تازیانه طالبان!
 
تاریخ انتشار:   ۱۲:۱۸    ۱۴۰۰/۷/۲۱ کد خبر: 168655 منبع: پرینت

با بقدرت رسیدن مجاهدین و تشکیل دولت اسلامی، برخلاف انتظارمردم، که سال‌ها جنگ و ویرانی را پشت سرگذاشته بودند، و اینک انتظار داشتند که افغانستان فصل نوین و تازه ای را برای شکوفایی و پیشرفت شاهد باشد؛ جنگ‌های تنظیمی و گروه‌های ماجراجو، همه امیدهای مردم را برباد داد و کشور را به ویرانه ای غیرقابل تصور بدل ساخت.

در اوج ناامیدی ناگهان نیرویی در جنوب کشور شکل گرفت و برق آسا دامنه خود را برسایر ولایات کشور گستراند. این نیروی تازه نفس و جرار بنام "طالبان" خوانده می‌شدند. شعار این گروه دقیقا منطبق با واقعیت جاری جامعه، یعنی پایان دادن به جنگ‌های تنظیمی بود. مردم خسته از جنگ و ناامید از رفتار گروه‌ها و رهبران جهادی، به پیروزی‌های طالبان دید خوش بینانه پیدا کردند. اما این خوش بینی اولیه نتوانست که دوام آورد و کام مردم را شیرین سازد. رفتارهای خشن و متعصبانه، قوانین سختگیرانه و مهم‌تر از همه فقدان دانش دولتداری این گروه، مردم را بیش از گذشته ناامید ساخت. گروه طالبان بدین خاطر در انزوای سیاسی و اجتماعی قرار گرفت. جامعه بین‌المللی نیز از سیاست‌های ماجراجویانه آنان احساس نگرانی نمودند. اما هرچه بود بطور کلی اوضاع سیاسی، اجتماعی و امنیتی کشور شرایطی را فراهم ساخت تا "تازیانه طالبان" بر پیکر نحیف و زخم خورده مردم ما آشنا گردد.

با سقوط حاکمیت طالبان درسال 2001 و روی کارآمدن نظام نوین سیاسی با حمایت جامعه بین‌المللی باردیگر بارقه امید و زندگی در چشمان مردم جور دیده درخشید. با تحول جدید، مردم یقین کردند که افغانستان این بار سر از خاکستر بحران و جنگ بلند نموده و آینده ای بسیار درخشان، در ردیف کشورهای با ثبات و مترقی، در انتظار آنان قرار خواهد داشت. اما دردمندانه چند صباحی از این خوش باوری نگذشته بود که فساد و ناامنی بگونه ای دیگر کام مردم را تلخ ساخت. ولی باوجود این، مردم امید خود را از دست ندادند. آنان امیدوار بودند که با پشت سرگذاشتن وضعیت دوران گذار، به یک شرایط قابل قبول دست خواهند یافت. اما متاسفانه کارکرد سیاستمداران و دولتمردان، بویژه حکومت اشرف غنی احمدزی، و سیاست‌های مبهم و چندگانه حامیان بین‌المللی آن، هم چون موریانه، نظام سیاسی کشور را از درون تهی ساخت، فساد، ناکارآمدی، قانون شکنی، افزایش شکاف‌های اقتصادی و اجتماعی و بی اعتمادی همه جانبه هر روز بیش از گذشته اوج می‌گرفت.
مجموع این وضعیت سبب شد که مخالفان نظام سیاسی برای رسیدن به اهداف خود و شکست نظام جمهوری امیدوار گردند و هر روز به موفقیت‌های بیشتری دست پیدا کنند. سرانجام با فرار کارگزاران نظام سیاسی و سقوط نظام جمهوری، دومین "تازیانه طالبان" بر پیکر زخم خورده کشور فرود آمد.

