طالبان: راه‌اندازی هرگونه تظاهرات فعلاً ممنوع است
 
تاریخ انتشار:   ۰۶:۴۰    ۱۴۰۰/۶/۱۸ کد خبر: 168298 منبع: پرینت

وزارت داخلۀ طالبان برگزاری هرگونه تظاهرات را ممنوع اعلام کرده است.
به گزارش اطلاعات روز، در اعلامیۀ این وزارت که از سوی ذبیح‌الله مجاهد منتشر شده، آمده است که تظاهرات باید قانونی باشد و در نخست از وزارت عدلیه باید اجازه گرفته شود.
وزارت داخلۀ طالبان در این اعلامیه گفته است تا زمانی که تمامی روندهای قانونی طی مراحل نشود، هیچ کسی حق تظاهرات و «ایجاد تشویش» برای مردم را ندارد. این وزارت هشدار داده که ممکن است برخی حلقات به‌خاطر تحقق اهداف شوم‌شان امنیت معترضان را با تهدید مواجه کنند‌.

مردم در چندین جای مختلف افغانستان دست به تظاهرات ضد پاکستانی زدند، که در اثر فیرهای گروه طالبان چندین تن کشته و زخمی شده اند. این در حالیست که سازمان عفو بین‌الملل خطاب به طالبان گفته است تجمع مسالمت‌آمیز یک حق بشری است و طالبان باید به آن احترام بگذارند و به مردم اجازه استفاده از حقوق شان باید داده شود اما طالبان می‌گویند که دست‌های خارجی پشت این تجمعات مردمی است و اجازه نخواهیم داد تا بی نظمی در سطح شهرها ایجاد شود. گزارش ها می رساند که این گردهمایی ها که از دیروز شروع شده بود تا امروز هم در کابل و جاهای دیگر کشور ادامه دارد.

کد (9)


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
طالبان
تظاهرات
نظرات بینندگان:

>>>   کدام قانون؟؟؟
قانون دوران غنی یا کرزی ؟؟؟
آیا در شریعت طالبان در مورد تظاهرات چیزی گفته شده؟؟؟
شریعت طالبان بر گرفته از کدام کتاب است؟؟؟ چون عملکرد این موجودات با کتاب خدا و سنت پیامبر همخوانی ندارد.

>>>   اعتراض حق هر شهروند برای دفاع از حق و حقوق خود است و این اجازه را دارد که اعتراض کند ، مردم افغانستان شرایط و اوضاع جاری به دلیل تهدید های امنیتی مناسب نیست و ما نگران جان شما هستیم ، به قانون کشور احترام بگذارید و در خانه بمانید ،
حبیب الله یوسف زی

>>>   در اسلام یک چیز را بنام عفت کلام میگویند. این بدان معنی نیست که آزادی بیان وجود نداشته باشد ،بلکه در تظاهرات باید عفت کلام در هنگام شعار دادن در نظر گرفته شود.در نوشته های شعار هایی که حمل میگردد،عفت قلم در نظر گرفته شود و نباید هیچ کشوری و یا هیچ شخصی مورد اهانت قرار گیرد.
از همین خاطر است که طالبان میگویند که بگذارید قانون مطبوعات در افغانستان وضع شود و مطابق مواد این قانون اجازه تظاهرات برای شما داده میشود،مشروط بر این که خواست های شما بدون استفاده از زور گویی و خشم و دار و دشنام با در نظر گرفتن عفت کلام و عفت قلم صورت گیرد.
حتی در تظاهراتی که در کشور ایران نیز صورت میگیرد،عفت کلام و عفت قلم در نظر گرفته نمیشود.
طور مثال چنین شعار داده شود:
ما زنان مسلمان افغان با حفظ حجاب و شریعت اسلامی و عفت اسلامی ،خواستار تحصیل و کار در جامعه خویش مطابق شریعت اسلامی هستیم.تاجایی که شریعت برای ما اجازه این را میدهد،ما از امارت اسلامی خویش خواهشمندیم تا زمینه آن را به ما فراهم کنند. زیرا ما هم مادران و خواهران و دختران شما هستیم.

>>>   حبیب شیطان،
کدام قانون؟؟؟
مگر این کشور قانون دارد؟؟
تظاهرات و اعتراضات به خاطر آزادی از یوغ بردگی پاکستان است که شما طالبان به دوش میکشید و رییس استخبارات پاکستان با آمدن به کابل از همه گروه های طالبی تعهد بردگی به پاکستان را گرفت.

>>>   طالبان نه دین دارند و نه مذهب و نه تعهد به این وطن.
یک لشکر جاهل بی سر و پا که در شهر کابل خودشان را گم کرده اند چون جهالت شان مانع فهم مدنیت شهری است.

>>>   در خانه بمانید تا ما تسلط کامل بیابیم و پوست تان کنیم.
.....
آتش خاوری

>>>   از روز اول تظاهرات آزاد نبود مردم با دادن جان تظاهرات کردند. طالب هیچ نوع آزادی را تحمل نمیکند طالب هیچ چیز ندارد بجز گلوله و کشتار و قتل عام مردم این روش خونبار این گروه بی دین و بی خدا است

>>>   طالب کدام .... است که تظاهرات را ممنوع میکند کدام کار در افغانستان جواز دارد که تظاهرات داشته باشد در کشورهای که دموکراسی وجود دارد باید تظاهرات با دولت هماهنگ شود در افغانستان که دموکراسی را گاو خورد تمام شد وقتی دموکراسی نباشد و خود طالب را هم هیچ کشوری به رسمیت نمیشناسد بجز چند کشور محدود مانند پاکستان،قطر،عربستان سعودی که این کشورها خودشان پشتیبان تروریستها و ناقضان حقوق بشر هستند همه تروریستهای جهان دست پرورده همین کشورها هستند پس اجازه ای در کار نیست طالب هم غیرقانونی کار میکند و مردم هم حق دارند که به اعمال غیرانسانی از اعتراض کنند...
معلم

>>>   من یک چیز را از سوی طالبان خوش دارم و آن این است که طالبان انعده چهره های خسته کن و دوزد که در ۲۰ سال تمام دالر های کشور های خارجی را در جیب خود انداخته اند در دولت و در کابینه خود جا نداده ما از این کار طالبان پیشتبانی می کنم و انشالله که به یاری خداوند موفق اند تنها باید آنها عدالت را در کشور تامین کند شما فکر کنید در طول ۲۰ سال بیعدالتی یک مامور ۵ هزار معاش دارد و دیگرش ۵۰هزار از برای خدا چرا این قدر بی عدالتی باشد طالبان هر چه زودتر در تمام وزارت خانه ها کوشش کند معاشات را برسی کنند

>>>   یه ضرب المثل فارسی هست میگه طرف رو به ده راه نمیدن سراغ کدخدا رو میگیره
حالا طالب خودش هیچ مشروعیتی در افغانستان نداره میاد برای مردم حد تعیین میکنه که تظاهرات قانونی نیست شما خودتان قانونی وشرعی نیستید که از قانون وشرع حرف بزنید
دولتشان را اعلام میکنن برای اینکه از قیام ملی جلوگیری کنند میگن موقت هست فعلا صبرکنید تا ما همه سران مقاومت را پیدا کرده بکشیم بعد شماهم امیدتان قطع میشود تا انروز هم تظاهرات ممنوع بعدش هم کسی نیست که شما برای حمایتش به کوچه خیابان بریزید خود به خود خاموش میشوید
زهی خیال باطل ما مردم نه به شما و نه به هیچ دولتی روی زمین دیگر اعتمادی نداریم جنگ شروع شده

>>>   برادران برای دیدن اوضاع امروز طالب را از چشم نهادی مذهبی نبینید. طالب امروز مهره شطرنجی است که در کنار چین و ایران در سودای جاده ابریشم است. در نگاهی کلانتر این جاده سراغاز جنگ نرم جهانی اقتصادی بلوک شرق علیه بلوک غرب خواهد بود. طالبان امنیت را برای اینکار میخواهد. برای تحلیل رفتار طالب به حدیث و قران استناد نکنید. طالب با واقعیت امروز که یکسوی ان چین و اقتصاد است دارد تصمیم میگیرد.

