مردم بی خبر از شگردهای فریبکارانه
سیاست بازان حکومت غنی و طالبان، دشمنان آشکار بشریت بوده و از نام دین و قرآن سوء استفاده کردند و مردم بی خبر از شگردهای فریبکارانه بار دیگر در دام فریب سیاست بازان خواهند افتاد 
تاریخ انتشار:   ۱۴:۰۵    ۱۴۰۱/۳/۲۱ کد خبر: 170541 منبع: پرینت

نه هركه چهره بر افروخت دلبرى داند
نه هركه آیينه سازد سكندرى داند
نه هركه طرف كله كج نهاد و تند نشست
كلاه دارى و آیين سرورى داند
هزار نكته باريكتر ز مو اينجا است
نه هركه سر بتراشد قلندرى داند
در کشور و جامعه که ما در آن زندگی میکنیم در مورد سیاست ما با دو گروه سر دچاریم یک عده مردان مبارز داریم، مانند جبهات که همین لحظه در نقاط مختلف افغانستان علیه طالبان میجنگند و گروه دیگری نیز وجود دارند که آنها را باید سیاست بازان خطاب کرد مانند طالبان که از اسلام سوء استفاده میکنند و مانند سیاست بازان که در خارج کشور روی تشکلات مختلف مصروف زد و بند هستند میخواهم در این نوشته حقایق تلخ ولی انکار نا پذیری را با شما شریک سازم در نقاط مختلف دنیا تا هنوز ملت های در بند خفته وجود دارند و مبارزین نیز بخاطر رهایی آنها هستند که در جبهات مختلف علیه گروه طالبان میجنگند.

ملت های جهان سوم چه با حکومت و چه بدون حکومت اکثریت در بند هستند و یک تعدادی با نیمه جان تحت ستم حکمرانان خود زندگی بی سر و سامان و پر رنجی سپری میکنند. طوریکه قبلاً نیز اشاره داشتم در چنین حالتی غالباً دو گروه مدعی دلسوزی برای نجات ملت و مردم خود هستند. یک گروه برای نجات از فقر، نا توانی نا امنی بی عدالتی مبارزه میکند و متحمل رنج و مشقت فراوان میشوند و این مهم را با فداکاری و استقامت در مقابل انواع و اقسام توطئه ها و تهدیدکه تعدادی ها و تطمیع ها ترور و اقتناق به پیش می برند و گروهی دیگر که مدعی نجات مردم و ملت خویش اند مانند اینکه در حکومت اشرف غنی فقط سیاست بازان بودند را نا آگاه یا فرصت طلب را فریفته و با دادن طمع هایی در گرد خود جمع مینمود و با استفاده از آنها با ترفند ها و فریبکاری های گوناگونی به بازی سیاسی خود ادامه میدادند تا روزی روزگاری فرصت غارتگری را از دست عده ای غارتگر قبلی برای خود در جای آنان نشسته و به غارتگری پرداختند و گروه طالبان که از نام دین سوء استفاده و بهره برداری کنند این گروه ها برای رسیدن به اهداف ضد مردمی و نا مشروع خود احزاب و سازمان های سیاسی ایتلاف های قومی زبانی نیز درست میکنند و آهسته آهسته از پله کان آن بالا میروند تا بقدرت رسیدند و آنوقت به دیکتاتوری، سرکوب و غارتگری پرداختند و همه ثروت های یک ملت را خود به جیب می زنند.

ما در افغانستان چنین نمونه های زیادی داشته و داریم که با شعار های فریب دهنده به قدرت رسیده اند و بعداً با همه ارزش ها و معیار های انسانی و اخلاقی پشت کرده اند ما در این سرزمین یعنی افغانستان صد ها دلقان سیاست باز را دیده و تجربه کرده ایم که از طریق نیرنگ سیاست بازی بقدرت رسیده اند مانند حکومت گذشته اشرف غنی و پس از به قدرت رسیدن طالبان بیشترین خیانت جنایت شقاق و نفاق را دامن زدند از نام دین به نفع شان کار کردند، بزرگترین جنایت ها را در حق مردم ما روا داشته اند که این حقایق دیگر بر کسی پوشیده نیست. این گروه از بازیگران سیاسی مانند حکومت اشرف غنی و گروه طالبان وقتی که بقدرت میرسند قدرت در خانواده شان به شیوه موروثی و در یک محور خود کامگی با استفاده جویی های شخصی قومی زبانی می چرخد همچو دلقان سیاسی تا زمانیکه توسط قدرت مردمی یا کشته نشوند یا کنار زده نشوند دست از ظلم و ستم بر نمی دارند و به دیکتاتوری و غارتگری و خود کامگی ادامه میدهند.

گروهی دیگر، گروه مبارز است مانند جبهات که فعلاً در مقابل گروه خود باور طالبان قرار گرفته اند که دقیقا بر عکس گروه سیاست باز زندگی میکند بدین معنا که گروه سیاست باز از همان آغاز فعالیت خود در رفاه و عیش و عشرت و امنیت و بر خوردار از کمک های ضد مردمی زندگی میکنند و از سر تفریح و رفع بیکاری سیاست بازی میکنند و از این راه شهرتی بدست میاورند و با بهره گیری از لذت این شهرت سر مست و مغرور زندگی میکند تا روزی که بقدرت برسد و تبدیل به یک دیکتاتور خود کامه و خود باور شوند و بساط عیش و عشرت خود را بیش از پیش افزایش دهند و صاحب دم و دستگاه با شکوهی گردیده و نوکران و چاکران و دستبوسانی در اطرافش باشند که او را ستایش و عبادت کنند همان چیزی که در مشاهده مان هست.