در تحلیل و ریشه یابی آنچه بیان گردید دیدگاه‌های مختلف طرح گردیده است؛ علل و دلایل گوناگون برشماری شده است؛ اما نکته مهم این است که ما هرگز نخواسته ایم یا نتوانسته ایم که از روی‌دادهای کشور درس بیاموزیم، هم چنین به دیدگاه‌ها و علل و دلایل دست یافته اهمیت قایل شویم، تا از تکرار روی‌دادهای ناگوار و فاجعه بار پیشگیری کنیم. حال فراز آمدن و فرود آمدن این تازیه بر پیکر زخمی ما تا کجا و چه زمانی ادامه خواهد داشت، بستگی تام به این دارد که ما از مجموع روی‌دادهای گذشته و واقعیت‌های سیاسی و اجتماعی کشور و روند بین‌المللی و منطقه ای چقدر درس آموخته ایم.

شکور اخلاقی


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
طالبان
مجاهدین
نظرات بینندگان:

>>>   آموختن و یا نیاموختن شما از قضایای افغانستان هیچ دردی را دوا نمی کند.
زیرا برای شما صلاحیت رهبری کشور تان در طول تاریخ هیچوقت داده نشده است،بلکه این صلاحیت از قدرت ها و کشور های بیرونی بوده است که بالای کشور شما حمله کرده اند و کشور های همسایه شما و منطقه بوده است که در مقابل این تجاوزات ایستادند و برای شما کمک نمودند تا این متجاوزین را از کشور خود برانید تا کشور های ما را هم اشغال نکنند.
از حمله هخامنشی ها گرفته تا اسکندر مقدونی و سایانیان و عرب ها تا چنگیز خان و نادرشاه افشار و انگلیس ها و روس ها و امریکایی ها،همه برای شما دولت ساختند و مورد مقاومت قرار گرفتند و دولت دیگر را در کشور شما همسایه های شما تشکیل دادند.

>>>   ازمیان کشورای همسایه این ایران است که هرگزنمی تواند شادمانی خود را پنهان سازد ودر اخیر عباس نیلفروشان معاون عمليات سپاه پاسداران گفته است گروه طالبان با ۲۰ سال پیش تفاوت‌های فراوان دارد و به این درک درست رسیده است که نمی‌تواند نقش اقوام و همچنین نقش جامعه زنان در افغانستان را نادیده بگیرند
چقدر یک انسان باید خود فروخته وبیگانه با طالبان باشد که این سخنان گوهربار را بگوید..ایرانی ها اگرممکن است کمی هم بشرمید ونانتان را در خون مردم افغانستان نزنید
ما میدانیم که سپاه ایران مدیون طالبان است اما نیازی نیست با این دروغ گویی آشکار برادری خود را به طالبان اثبات کنید کاری که حتا پاکستان هم نکرد ومدام از طالبان گله دارند که چرا به زنان ظلم میکنند
همی جمله این عضو سپاه پاسداران نشان دهنده نزدیک بودن مرام طالبان با حکومت ایران است.

>>>   سلام هم وطن شعار طالبان آدم کش
تفنک درشانه ما=== قرآن وریش بها نه ما
مسلمان شعار ما=== خون خوردن بهاری ما
چتل بودن بوی بد ما== آدم کشتن خوی ما
درس خواندن شعاری ما== بچه بازی افتخاری ما
این شعار از طرف یک طالیب ملنگ یاره

>>>   باید هرچی عکس رهبرهای جهادی و مقبره های که به زیارت تبدیل شده از بین برده شود چونکه سر همین عکسها و مقبره ها مردم افغانستان بازهم جنگ خواهد افتاد آنهایکه مردن دیگر خداوند اخرتشان را خوب کند و بخاطر عکس و مقبره نباید مردم افغانستان همدیگر را بکشند اگر هر کسی عکس رهبر و قوم خود را بر جاده ها و جاهای مهم بزند افغانستان پر خواهد شد.
داود هراتی

>>>   طالبان بجز از تازیانه، تفنگ برای کشتار و جهل برای مخالفت با دانش و تاریکی برای محو خورشید چیزی ندارند طالب یعنی تخریب کشتار وحشت و نابودی است

>>>   درجواب شما میگویم
هروقت مردم یک کشور تبدیل به یک ملت شدند آن وقت میتوان ادعای رهبری مستقل هم داشت
اما تا زمانی که تعصبات قومی ونژادی داشته باشیم به این وحدت نخواهیم رسید
و هر روز بدتر از روز قبل به سوی یک فروپاشی خواهیم رفت


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است