اینکه این مساله به این بزرگی را نادیده بگیریم و در پی حذیث برای تطبیق رفتار طالب بیفتیم شاید نشان از ان دارد که ماییم که در گذشته زندگی میکنیم نه طالب. رفتار طالب در برابر چین و ایران و روس و امریکا و ... کاملا امروزی و حساب شده و منطبق بر منافع اقتصادی افغانستان است. برای درک آن در پی حدیث و ملا نروید. اگر بجای حکومت همه شمول به گفته دوستان حکومت ملاشمول را مطرح کرده است برای این است که پدیده طالب به همه کسانی که در آن سیاهه نام برده اند بدهکار است و باید انها را در توزیع قدرت جای دهد. اگر چنین نمیکرد از دل طالب چند زیرشاخه زاییده میشد.

من از طالب حمایت نمیکنم تنها به برادران میگویم برای درک و تحلیل بهتر رفتار طالب و همسایگان از ابزار امروزی حاکم بر زمین استفاده کنید نه حدیث و ...اینگونه کنش های سیاسی معنای خودش را پیدا خواهد کرد. امروز طالب امنیت را برای جاده ابریشم میخواهد و این بیانیه ای که شما اشاره کردید در این راستاست چون هر چند ناارامی کوچکی در کابل یا هرات باشد میتواند بر امنیت کلی تاثیر بگذارد پس تصمیم دارد همه را در نطفه خفه کند. چین نمیگذارد در افغانستان اشوب شود و نیازهای مالی را پاسخ خواهد گفت. کما اینکه قبل از تشکیل حکومت پیشنهاد سرمایه گذاری داد و یک روز بعد از تشکیل حکومت وعده ۳۱ میلیون دلار کمک مالی داد. چون برنامه های والاتری در سر دارد.

>>>   با درود به شما برادر گرامی
دردی و خشمی که در گفته های شماست قابل درک است و همه ما امیدواریم هر چه زودتر هر دو کشور به آرامش برسند.
من تلاش میکنم یک نمای کلی از یک داستان را بطور خلاصه ترسیم کنم و بعد پرسش و پاسخ هایی که خودبخود مطرح میشود را خود شما پاسخ خواهید داد.

1. ترامپ حساسیت امریکا را به مقوله چین تشدید کرد.
2. بایدن پیرو سیاست ترامپ شد که تکلیف خود را با مقوله های به نسبت کوجکتر در غرب اسیا و اسیای میانه یکسره کند و بر مقابله با چین تمرکز کند. تصمیم گرفت بجای عراق و سوریه حضور خود را در اردن تقویت کند، بخاطر کشورهای هم پیمان منطقه ای برجام را به برجام موشکی تعمیم دهد، انصارالله یمن را به رسمت شناخت تا مساله یمن را با گفتگو حل کند. در افغانستان هم بنا بر حکومت اشتراکی غنی طالبی بود که مذاکرات به راه دیگری رفت.
پس این بخش اول سفر امریکا از غرب اسیا به سوی شرق اسیا بود که از طریق یکجا کردن و یکسره کردن منافع خود در غرب اسیا بود که قبل از سفر بار خود را بسته باشد.

3. همزمان تحرکات نظامی و تحریکی در اطراف چین اغاز شد. که نشان از تلاش برای باز کردن جای پای امریکا در اطراف چین است. نمونه تحریک تایوان و فروش سلاح و رسیدن کشتی انگلسی و ناو امریکایی به اطراف آبهای چین و ژاپن.

4. چین بخوبی میداند که بناست توجه امریکا از غرب اسیا کم شده و بر چین متمرکز شود. پس بدنبال خنثی کردن نقشه امریکاست. قبل از تقابل نظامی، چین به دنبال جنگ نرم اقتصادی هست که اروپا را بیشتر به خود وابسته کند تا همبستگی آنها با امریکا کم شود چرا که به آسانی نتوانند به منافع چین ضربه بزنند.

5. ابزار جنگ نرم چین جاده ابریشم است که از افغانستان میگذرد و به صراحت گفته است که برای سرمایه گذاری تنها امنیت کافیست و هیج بهایی به نوع حکومت یا جایگاه اقوام یا حقوق زن و مرد نمیدهد. همانگونه که قبل از تشکیل حکومت مرکزی پیشنهاد خویش را داد و طالب نیز پاسخ مثبت داد. ایران طرف دیگر این جاده هس چرا که در این راه جدید بناست به چابهار برسد و طالب نیز گفت ک ب بندر جابهار نیاز داریم و ایران نیز موافق است جرا ک برای کشور ما و شما یک جهش اقتصادی خواهد بود.

6. تامین امنیت در افغانستان شرط اساسی از سوی چین ، و از سوی ایران تامین امنیت افغانستان و شراکت اقوام خواسته ای هستند که از طالبان دارند. لطفا زود قضاوت نکنید اینها شعارهای سیاسی نبوده اند و در پس آنها منافع استراتژیک بسیار عمیقی نهفته هست.

7. جاده ابریشم باعث به زیر کشیده شدن قداست دالر بر بخشی از مبادلات تجاری اسیا خواهد بود که همین امروز نیز کشورهایی بدان تشنه هستند. به علاوه تنها دلیلی که امریکا چین را روبروی خود میبیند اقتصاد است. پس برخلاف چین، بستری که بشود در ان جاده ابریشم پیاده شود بسود جین و ایران و ب زیان امریکا خواهد بود. لازم اسن یاداوری کنم ک چین تنها امنیت را پیش نیاز کرده است. پس ب سود امریکا نخواهد بود ک افغانستان امن باشد. لطفا سیاست کلان امریکا را در سه سال اخیر بررسی کنید تا ببینید میزان توجه فزاینده برای مقابله با چین و جاده ابریشم چقدر بوده است.

8. افغانستانی که در دست غنی بود چیزهای به ظاهر زیبایی مانند دموکراسی و آزادی های غربی داشت ولی سنگ بنای اقتصاد درست نبود. همچنین چون درامد آن نه از همسایه ها بلکه از غرب و کمک هایش میرسید پس غنی بسادگی میتوانست بدون اهمیت ب همسایه و دنیای بیرون سیاست قبیله را پیاده کند. امروز طالب ازادی هایی را به فنا میدهد ولی زمینه و سنگ بنای اقتصاد را به دست چین میسپارد. لازم ب ذکر است ک اگر امنیت باشد و پروژه ای در این سطح اجرا شود زمنیه برای بهره برداری از منابع سرشار دیگر نیز فراهم خواهد بود ک ب سود مردم خواهد بود. وقتی اقتصاد کابل ب نبادلات تجاری با همسایه وصل باشد پدیده همسایه هراسی چندان معنایی ندارد و به طبع حکومت بزرگتر از یک قوم خواهد بود و به طبع اندیشه های قوم پرستی در کشوری ترانزیتی که منابع آن ب مرحله صادرات نیز خواهد رسید؛ بی معنا خواهد بود. این اندیشه ها مربوط به زمان فقر است که همه دغدغه حکومت مرکزی چیزهای کوچکی باشد ک با یک شورای کوچک و یک تماس تلفنی یا چند ریش سفید بشود آن ها را حل کرد. کشوری ک در جریان تراکنش های مالی سنگینی ( حتی اگر صرفا ترانزیتی باشد) قرار بگیرد نیاز به تخصص های فراوانی احساس خواهد کرد و بنابراین سیستم ریش سفیدی و رهبران جهادی و قوم من و زبان من و.. اینها به حاشیه رانده خواهند شد.

9. در روزگار کنونی اهمیت افغانستان ب دلیل شتاب و عجله چین برای راه اندازی جاده ابریشم است که خود این عجله معلول تمرکز امریکا بر چین و آغاز شدن جنگ نرم اقتصادی دو ابرقدرت است. بنابراین طالبانی که ضدامریکا باشد و با این پروژه موافق باشد برای ایران و چین و روس ایده آل است. همانگونه که چین این اشتیاق خود را پنهان نکرده و پیش از تشکیل حکومت وعده بازسازی و سرمایه گذاری در افغانستان را داد و امروز نیز سخن از 31 میلیون دلار کمک
مالی بمیان اورد تا اعتماد طالب را جلب کند.
برای ایران نه تنها این دو ویژگی طالب با ارزش است ک تمایل دارد طالب در میان اقوام حل شود چرا ک برای مناطق مرزی فقیرنشین ایران نیز اندیشه های رادیکال خطرزاست. ولی به قطع یقین برای امریکا یک افغانستان امن یعنی سرکشیدن جام زهر.

