داکتر عبدالله و تیغهٔ آزمون
 
تاریخ انتشار:   ۱۹:۵۷    ۱۴۰۱/۳/۲۳ کد خبر: 170561 منبع: پرینت

بازگشت داکتر عبدالله به کابل مایهٔ حیرت خیلی ها شده و پرسش هایی را نیز مطرح کرده و هرکس از دیدگاه و موقف خود، آن را نقد و یا ستایش کرده اند.
اگرچه حضور داکتر طی شش-هفت ماه گذشته در کابل مایهٔ دلگرمی برخی از مردم و نیز آدرسی برای رأی زنی های دیپلماتیک بوده است اما برای خود وی که زیاد به سیر و سیاحت در خارج و گشت و گذار در داخل علاقه دارد، عذاب دهنده بوده است.
خروج او از کشور نیز با تبصره هایی همراه شد: از این که بهانه ای یافته و مفری، و دیگر باز نخواهد گشت تا داشتن مأموریت لابی گری برای طالبان!
امروز نیز بازگشت او پس از حدود چهل روز با همین تبصره های چندگانه همراه است.

واقعیت این است که داکتر عبدالله - تا جایی که من شناخت دارم- طبیعت نرمخو و محافظه کار دارد و از هیچ نوع تشدد و خشونت حمایت نمی کند. او با وجود این که دو سه دور در انتخابات حقش- در واقع حق مردم- خورده شد و با وجود حمایت های وسیع مردمی، حتی امکانات و آمادگی های قهر آمیز، از تقابل کنار کشید و به تقریبا هیچ قناعت کرد.
جامعه بین المللی و در رأس ایالات متحده نیز مانع از ایستادگی داکتر عبدالله در برابر روند جعل و تقلب شد.
حالا در این شرایط، داکتر عبدالله می داند که منطقه و دنیا از یک روند نرم تر سیاسی که بتواند طالبان را پاسخگو‌ بسازد و منجر به ایجاد دولت فراگیر شود حمایت می کنند. موافقتنامه دوحه نیز می تواند یک نقطهٔ بازگشت باشد.

مشکل اصلی این است طالبان آن چنان باد در سر دارند که هنوز حاضر نیستند دیگاههای متفاوت را بپذیرند و روز به روز بر شدت و حدت دیگاههای تند روانهٔ خود می افزایند. در چنین وضعی حضور داکتر عبدالله در کابل بیشتر به سودجویی و سوژهٔ تبلیغاتی این گروه کمک می کند تا برجسته سازی نقش او در تحولات مثبت سیاسی.
تنگنای پر چالش حضور داکتر در کابل زمانی خواهد بود که طالبان مجمع کلان خود یا لوی جرگه را تشکیل دهند و ترکیب آن کاملا یک جانبه و طالبانی باشد و داکتر عبدالله و کرزی و دیگران مجبور به حضور در آن ساخته شوند. در این صورت، شرکت و عدم شرکت داکتر در این مجمع می تواند برای حال و آیندهٔ سیاسی او بسیار پر پیامد باشد. و این همان تیغهٔ آزمونیست که سر راه داکتر کمین کرده است.

سنچارکی


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
عبدالله
آزمون
نظرات بینندگان:

>>>   در جرگه های پشتون گپ اصلی را برگزارکنندگان جرگه میزنند و اکثریت پشتون ناظر هم تائید میکنند و اقلیت غیر پشتون هم رد میکنند و در نهایت گفته میشود که با رای گیری علنی و آزاد به اکثریت آرا فیصله شد .
اشتراک کردن یا نکردن عبدالله و امثالهم مانند موجودیت عدد صفر در یک محاسبه جمع و تفریق است.
آنچه مهم است این است که اینبار عبدالله باید اعلان کند که تنها از خود نمایندگی میکند چون در دوره های قبل بیشتر از موضع جهاد و مقاومت خودش را مطرح میکرد که اینبار چنان نیست.
تنها نماینده جهاد و مقاومت سنگرسازان عزیز و در راس شان احمد مسعود است.

>>>   عبدالله برای طالب قاتل و تروریست و قومپرست لابیگری میکند و وطن را به کمک غنی و کرزی تحت پلان امریکا برای طالب دادند و حالا میخواهند ریشه مردم و وطن را بسوزانند.

>>>   داکتر عبدالله دیگر نماینده جهاد و مقاومت نیست و هرچه انجام میدهد از موضع شخص خودش است و سود و زیان آن هم تنها به خودش بر میگردد.

>>>   تیغه آزمون؟ آزموده را نیازمایند!

>>>   نرس عبدالله که خود را داکتر مینامد یک ادم ساده لوح است که هم خود را تباه کرد و هم تاجک ها را


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است