن جا میمانند ولی

به گفته خانم حیدری شماری از قضایایی که حل هم می شوند، خانواده هایشان حاضر نیستند که زنان و دخترانشان را با خود ببرند.

خانه های امن درافغانستان از سال 2003 میلادی بدین سو، در کابل و شماری از ولایات این کشور به هدف نگهداری زنان و دخترانی که در معرض خطر قرار دارند
تاسیس شده و فعالیت می کنند.

این خانه ها اکثرا از سوی شماری از موسسات تمویل کننده خارجی در افغانستان کمک مالی می شوند.

هرچند مردم معلومات و آگاهی کافی در مورد این خانه های امن ندارند.

زمانیکه یک دختر و یا زن به شلتر یا خانه امن پناه می برد، از چشم مردم می افتد، به این دلیل کارشناسان به این عقیده اند که بهتر است وزارت امور زنان و مسئولان خانه های امن، فعالیتهایشان را در این زمینه از طریق رسانه های خبری انعکاس داده، در مورد کارهایشان معلومات بدهند، تا مردم با این خانه های امن آشنایی بیشتر حاصل کنند.

>>>   اينها خانه هاي امن نه بلكه بهتر است بگويم .......خانه

>>>   امشب یعنی چهارشنبه یکی ازنمونه های خانه امن توسط تلویزیون نورین پخش شد گرچند آشنای کامل داشتیم وآشنای ما کاملترشد ،من سوال میکنم که خارجی ها چرا برای کودکان ذکور وصد ها مرد که درویرانه ها به مواد مخدرپنا میبرند که عامل بی ثباتی وخشونت هستند خانه های مشابه نمیسازند چراکه از زنان استفاده ابزار وسو میکنند به نظر من خانه بنام خانه امن نه بلکه خانه فساد است ، شما باورد کنید کسی که ازمجبوریت خشونت خانواده گی به خانه امن پناه برده شش چند روز بعد حامله شد وصد ها قضیه دیگربعضی اقایان ازوزارت داخله وحقوق بشر به عوض اینکه به آنها کمک صادقانه کنند آنهارا فریب داده باعفت انها بازی کرده است امید وارم هرآنچه که درافغانستان جور میشود ریشه اسلامی داشته باشد، اگرارگان های محترم بخواهد که قانون اسلامی را تطبیق نماید تمام مشکلات حل میشود

تابش ازمزارشریف

>>>   چه زمانت وجود داردکه زنان درخانه های به اصطلاح امن امنیت داشته باشند وهمین امر باعث ازچشم افتادن آنان میشود

>>>   برادران محترم همه خانه های امن در کابل نا امن نیست و هم همه خانه امن هم از طرفی امن نیست. باید کسی باشد که خوب و بد را از هم فرق کند بعضی خانه های استند که واقعا" میباشند. چون من زمانی درچنائی وظیفه اجرا میکردم. در پهلوی خانه های امن خانه های هم وجود دارد که برای زنان و دختران جوان شوهر پیدا میکندو حتی برای کسانی که معتاد اند همه چیز ها در داخل همین خانه برای شان مهیا میشود.
م- کابل

>>>   خانه امن در اروپا و امریکا وجود ندارد اگر چی زنهای اروپایی و امریکایی هم لت و کوب میخورند.
در افغانستان خانه امن یک کار پیشکی هست در مملکت که امن زنده گی برای اکثریت مردم وجود ندارد خانه امن اختراع
اجتماعی خاریجیان هست که به عنعنات افغانی هیچ رابطه ندارد.
اگر چی من خلاف لت کوب زنها هم هستم.

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است