10. شما هر کنش سیاسی رهبران چین، ایران، روسیه و امریکا را در بستری که گفته شد ترجمه کنید. آنگاه در یک دو راهی خواهید بود. نفی طالب از اساس به بهای بدست آوردن آزادی هایی؟ در این روزگار یک فرصت اقتصادی میتواند از دست برود. ایران برجام را ب تعویق انداخته تا زمان بخرد و امریکا نتواند از غرب اسیا برود و ب چین متمرکز شود. چون از نگاه ایران و چین و طالب این پروژه اقتصادی باید هر چه زودتر راه بیفتد. ایران نمیگذارد امریکا به اسانی ب سراغ چین برود و خیالش از غرب اسیا اسوده شود بلکه هر روز گوشزد میکند ک رژیم صهیونستی ب امریکا نیاز دارد و باید در منطقه بماند. انبار نفی عربستان هر چند ماه یکبار ب شدت تهدید میشود تا بازار نفت متاثر شود و اقای پلیس جهانی ننواند با خیال اسوده منطقه را ترک کند. هر قطعنامه در شورای امنیت و سازمانن ملل علیه ایران بخواهد تصویب شود روس و چین وتو میکند. روسیه سامانه ضدموشکی سوریه را تقویت میکند تا رژیم صهیونستی ب اسانی نتواند هرکجا خواست بمب بریزد. چون پدرخوانده باید در منطقه گرفتار باشد چرا ک فرزندش ( رژیم صهیونیستی) زین پس چندان از دست سوریه اسوده نخواهد بود و گام نخست در درعا برداشته شد.

وسط همه این محاسبات کلانی ک پشت پرده دارد انجام میشود طالب نیز دارد هوشمندانه رفتار میکند. طالب میداند ک خبری از کمک های مالی غرب نخواهد بود پس ب شدت بفکر بنیان نهادن پایه های اقتصاد در افغانستان با استفاده از جاده ابریشم و چابهار هست. اتحاد بین ایران و چین و طالب و روس صرفا ریشه اقتصادی دارد. و برای همه مردم منطقه سوداور است. برای اولین بار است در تاریخ منافع همسایه ها در راستای منافع مردم افغانستان است. گرچه ایران میکوشد و باید بکوشد ک سهم اقوام را در حکومت بیشتر کند.

ایران میداند در حکومت طالب بسیاری از خواسته های عمومی فدا میشوند و میکوشد تا کفه ترازو را ب سود مردم سنگین کند. ولی اگر دموکراسی فدا شد برایش مهم نیست. اگر در خیابان بین زن و مرد یک دیوار کشیدند باز هم برایش مهم نیس گرچه میکوشد تا طالی رفتار غیرمعقول کمتری داشته باشد ولی در نهایت شرایط کنونی در مقیاس جهانی ب گونه ای نیست که آزادی های فردی در جایگاه بالاتری از جنگ نرم جهانی قرار بگیرد. بیانیه طالب را از زاویه دیگر ببین ک مقدمه ای برای امنیت اجباری در افغانسنان است. گرچه درد و رنج بزاید ولی شاید بهتر باشد بکوشیم و با کنش مدنی طالب به رشد سیاسی بالاتری برسد و از افکار کوچک در آید. امروز امنیت برای افغانستان یعنی مقدمه اقتصاد زیربنایی. هر حکومتی ک ب امریکا وابسته نبود و امروز بر سرکار بود نیز رفتار چین و ایران و روس دقیقا همین بود ک با طالبان است . چون یک حکومت امریکایی نمی تواند هرگز با جاده ابریشم موافقت کند و بجای چین لزوما با هند سخن میگوید ک باز هم پیمان امریکاست. ولی برنامه های اقتصادی چین در افغانستان کجا و برنامه های هند کجا؟ امروز هیچکس بیشتر از ایران روس و چین و طالب در ارزوی امنیت درافغانستان نیس و هیچ کس چون امریکا تشنه تر از جنگ داخلی در افغانستان نیست.

بنابراین خواهشمند است در تحلیل خود نظری به این نوشته نیز داشه باشید. در پایان مردم روبروی یک پرسش هستند. ازادی میخواهی یا اقتصاد؟ شوربختانه 20 سال ازادی هایی از گونا امریکایی ان در کشور بود و اقتصاد لنگ ماند. امروز اقتصاد میتواند درست شود و ازادی هایی از دست میرود.گویی هر دوی این نعمت بر ما حرام شده است. پس شاید بهترین کنش سیاسی امروز تلاش ارام برای حل کردن طالب در اقوام و جامعه افغانسنان باشد ک این نیز زمانبر است. این دقیقا سیاست ایران در قبال طالب است. پس لطفا بد و بیراه نگو. نام ایران را در کنار عربستان نیاور. در عراق 5 هزار وهابی عربستانی خود را منفجر کرد بنام داعش. کجا ایران مزدور برای کشوری ساخته است؟ لطفا تنها یک نام بیاورید تا به شما توضیح دهم ک داستان چیست و ما چگونه آن را میبینیم. چه باور کنید چه نکنید، سیاست طالب امروز بسیار هوشمندانه هست. و سیاست ایران و چین و روس بهترین چیزی هست ک برای مردم افغانستان ممکن بود پیش بیاید. امیدواریم طالب تنگ نظری نکند تا شیرینی نسیم خوش ارامش و امنیتی ک در راه هست خستگی را جان دل خستگان و رنج دیدگان بزداید. به امید روزهای روشن و آبادی گوشه گوشه خاک عارف پرو افغانسنان. درود بی پایان ب کوچه پس کوچه های بلخ و مستی هستی فزای مولانا.

>>>   کدام قانون قانو گلوله و قتل و شکنجه
طالب برای زنان هیچ حقی نمیدهد
حق زن در شرع طالب تجاوز جنسی است.
طالب زن را کنیز میداند و از زن استفاده نامشروع جنسی میکند و این استفاه ضدبشری جنسی هیچ حد و مرزی ندارد اگر زن چیزی بگوید اعدام و سنگسار است این صد در صد حقیقت است طالبان در دوره قبل و این دوره جدید این را عملی کرده اند پس برای زنان یک راه وجود دارد یا مرگ یا زندگی

>>>   خطاب به نظر دهنده
کجاست این به رسمیت شناختن؟
این کشورها که نام بردی به جز ایران که همه متحدان استراتژیک قبله تو یعنی آمریکا هستند
چرا مزدوری میکنی و گفته های هیلاری کلینتون و ترامپ را گفته اند داعش را ما به وجود آوردیم را نمیگویی؟بانی تشکیل القاعده و طالبان بنا به گفته نخست وزیر اسبق پاکستان انکلیس و آمریکا هستند
چه کسی به داعش سلاح رسانده است
چرا عقده هایت را از ایران جور دیگری دنبال نمیکنی؟
جوری راجب ناقصان حقوق بشر حرف میزنه گویی شهروند کاناداست