ولی گروه مبارز از همان آغاز با بی عدالتی های جامعه خود بطور جدی به مبارزه می پردازد و خطرهای ناشی از آن را عاشقانه و با طیب خاطر بجان میخرد و در همین راه پر مشقت و تحمل نارسایی ها وسختی های گوناگون غالبا شهید میشوند و یاران دیگر او این بار سنگین مسوولیت و تعهد اخلاقی و انسانی را تا رسیدن به نجات کامل ملت تحت ستم و رسیدن به هدف نهایی به پیش میبرند همان چیزی که در مشاهده هست. پس فرق است بین یک مبارز مردمی و یک حرکت عدالت خواهانه بهتر است وضعیت و حقیقت این دو گروه را بیشتر مشخص میکنند.

تردیدی وجود ندارد که هم گروه مبارز و هم گروه سیاست باز هر دو مدعی رسیدن به ساحل نجات و خدمت به مردم هستند.
اما مثال گروه سیاست باز مانند حکومت اشرف غنی و گروه طالبان آن عده ای است که در دریا سوار بر یک کشتی با تمام امکانات رفاهی و بر خورداری از تمام وسایل عیش و عشرت و بدور از خطر بنا بر ادعای خود بسوی ساحل نجات در حرکت هستند و شعار شان نجات مردم از ظلم و بهروزی آنان است. آیا این گروه در شعار خود صادق هستند یا گروه دیگر که گروه مبارز است.

مثال گروه مبارز مانند آن کسانی است که بر روی امواج متلاطم و سهمگین دریا در محاصره انواع و اقسام کوسه ماهی ها و مار ماهی های بد اندیش دست و پا میزنند و این راه دشوار توان شکن را با مقاومت خارق العاده خود تا رسید به ساحل نجات بطور خستگی ناپذیر ادامه میدهند؟ حالا به نظر شما کدام یک از اینها در ادعای خود صادق است و کدام یک از این دو گروه وقتی که به ساحل نجات می رسند در حق مردم تحت ستم خود به عدالت رفتار خواهند کرد؟ اینهایی که برای نجات مردم خود این همه سختی و مشقت تحمل کرده اند و درد مردم را میدانند و همیشه در شرایط آنها زندگی کرده اند و یا آن گروهی که در تمام عمر در تفریح و عیش و عشرت زندگی کرده و از زندگی مردم در رنج خود بطور کلی فاصله داشته اند؟ به نظر شما خداوند بر کدام یک از این دو گروه نظر دارد و نمره رضایت خود را به کدام یک از این دو گروه میدهد؟

سیاست بازان دوره حکومت اشرف غنی و گروه طالبان در طول تمام تاریخ بشریت، دشمنان آشکار بشریت بوده اند و از نام دین و قرآن سوء استفاده میکنند و تا زمانیکه ملت های محکوم و در بند به آگاهی کامل نرسند بی خبر از شگرد های فریبکارانه در دام فریب سیاست بازان مانند حکومت اشرف غنی و طالبان خواهند افتاد و این دور تسلسل جرم و جنایت در حق بشریت ادامه خواهد یافت اگر میخواهید در راه نجات وطن شجاعانه و دلیرانه گام بردارید آماده هر نوع قربانی باشیم بدون قربانی بدور انداختن ظالم و نجات مظلوم کار آسانی نیست، مبارزه هم حرف میخواهد و هم عمل.

احمد سعیدی


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
مردم
غنی
طالبان
نظرات بینندگان:

>>>   تو پيش شو اول!! تو خو هم در همين دوره كرزى و اشرف غنى بروز كردى و از شلوار كميس به نكتايى و دريشى رسيدى!! شما ها سرمه ازموده شده هستيد!

>>>   در هر زمان و هر دوران هردو گروه وجود دارند و اکثرا" گروه سیاست بازان منتظر فرصت هستند تا جانبازان جهاد و مقاومت کمر دشمن را بشکنند و عرصه را آماده کنند تا لفاظان و شیک پوشان و نصیحت گران و مصالحه جویان و اعتدالیون محافظه کار از دوبی و ترکیه و غرب و شرق سر و پا کنده بیایند و فخر بفروشند.
مگر گرد پای رزمندگان مقاوم سنگر ها همیشه بر سر این سیاست بازان نشسته خواهد ماند.

>>>   یکی ابلهی ریگ در کفش داشت
چو درمانده شد دست بر سر گذاشت
که نفرین بر آنکس که این کفش دوخت
که مغزم بکوبید و پایم بسوخت
بسی ناسزا گفت بر آن کفش دوز
سخن ها نسنجیده از درد و سوز
زجاییکه رنجیده باشد کسی
سخن ها نسنجیده گوید بسی
کسی گفتش ای خسته از پای خویش
زمانی بیاسای در جای خویش
تو از ریگ کفش خود آزرده ای
به جای دگر ظن بد برده ای
ببین علت و درد و رنجت کجاست
چو علت ندانی شکایت خطاست
مردم مظلوم افغانستان از ریگهای کفش خود مانند طالبان و مریدان و متحدان ضد آمریکایی وی ضربه می خورند ولی آقایان مدعی تقصیر و مسئولیتها را به گردن دیگران می اندازند. از ماست که برماست


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است