>>>   به دوازدهمی
سلام
پیش از این هم تحلیل شمارو خوندم و نظرم رو مختصر گفتم مجدد عرض میکنم
شما به گونه ای تحلیل کردید که گویی کشوری به نام پاکستان وجود خارجی ندارد اصلا
تحلیل شما زمانی میتونست درست باشه که طالب صرفا گروهی ملی گرا با کمی سختگیری های اسلامی میبود .....
اما طالبان یک گروه کاملا وابسته است که در پی تامین منافع کشور خود یا اجرای اسلام نیست انچه تا به امروز از طالب به عینه معلومه این است که این ها فقط و فقط اجیر و مزدور پاکستان هستند و در افغانستان هم منافع پاکستان رو دنبال میکنند و هر درامدی حاصل از هرجا باشد این طالبان نیست که برایش تصمیم میگیرد بلکه ای اس ای پاکستان است
وقتی گروهی بقدری تشنه قدرتند که حاضر نشدند به حرف علما و همه بزرگان افغانستان گوش فرا دهند و با مسعود مذاکره کنند و صبر کنند تاراه درستی پیدا شود و حتی وقتی مسعود پذیرفت مذاکره را بازهم دست به دامن رییس ای اس ای شد تا هرچه زودتر هموطنانش را در پنجشیر بکشد با اینکه این کار در شریعت صد درصد حرام است چه اعتباری میشود به این گروه کرد و توقع پیشرفت اقتصادی از این ها داشت اینها فقط و فقط برای پاکستان میجنگند شاید بسیاری از ایشان فریب خورده اند و بعد که متوجه شوند واقعا طالب فقط برای پاکستان کارمیکند روی گردان شوند اما تا اون روز فاجعه ها خواهد شد
طالبان مردم خود را میکشد تا رضایت پاکستان را جلب کند یقین کنید این امنیتی که طالب بسازد سودش به جیب ملت ما نخواهد رفت از تمام عایدات این پروژه ها اندازه اب دهانی به غیر پشتون نمیرسد
اینکه کشورهای همسایه منافعی دارند برای به قدرت نشاندن طالب شکی نیست ماهم توقعی نداریم اما اینکه دست از مبارزه برای ازادی و استقلال خود بکشیم تا چین ابر قدرت شود یا ایران تحریم ها را بی اثر کند یا روس به فلان هدفش برسد توقع بیجای شماست ایران میداند طالب تغییر کردنی نیست قلبا هم نمیخواهد اسیبی به مردم افغانستان برسد اما منافع خودش الویت بر هر چیزی دارد و بین این دو انتخاب باید یکی را بر می گزید
اگر شما امروز مردم افغانستان رو درکف خیابان ها میبینید برای ازادی های غربی نیست برای برداشتن حجاب نیست بخاطر نبودن پرده شرعی در دانشگاه ها نیست
جامعه افغانستان ارمان هایش اصلا شبیه بعضی نیست
مردم به ذات سلطه پذیر نیست فرقی نمیکند امریکا باشد شوروی بریتانیا یا پاکستان تکلیف روشن است باید برود
خشم مردم از حمله پهباد های پاکستانی به پنجشیر است جایی که خواهران و برادرانشان زندگی میکنند و کسی که قاتل جوان هایشان است درکابل قدم میزند
یه ضرب المثل ایرانی هست که میگه دیگی که واسه من نجوشه میخوام سر سگ توش بجوشه
اقتصادی که فقط ذلت و بیچاره گیش برای ما باشه ولطف و ارامشش برای بقیه میخوام اصلا نباشه چرا ما بایدقربانی بشیم برای اهداف کوتاه و بلند متطقه

>>>   درود بر شما
ممنون از پاسخ شما.
اول من قصد دخالتی نداشتم و امیدوارم مایه رنجش شما نشده باشه. چن تا موضوع هست که بنظر میرسه مبهم مونده گرچه پراکنده بهش اشاره کردم.

اول اینکه با توجه به رنج و سختی این چنددهه مردم افغانستان شما کاملا حق دارید نه بگید گور پدر منافع همسایه ها، ماییم که داریم خون دل میخوریم نه اونها. صبحت من اصلا این نبوده که بگم اگر این آینده به این سمت بره به سود این و آن هست. اصل صحبت این بوده که پس از مدتها منافع همسایه ها در راستای منافع مردم افغانستان هست.

توجه کنید میگم منافع مردم افغانستان نه طالب. به صراحت چندین بار گفتم که برای ایران مهمه که طالب فکر نکنه حکومت داری مث یه مدرسه در کویته هست. چون امنیت افغانستان بازتابی در مرزهای شرق و غرب ایران داره. اتفاقا سیاستمدارهای عمده ایران هم طالب رو به عنوان یه بازیگر منطقه ای ایده ال قبول کردن ولی طالب به عنوان حاکم بر مردم افغانستان نه. ینی در نگاه کلان ، طالب با رابطه ای که با بلوک غرب و شرق و منطقه داره تعریف میشه. تا اینجاش برای همسایه هایی میتونه ایده ال باشه. همونطوری که قبل از ورود به کابل ازشون توی ایران استقبال هم کردن. ولی طالب به عنوان حاکم مردم یه کشور که تاثیر مستقیمی به اقتصاد و امنیت داره، تا به امروز قابل قبول نبوده. شما ببینید هنوز ایران در قبال دعوت برای خلافت پاسخ نداده.

خب چرا ایران پاسخ نداده؟ چون توقعاتی از طالب داره و مدام در قالب حکومت همه شمول داره مطرح میکنه. در عمل هم شدیدترین واکنش به حمله به پنجشیر داشت و حتی با لحن هشدارامیز هم به طالب هم ب پاکستان درباره حفظ خطوط قرمز حرف هایی رمزی زد که خودشون زبون همدیگه رو میفهمن. اگر اینکار در حکومت غنی انجام میشد به معنی دخالت در مسایل داخلی حکومت قانونی از هر نظر محکوم بود. ولی امروز به گفته شما پاکستان نقش فعالی رو چه در زمینه تامین تجهیزات چه جنگجو بازی کرده. پس این واکنش ایران به سود مردم افغانستان هس و دقیقا منم دارم همین رو میگم که منافع همسایه ها همراستا با منافع مردم هست.

مساله بعدی پاکستان هست. فکر نمیکنم در این زمینه اختلاف نظر داشته باشیم که طالب و زمینی که طالب پرور باشه محصول مستقیم دو چیزه. فقر و بی سوادی. مهم نیست که از روستاهای دورافتاده پشتون نشین باشه یا بازارهای شلوغ پاکستان. بحث مفصلی هست که قبلا اشاره ای کردم و دلایلی هم ذکر شدن که اولا طالب نمیتونه در میان مدت قوم گرایی و قبیله گرایی یا حتی واپس گرایی بکنه. مقوله اقتصاد اونقدری مهم بود که خون بارترین جنگ های سده گذشته تنها بر این مبنا بود که اقتصاد رو سنگ بنای تحلیل هاشون در نظر بگیرن. امروز از غرب به طالب کمک مالی نخواهد رسید ( برخلاف غنی). همون دارایی مردم رو هم امریکا گروکشی میکنه تا امتیازاتی بگیره. طالب یا باید در برابر شورش و بحران های اجتماعی اقتصادی ایستادگی کنه ( که احتمالا به چیزی مانند جنگ پارتیزانی ختم بشه و مسلما طالب هست که شکست میخوره). یا باید پیش از اونی که نارضایتی بالا بگیره چندتا گام اجتماعی و بویژه اقتصادی برداره. گام اجتماعی طالب چندان دلخواه خودش نیست چون کشورهای زیادی برسمیت شناختن طالی رو مشروط به شیوه حکومتیش کردن و بجز چین و عربستان هیچ کشوری بدون پیش شرط هنوز روی خوش نشون نداده.

بحث اقتصادی طالب باید یا به دامان چین بغلطه یا امریکا یا پاکستان!!!! پاکستانی که خودش گشنه تر از ما ایرانیاس. اگر به دامن امریکا بغلطه که احتمالش کمه، نمیتونه هویت امروزی خودش رو در قبال مردم حفظ کنه. نوکر هر کی هست خوبه. نمیتوته ازادی هایی رو سرکوب کنه. اگر به دامان چین بغلطه خودبخود یک بازیگر منطقه ای فعال خواهد بود ( ب دلیل موقعیت افغانستات) و باز هم نمیتونه سرش رو زیر برف کنه و ب لالایی هم قبیله ای ها دلخوش باشه. اگر بنا باشه یک پروژه عمرانی کلان در افغانستانی امن پیاده بشه صدتا پروژه بعدش هم خودبخود از دل کشور میجوشه که تا امروز امکان جوشیدن نداشت. شما امروز میدونید که هر گوشه ایران منابع و معادنی هست که دارن به بهره برداری میرسن. میدونید که اقوام رنگی هم توی ایران هس. آیا گروهی از روحانیون میتونستن در حوزه در شهری مرکزی بنشینن و مدیریت کنند؟ شما تا اخر داستان رو بخون. شیوه تفکر کنونی طالب به سرعت در مناسبات اقتصادی منطقه حل میشه اگر طالب بخواد کشور داری کنه. اگر بخواد کشورداری کنه باید یگ گام به جلو برداره. یک گام به جلو در زمینه اقتصاد و مسایل اجتماعی چون روزبرو بحران هست که به سمت طالب میاد و اجازه نمیده یکی در قندهار یکی در کابل بر سر اینکه پیشوند اسم کی وزین تر باشه وقت تلف کنند. تا همین امروز هم اتلاف وقت کردند که هیجان عمومی کمتر بشه وگرنه این لیست کابینه نیازی به مذاکره نداشت. نیازی به کرزی یا عبدالله نداشت که هر از گاهی مذاکراتی با طالب داشتن.

بهرحال برادر پیشرفت تاریخ و زمان مث سیل و بهمنی هس که بی هیچ رحمی باارزشترین اندیشه های بشری رو هم به بوته ازمایش میذاره و اگر توانایی ماسخگویی نداشته باشن اون ها رو رسوا میکنه و به زیر پای مردم میندازه تا ناارزش ها نتونن خودشون رو بجای ارزش به زمان قالب کنند. حکایت طالب فواره ای هست که چون بلند شود سرنگون گردد. یا باید همسو با مردم و منافع ملی پیش یره یا محکوم به شکسته. در طول تاریخ غرب و شرق و ادیان های گوناگون، خیلی حکومت ها و ادم هه بودن دوس داشتن خودشون رو به مقدستاتی گره بزنن تا فرومایگی خودشون رو پنهان کنن ولی زمان بی رحمتر از همه چیز نه تنها اندیشه رو رسوا کرده که ادم ها رو هم بزیر کشیده. طالب امروز در ارامش قبل از طوفانه. هنوز با کسی بجز ملاهای هم درس خودش حرف نزده ک بدونه چه کمبودهایی داره. کشورداری نیاز به تعامل داره.

طولانی نشه برادر بزرگوار. من هر جی تلاش کنم نمیتونم منظورم رو برسونم. فقط خلاصه میگم. اگر این شیوه های حکومتی صد سال پیش میتونست یرا صد سال دووم بیاره، چهل سال پیش تنها 20 سال دوام و امروز تنها یکسال دوام خواهد داشت. بقول ضرب المثل قدیمی این دوستان هنوز روی تفت نشاشیدن که بدونن بازتاب کارشون بخودشون برمیگرده.و مجبورن یا با زمانی که رو به جلو میره همراهی کنن یا اینها هستن که حذف میشن. شما نمیتونی مردم رو ببری یک هزاره پیشتر و فک کنی حکومت پایداری خواهی داشت.ولی بسیارها قمار کردند و ازمودند و تا روزی که یک نادان روی زمین یاشه باز هم ازموده ها را خواهند ازمود. در این روند رو با جلوی زمان، پاکستان بازیگر فعالی در افغانستان نخواهد بود. چون مرهمی برای زخم های موجود نداره و توانایی و استعداد مالی و... نداره. در برابر خواسته چین، پاکستان تنها سربازی بود که پیش پای غنی ( نماد امریکا) انتحاری کرد. پاکستان هیچ جذابیتی برای مناسبات اجتماعی و اقتصادی افغانستان نداره و چندان ام نمیتونه زورگویی کنه. پاکستان سربازی بود جنگید. برخلاف تصور خیلی زود ب حاشیه خواهد رفت. گرچه شیطنت های همیشگی داشته باشه ولی افغانستان خیلی به رنگ و بوی پاکستان الوده نخواهد ماند.

بزرگوار در پایان اگرچه مبنای تحلیل مسایل اقتصادی به عنوان پارامتر مهمی در نظر گرفته شد ولی هربار دوست دارم تاکید کنم که همدلی میان ملت ها یا دست کم مروم ما و شما بالاتر از هر ارزشی هست. چیزایی که مینویسم بخاطر این نیست که شاید تحریم ایران کم بشه. اصلا مهم نیس. این چاپلوسی نیست ما از دیدن رنج شما در رنجیم چون هنوز پیوند برادری چندین هزارساله میان ما نابود نشده گرچه بیجان و کم جان شده باشد. تنها هدف از نوشتن امید بخشی بود به لحن ناامیدانه ای و تلاشی بود که کورسوی امیدی شاید در دل کسی روشن بشه.

متاسفانه بیستر پیام هایی که میبنم یا مرتبط با گوشه ای از تاریخ جنگ ها در افغانستان هس یا روابط میان فلان رهبر و... یا نقد افراد دیروز یا گلایه و بیزاری از پاکستان و امریکا ....
بیشتر گزارش ها مربوط با دیروز و امروز هستن. و با اقتضای حال ناخوش این روزها، امید چندانی در آنها موج نمیزند. چیزایی که سعی کزدم دست کم با سواد کم بهشون اشاره کنم بیشتر به اینده نگاه داره و ب طرز عجیبی احساس امیدواری زیادی دارم که برادران و خواهرانم در افغانستان به ارامش و امنیت برسند.
بیخشید طولانی شد.

>>>   سلام به برادربزرگوار ایرانی
بنده خیلی هم استقبال میکنم انقدر شجاعانه و دلسوزانه مطالبتان و تحلیلتان را برای ما مینویسد خیلی چیزها از شما اموختم
مختصر عرض کنم ببینید شما نقش طالب رو برجسته تر از چیزی که هست میبینید اونچه به بهش انتقاد داریم دقیقا همین بخش هست طالبان از سطح کلان که همان رهبری شان است تا جنگویان کف میدانشان هیچ اختیاری و ازادی عملی ندارند شما ببینید اسامی خیلی زیادی بود از خوده طالبان که باید در کابینه وزیران نقشی برایشان در نظر گرفته میشد اما نادیده گرفته شدند حتی ملا برادر غنی که خیلی ها اورا تا حد رهبری میدانستند به حاشیه رانده شد وبه حیث یه معاون گماشته شد ابتکار عمل دست پاکستان است این راییس ای اس ای است که تصمیم میگیرد ونه طالبان تمام وزرا بی سوادند چکسی قرار است قراردادهای بین المللی را بنویسد بنظر شما مورداعتمادترین کشور برای طالبان کدام است ؟ بی شک پاکستان و با چیدن مهره های خودش عملا دست طالب رو بسته تا دیروز غیر علنی دخالت میکرد امروزکاملا علنی شده چین یا هررکشوری قرار باشد پروژه ای اجرا کند باید با پاکستان وارد معامله شود نه طالبان وزیری که نمیتواند تا ۱۰۰بدون غلط بنویسد چگونه قادر خواهد بود اقتصاد کشور را پیش ببرد ؟با چه سواد و نیرویی اینجا دوباره پاکستان در راس امور است و پولی که دریافت میشود برای مخارج افغانستان عملا به جیب پاکستان میرود این یک تصور اشتباه است که طالب به مرور از پاکستان مستقل میشود و را تمدن در پیش میگیرد و از پیله خود بیرون خواهد امد هر درامد حاصله از هر پروژه صرف پرورش تروریست خواهد شد ودر بهترین حالت مخارج مردم پاکستان تامین میشود خیلی ساده انگارانه است که ما خیال کنیم پاکستان با پرداخت این همه هزینه اجازه میدهد طالب عین ماهی اینور و انور سر بخورد و پروژه ۴۰ساله اش از کفش برود
طالبان خودشان چنان محو دین دروغین پاکستان هستند که تا بحال صدها نفر داوطلبانه حاضرن خود و ده ها تن را بکشند تا به بهشت خیالیشان برسند و شما فکر نکن این فقط مختص طبقه جنگجوی طالبان است از خوده رهبری این تفکر وجود دارد حرف ای اس ای پاکستان هیچ جایگزینی برای طالب ندارد تایین کابینه از سوی حمید فیض خودش به اندازه کافی دلیل محکمی است برای اثبات این موضوع قبلا هم گفتم طالیان فقط ماشین کشتار و نیروی نیابتی هستند توپ و زمین دست پاکستان است و بدون توجه به برنامه های منطقه بازی خودش را خواهد کرد این را هم نمیشه ندیده گرفت که پاکستان هم مهره خود امریکاست نظرم اینه میدان سیاست مثل ریاضی نیست که هر دو دوتایی بشود چهارتا بازی های بسیاری هنوز پشت پرده است که به مرور معلوم خواهد شد
در اخر ممنون از شما و همه خواهر برادرهای ایرانی بزرگوار این روزها میبینیم چقدر این رابطه عمیق است چه انانی که مخالف حضور ایران در کشورهای عربی بودند و چه انهایی که موافق دلشان میتپد ایران برود افغانستان برای کمک ومن در طول عمر ۳۰ساله خود در این کشور ندیدم مردم ایران انقدر شدید تحت تاثیر یک اتفاق در کشور دیگر قرار بگیرند طوری غمخواری میکنند گویی افغانستان همسایه نه بلکه قلب ایران است
اندازه وسعت قلبهای مهربان شما که بی انتهاست متشکرم
در اخر بنده هم مخالف حضور نظامی ایران در افغانستان هستم تحریم ها بقدری اسیب به ایران زده که تحمل جنگ دیگر ممکن نیست و این هم تله ای است برای ایران یا به فرموده رهبر افغانستان مانند باتلاقی است میشودوارد شد اما نمیشود براحتی خارج شد واما گله ای هم در اخر دارم نباید به دلایل معلوم و نامعلوم دست به تخریب پسر احمد مسعود زد چون در حال حاضر کور سوی امیدی برای نسل جوان ماست اینکه چندتا عکس با یک شخصیت حتی صهیو نیستی بگیری دلیل نمیشود صهیونیستی باشی کمااینکه این شخص دوست پدرش بوده اما هرگز کسی نگفته مسعود پدر صهیونیستی است پدرش هم با فرانسه حشر نشر داشت اما هیچ وقت متهم نشد اینکه منافع ایران در جهتی چرخیده که حضور مسعود مانع برنامه هایش میشود بی انصافی است با تهمت خدشه دارکرد اورا و قطعا بی تاثیر هم خواهد بود اتفاقا بنده نه نظر مثبت ونه منفی به این شخص دارم بلکه متتظرم ببینم در اینده چه کار خواهد کرد اما جوانان ما به چشم اخرین امید بهش نگاه میکنند و با وجودش احساس افتخار و سربلندی میکنند با وجود رهبرانی که همه گریختند از لحاظ احساسی جامعه ما فرو ریخت اما با امدن احمد مسعود حس هویت دست داد به جوانان
واگر اسراعیلی بود وغربگرا امروزانقدرتنها نبود و فراموش نکنیم ایشان تحت حمایت شخص سرادر بودن ودر جامعه ایران بزرگ شدن احتمال این موضوع خیلی ضعیف است

>>>   سپاسگزارم از ابراز لطف شما. بنده کوچیکتر از آنم که شایسته این لطف شما باشم.
اینقدی مسایل پیچیده هست که ادم میمونه و هر چی تلاش کنه کور سوی امیدی پیدا کنه باز سنگی بر سر راه هست. گفته های شما در مورد سرمایه گذاری چهل ساله پاکستان درسته. ولی تاریخ همیشه آنگونه که زورمندان خواستن پیش نرفته. مثال؛ روزگاری رژیمی بی بوته زمین هایی رو در غرب اسیا گرفت و هر کشور عربی وارد جنگ شد نه تنها در کمتر از چند ساعت شکست خورد بلکه بخشی از زمین هاشون رو هم گرفتن. بلوک غرب پشت این رژیم بی بوته بود. اون روزها تنها نگران ایران بودند که تنها کشوری هست که هنوز با سیاست های ما راضی نشده. ولی امروز از یه باریکه غزه کوچیک هم باید در ترس باشن چه برسه به محوری که از لبنان و سوریه و عراق و یمن میرسه و کوچیکترین عضو و ناتوان ترین عضو توی این مجموعه همون غزه هست.
هزاران مورد دیگه هست که شرایط مطابق میل زورمندان پیش نمیره. همین برنامه های امریکا که برای افغانستان در نظر داشت چجوری بهم ریخت؟ خواسته و قدرت و سرمایه گذاری پاکستان در برابر امریکا که هیچه. لطفا شما نگید که این وضعیت کنونی افغانستان خواست امریکا بود چون رییس جمهور کشور با اطمینان امروز میگه طالب در میدان توانایی مقابله با اردوی ملی نداره و ده روز بعد کابل سقوط میکنه. این یه شکست بزرگ برای حزب دموکرات خواهد بود و قعطا در جایگاه بایدن در نظرسنجی ها و حزب دموکرات در انتخابات بعدی اثر گذار خواهد بود. اوضاع از دست امریکا در رفت. امریکا حکومتی نیمه طالب نیمه غنی میخواست که بخاطر کمک های مالی وابسته به غرب باشه و منافعش رو پیش ببره.
بیایم در مورد یه کشور که خیلی بیشتر از پاکستان سرمایه گذاری کرده فک کنیم. عربستان حدود هفت سال پیش با تجهیزات و جنگنده های امریکایی به یمن حمله کرد. بن سلمان اونقدری اعتماد به نفس داشت که قبلش میگفت ایران میخواد در منطقه جنگ راه بندازه ما جنگ رو به قلب ایران میبریم. با پول امارات و عربستان و کمک نظامی امریکا و کشورهای هم پیمانش به یمن حمله کردند. اونقدری پول داشتن که حتی جنگنده رو با خلبانش میخریدن چون تفکرات تازیان اجازه نمیده از دل این مردم دانش در بیاد. خب امروز وضع یمن چطوره؟ احتمالا بدونید که اگر وضع اقتصادیشون بدتر از افغانستان نباشه بهتر هم نیست. عربستان داره چپ و راست التماس میکنه تا به گونه ای ابرومند از باتلاق یمن فرار کنه.
در تاریخ بسیار بوده که سرمایه گذاری های کلان کردند ولی نتیجه اونجوری که دوس داشتن پیش نرفته. اینکه شما میگید پاکستان که اینقدر سرمایه گذاری کرد چطور میتونه افغانستان به حال خودش رها بشه یا از سرمایه هاش بهره برداری نکنه؛ چند ده تصویر تاریخی از پیش چشم من میگذره که درسته که امروز پاکستان کشور رو به ویرانی کشوند و توی دستش داره ولی مگه قراره اوضاع همین باشه که هست؟ روزگاری امریکایی ها گفتن از عراق بریم و یه رییس جمهور بشدت غربگرا سرکار آوردن تا با جضور ایران مخالفت کنه ولی امروز همون حشد الشعبی هس که داره زوربروز قدرت میگیره. امریکا اونجا بیشتر سرمایه گذاشت یا پاکستان توی افغانستان ؟ اگر بحث باور دینی مطرح باشه؛ عربستان از افریقا و القاعده و ... همه جا ادم بیهوده خودانتحاری برد توی یمن و همشون هم اگر متعصب تر از طالب نباشند تعصب کمتری هم نداشتن. ولی چه شد؟
تا اینجا من به بازی چرخ خوشبین هستم که بنا نیست اشغال افغانستان بدست پاکستان پایان زمان باشه و از این به بعد اوضاع همین بمونه که اونا دوست دارن. بقول شما جبش مسعود دست کم سراغاز امیدی جدیدی هست برای نسل جوان. ولی تنها نگاه من خوش بینی از سر تکرار تاریخ نیست که چون زورمندانی خواستند و نشد؛ در افغانستان هم چنین خواهد شد.
مبنای صحبت من اینه. طالب نمیتونه با وضعیت فعلی ادامه بده و باید یک گام رو به جلو برداره. در واقع بحران هایی هستند که با سرعت بسیار بالا دارن به سمت طالب میان. اگر طالب نشسته و خوشحال و شاد هست یا سرگرم تقسیم قدرت یا هر چیزی باشه؛ این بحران هست که داره به سمت طالب میاد. بجران اجتماعی و اقتصادی. همین امروز من مصاحبه ای از یه خبرنگار ایرانی که تونسته بود به پنجشیر و کابل بره رو میخوندم و احساسی که بهم دست داد اینه که بحران ها دارن به مرز انفجار میرسن.
طالب مجبور هست یک گام به جلو برداره. طالب تا به امروز مباحثی که مطرح کرده بیشتر اجتماعی هست. مثلا دخالت در نحوه بازگشایی دانشگاه ها. یا وضع حجاب در فلان مکان. یا چه کسایی حق دارن به سر کار خودشون در پست های دولتی برگردن و چه کسانی نه. اینها مسایل اجتماعی هست. مسایل اقتصادی به فقه و حدیث و حجاب کاری نداره.
اگر شما به زور بخوای نظم یه سیستم رو تغییر بدی سیستم مقاومت میکنه. همینطور که طالب میخواست نظم پیشین رو بهم بزنه و سیستم مقاومت کرد. اگر سیستم شکست بخوره تا زمانی که دوره اشوب باشه اروم هست تا نظم جدید جایگزین نظم قبلی بشه. ولی سیستم نیاز به نظم داره. نمیتونید سیستم رو به طور نامشخص و بلاتکلیف در وضعیت اشوب نگه دارید. کم کم مردم با طالب کنار میان و توقع نظم اقتصادی دارن. نظم اجتماعی رو طالب با تفکرات خودش به مردم تحمیل میکنه. وقتی پای اقتصاد مطرح هست بنظر من فرقی میان افغانستان و پاکستان نیست. پاکستان حدود سیصد میلیون (اگر درست گفته باشم ) جمیعت داره و منابع درامدی هم داره. افغانستان هم حدود سی تا چهل میلیون جمعیت داره و منابع درامدی داره. سرانه درامد مردم در افغانستان فکر میکنم حتی بهتر از پاکستان باشه.
از این رو افغانستان و پاکستان در برابر مقوله اقتصاد هر دو نیاز به طرف سومی دارند. این طرف سوم بی هیچ اختیازی باید یا چین باشه یا امریکا. چون شما با همه کشورهای دنیا هم رابطه خوبی داشته باش وقتی امریکا مثل دزد سر گردنه گردش مالی دلار رو توی دستش گرفته و همه مناسبات مالی هم بر مبنای دلار باشه تازه میشی مث ایران که یا باید مطابق خواسته امریکا عمل کنی یا اقتصادت تحریم میشه. پس حتی اگه پاکستان یا طالبان در یک کوته اندیشی به کشورهای عربی حاشیه خلیج پارس دلخوش باشن که کمک مالی بهشون بشه ولی درنهایت باید تکلیف خودش رو با امریکا روشن بکنه. طالبان که شما میتونی هم معنی با پاکستان بگیری باید دیر یا زود تکلیف خودش رو با امریکا روشن بکنه. این ذبیح مجاهد که میگه ما دوس داریم با همه کشورهای دنیا ارتباط اقتصادی برقرار کنیم از سر خامی هست. شما وسط یه دنیای آرام زندگی نمیکنی که هم با یه کشور دوست باشی هم با دشمنش. شما ببینید سیاست های غرب در این شصت سال در مورد اسراییل همیشه یکسان بوده و اون دفاع بی چون و چرا. بیشتر اختلافات ایران و سوریه با غرب برامده از گریه های کودکانه این بی بوته ها توی دامان مادرشون که غرب باشه هست. شب و روز فک میکنن کسی توی ایران بدنبال بمب اتم هس و بحث و به دنیا با رسانه گفتن که اینجوری هس و مکافاتی درست کردن.
بهرحال؛ بزرگوار شما تا وقتی یه تفنگ یا شمشیر دستت هست براحتی میتونی هر چی جلوت بود رو ویران کنی. ولی وقتی خود شما رو بکنن کدخدای یه ده اونوقت خودت خواستی که در جایگاه ایجاد کننده نظم باشی.. در جایگاه آبادگر. تازیان از روزی که سر بلند کردند تا امروز خداوندگاران نابودی بودن. هر آینه ای دیدن شکوندن ولی تا به امروز حتی یه آیته هم نتونستن بسازن. نزدیک چند دهه هست بیشترین خرید سلاح رو دارن و هنوز یه ترقه از خودشون نساختن. یه کارخونه نساختن. هیچ جیزی از خودشون ندارن. یک دانشمند از سرزمین های اینان در نیومده. اگرچه بسیار کسانی که برای اینا نوشتن| بالغ بر ۹۰ درصدشون از سرزمین ها و فرهنگ هایی بودن که نه من میدونم از کجا بودن نه شما میدونید نه خودشون میدونن نه کس دیگه ای میدونه. ولی همه بنام اونها مینویسن.
طالب مجبور هست تکلیف خودش رو با امریکا معلوم کنه. چون باید پاسخگو باشه. وضعیت فعلی میتونه تا یک ماه دیگه هم دوام بیاره ولی کم کم بحران ها خودشون رو نشون میدن و اونوقت جنگجوی دیروز باید مدیر فردا باشه. شما اگر به کنه حرفها فک کنید متوجه میشید که اینها صرفا تکرار تاریخ هست. که لازم نیس زیاد بازش کنم. مهم نیس که طالب با پاکستان یکی هست یا نه. مهم اینه که چارچوب جدید باید زودتر چرخ اقتصاد رو بچرخونه. اگر پاکستان میتونه بسم الله. هر کی بتونه امروز مقدسه. اگرچه خون دل از دستش خورده باشیم.
وقتی بحث اقتصاد وو چرخ اقتصاد مطرح میشه طالب اختیار چندانی نداره. اگر نخواد اقتصاد رو ببینه با شورش روبرو هست. از هر گوشه افغانستان یک احمد مسعود میجوشه. اگر بخواد پاسخ بده راهی بجز چین یا امریکا نداره. اگر به دامان امریکا بره هویت طالبی خودش رو باید زیر پا بذاره و اینکارو نمیکنه. طالب سمت چین میره. وقتی چین میخواد طرح اقتصادی پیاده کنه از وسط شمال یا غرب افغانستان میگذره تا شرقش. در امد این به دست هر کی میتونه بیفته. بله حق با شماست. امروز توی ایران اینقد منابع رو میبرن و نمیدونیم کی میخوره و کی میدزده. کم کم مردم مدعی میشن. و حکومت مجبوره دست به پالایش بزنه وگرنه بی اعتباره نزد مردم.
ولی در کوتاه مدت باز هم به سود مردمه چرا که امنیت بوجود میاد و اگرچه منبع درامد اصلی طرح های کلان رو بدزدند و ببرند ولی زندگی در کنارش جریان داره. جاده ترانزیتی در کنارش هزارن رستوران میخواد؛ هزاران تعمیر خودرو میخواد؛ هزاران کالای بومی و صنابع دستی و محصول کشاورزی مردم میتونه بخشی از کالاهای تجاری باشه. بله شاید هیچ کس به خوبی مردم ایران گفته شما رو درک نکنه که منابع ما خواهد رفت ولی نمیدونیم توی جبب کی میره و کی میدزده ولی میگم باز هم منافع کمتر و پایدارتری برای مردم خواهد بود. در بلندمدت راهی نیست مگر بازگشت منافع کلان به مردم. در کوتاه مدت هر کی میخواد بدزده. گویی سرنوشت ما بخاطر افکارمان بهتر از این نیست.
بزرگوار نگران نباش. واقعیت روزمره و باشتاب بسیار بسیار خسن تر از خواست پاکستان هست. اگرچه از پاکستان بسیار رنج به شما رسیده ولی واقعا مهره های زیادی برای بازی ندارد. مثلا میخواست از طریق افغانستان به ابهای ازاد دستری پیدا کند؟ خودش که بندر کراچی دارد. میخواهد از طریق افغانستان به بازارهای اسیای میانه دسترسی پیدا کند؟ خب کدام کالای تولیدی خود را میخواهد بفرستند؟ مگر کشوری سازنده هست؟ مگر محصول مشخصی دارد یا در رقابت افتصادی با کدام کشور منطقه هست؟
پاکستان مهره های زیادی برای بازی ندارد. شاید کنترل سیاست حکومت مرکزی رو بدست بگیره ولی مردم افغانستان مث مردم پاکستان نیستن که به مدارس مذهبی بسنده کنند و زندگی شلوغ و بدبختی رو تحمل کنن. مردمی که زحمت کش هستند توقع نتیجه دارند.
این چیزها را شاید کسی از درون مردم درست نبیند ولی کسی که از بیرون نگاه میکند بخوبی مقایسه میکند. در میانه جنگ اخیر یکی از ویژگی های بسیار جالب مردمی که اینجا گزارش مینویسند این بود که نگران زیرساخت ها و پل ها پلچک ها بودند. برای منی که از بیرون نگاه میکنم خیلی جالب هست. ما در ایران این همه نفت داریم و چون به رایگان به چیزی رسیده ایم حتی وقتی پول ان را میدزدند باز هم اهمیتی نمیدهیم. ولی چون شما همان پل و پلچک ها را به زحمت و سختی ساخته اید قدر ان را میدانید. حتی جایگاه ایین زیرساخت ها را با ارزشتر از حفظ ارگ میدانید. چنین مردمی که طعم ازادی هایی را هم چشیده باشند هرگز به سیستمی که در پاکستان جاافتاده هست راضی نمیشوند. زحمت میکشند و همین که روزنه ای بسوی ارامش پیدا کنند انچنان زحمت میکشند که مرزهای ممکن را جابجا میکنند. امسال نفر اول المپیاد ریاضی در ایران یک برادر از افغانستان بود. اشکار است که او جندین برابر هر ایرانی انگیزه برای پیشرفت دارد. چون دختران در افغانستان در محدودیت بوده اند تلاش بیشتری برای کسب موفقیت در دانشگاه میکنند. امسال فکر میکنم سال سومی بود که نفر اول کنکور در افغانستان یک خانم بود. تیم رباتیکی در افغانستان فکر میکنم رتبه اول را در غرب اسیا کسب کرد.
برادر ما پیشینه دار ترین مردم روی زمین هستیم. و چندده بار سوخته ایم و هر بار جوانه زده ایم. هیچ فرقی میان ما و شما نیست . از یک فرهنگ اب نوشیده ایم. از یک تبار و از یک خون هستیم. این شور هرگز در بند اندیشه های بیهوده نمیماند. در پایان تنها یک نکته هست که کمی مرا میازارد.

امروز از گزارش خبرنگار تسنیم کمی از وضعیت اوارگان در کابل و پنجشیر باخبر شدم. به این فکر میکردم که ای کاش جنبشی راه میافتاد که به گوش بالادستی ها برسد که یک کانال امن برای ازسال کمک هایی برادرانه به مردم باشد. وضع ناخوشایندی دارند. دست کم یک خیمه و چند پتو و لباس و لوازم بهداشتی و مقداری غذا شاید بتواند از گوشه و کنار جمع شود. در فرهنگ مشترک ما دست گیری از برادر همیشه بوده است. امروز اگز در هر کجای ایران زمین لرزه بیاید باز رفتار مردم همین هست. ای کاش نویسندگانی در اینحاکه صدایی بلند دارند بتوانند جنبشی راه بیاندازند که همان طالبان زمینه ای برای کمک به مردم فراهم کنند که مطمین باشد و دست کم بدانیم کمک ها سر از پاکستان در نمی اورد. چون وقتی طالب از دولت درخواست کمک کند دولت نمی تواند لبیک بگوید چون در وضع تحریم صداهای بلند بسیاری به تعتراض بر میخیزند. بعنی کمک دولت به دولت احتمال کمی دارد ولی کمک ملت به ملت چیزی خودجوش است و بی گمان بسیاری هستند در ایران که به نگاه خسته کودکی با لبی خشکیده در میان اوراگان پا بر روی همه دنیای کثیف سیاست و سیاستمدار گذاشته و در حد توان خویش خدمت میکنند. امیدوارم بجای بازخوانی ببرک و کارمل و نجیب الله که مدام میبینم امروز کسی درد امروز را دریابد که روز به روز به هوای سرد هم نزدیک میشویم. از شما خواهش میکنم اگر دستتان بجایی بند است یا قلم رسایی دارید پیشنهاد آن را مطرح کنید تا به گوش طالبان برسد و زمینه برای کمک نقدی و غیرنقدی ملی نه دولتی فراهم شود. امیدوارم این پیشنهاد مایه رنجش نشود چرا که تنها و تنها از دل میجوشد و چه بسا روزگاری ما گرفتار شویم و توقع برادری از شما داشته باشیم. همانگونه که نه تنها در جنگ ایران و عراق و نه در جنگ ایران در سوریه بسیار بزرگوارانی بودند که در روزگار تنهایی حرمت برادری را فرونگذاشتند. وظیفه امروز ما نیز همین هست که بکوشیم فراتر از دنیای کثیف سیاست ها؛ راهی برای ارتباط بین دو ملت پیدا کنیم. امیدوارم کسانی باشند از ظرفین فضای مجازی استفاده کنند و چنین جنبشی بتواند پابگیرد که بجای کمک دولتی؛ راهی برای کمک ملی فراهم شود.

>>>   اجامعه ایران مثل تمام جوامع دنیا با طرز تفکرات مختلف هستند.طرز تفکر در جامعه آمریکا در جریان انتخابات بین بایدن و ترامپ یا در افغانستان الان خیلی از تاجیکها طرفدار طالبان هستند
پس چرا انتظار داری رسانه های ایران تماما هم نظر تو باشند؟چی باعث شده اینطور توقع داشته باشی؟
این آقای احمد مسعود تحت حمایت حاج قاسم بود چرا در مراسم تشییع سردار شرکت نکرد یا یک سر به خانواده حاج قاسم یا بالا سر مزارش نرفته
حاج قاسم هم در کنار پدرش بوده هم خودش تحت حمایت حاج قاسم بوده.گله از این نداری که آب رو بر ایران بستید شخص تو حمایت کردی؟بله دیگه ایران کمک نمیکنه

>>>   آنتونیو گوترش: "این جلسه بخاطر کمک به مردم اف5انستان است. بگذارید واضح بگویم. ما به مردم مدیون هستیم".
چه شد که یکنفر در باختر زمین فهمید که همه کشورها بابت رفتارهایشان به مردم افغانستان بدهکارند؟

>>>   برادر هم میهنی که از ایران اومدی نظر دادی و گلایه کردی؛ وقتی کسی گرفتار هست و ناخواسته دچار گرفتاری شده ؛ یا درکش کن یا نمک به زخمش نپاش. امروز روز قیامت نیست و تو هم خدا نیستی که به قضاوت میشینی. شرم کن و خاموش باش. اگرم میخوای به صحرای کربلا بزنی که افغانستانی ها در ایران فلان کردن و فلان کردن و... باید بگم برو به عکس اوارگان زن و بچه های کوچیک نیگاه کن و ببین اونایی که چارتا رفتار ناخوشایند توی ایران کردن ؛ این بیچارگان هستند؟ اگه تفکرات شما و بسیاری از هم میهنان شوربختانه اینه ک بخاطر ناسپاسی چن نفر یا رفتار نادرست چن نفر باید کل یه ملت رو بازخواست کرد پس چه فرقی با امریکا داری؟ میخوای بازخوانی کنی که بعد از ۱۱ سپتامبر چه شد؟ بفرض که طالبان به چن نفری هم پناه داده بودن و کاری اشتباه از نظر غرب بود ولی باید همه مردم میسوختن؟ تا سه نسل؟ اگر هنوز چیزی از فرهنگ پیشینیان در یادت مونده بدون که این شیوه تفکر شما همونی هس که ازش بیزاری. ولی وقتی فاعل امریکا باشه بده وقتی خودمون باشیم خوبه. یه دلداری بده؛ یا اینده پژوهشی کن یا مث من بیسواد با اگاهی کمی ک داری سعی کن یه تحلیل بیاری که هر چن پر از اشتباه باشه ولی باز کور سوی امیدی باز کنه یا براشون اشگ بریز و یا دل بسوزون. هر کاری میکنی بکن فقط زخم نزن. توی فرهنگ پدارن ما یه ضرب المثل هس که میگه حتی اگه خوندار پدرت (قاتل پدرت) به خونه ات اومد باز باید مث مهمون باهاش رفتار کنی. نسل اینستاگرام و توییتر از فرهنگ چی میدونه؟ این مردم فحش خور ما نیستن. اینا از اسب افتادن ولی از اصل نیفتادن. بسیار نجیب و اصیل و زحمتکش. این مردم مردمی جدا یا غریبه نیستن که صد ساله شناخته باشیم. برای هزاران سال برادربودیم.


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است