| نه جنگ، مهاجرت، فرار ثروت و غيره عامل انحطاط و سقوط جوامع است، بلكه عدم كارآمدي سيستم حاكم و ناتواني مديريتي بارزترين فكتوري است كه منجر به زوال جامعه و كشور مي كردد | ||||
| تاریخ انتشار: ۱۳:۳۱ ۱۴۰۴/۱۱/۲۷ | کد خبر: 178896 | منبع: |
پرینت
|
|
رويارویي با تمايلات نسل جديد پيامدی جز فروپاشي ندارد!
بديهي است كه امروز در عصر متفاوتي زيست داريم، عصري كه تجلي دهنده بزرگترين دستآورد انساني در عرصه علوم و فناوري بوده كه انقلاب اطلاعاتي از جلوه هاي بارز آن است، رشد و توسعه فزاينده فناوري ها در دوران كنوني چنان فضا را خلق و مناسباتي را در جوامع انساني ايجاد نموده است كه هيچ نيروي ديگر يا انترنتيوي را نمي توان سراغ داشت كه پيشرفت سريع فناوري و ابزارهاي مدرن اطلاعاتي را سد و مانع گسترش فرايند روابط انساني و تحديد آگاهي و بيداري هاي ناشي از اين فرايند تاريخي و علمي گردد، كه نسل جوان در كليه جوامع بوضوح در محراق اين فراينده تاريخي قرار گرفته و بمثابه نيروي محرك و بالقوه، دگرگوني ها و تحولات بعدي را هدايت مي نمايد، از اينرو است كه لزوم حفظ تعادل در مناسبات قدرت فيمابين دستگاه قدرت كه بگونه سنتي در اكثريت جوامع و كشوها بويژه در كشورهاي عقب مانده در اختيار طبقه نه چندان باسواد و زورگو قرار دارد، مطرح شده و پرسش بقا و دوام اقتدار پوشالي و يا فروپاشي آن در دستور روز قرار مي گيرد.
در دنياي امروز اكثريت متفكرين و نخبگان سياسي و اجتماعي بدين باور رسيدند كه نه جنگ ها، مهاجرت ها، فرار ثروت، نيروي كار و غيره عامل استثنایي انحطاط و سقوط جوامع و كشورها است، بلكه عدم كارآمدي سيستم حاكم و ناتواني مديريتي كه قادر نيست و يا نمي خواهد تابه درك بزرگترين نيروي پيشگام و شكست ناپذير مانند نسل جديد اهتمام نمايد، بارزترين فكتوري خواهد بود كه منجر به زوال جامعه و كشور مي كردد.
از اين واقعيت نمي توان به سادگي عبور كرد كه نسل كنوني در تمام جوامع و كشورها عليرغم تفاوت هاي چشمگير در نوعيت نظام حاكم و سطح توسعه و رفاه عمومي كشورهايی كه در آن زيست دارند، حامل پيام واحد و نگرش مشابه نسبت به داشتن سهم و نقش شان بمثابه رود خروشان و پرتلاطم و نيروي لايزال در رهبري جامعه، مشاركت در قدرت و گوش فرادادن به مطالباتي است كه نسل امروزي آنرا حق خويش دانسته و در راستاي آن مبارزه مي نمايد.
بنيادي ترين مشكل دولت ها بخصوص در جهان كمتر توسعه يافته كه از وجود قدرت هاي سنتي و خودكامه در رنج هستند، اين است كه توانایي، درايت يا نيت اين را ندارند كه نسبت به بزرگترين معضل سياسي و اجتماعي يعني سهم نسل جديد در قدرت آماده پذيرش مسووليت شوند يا بعباره ديگر چنين حكومات غافل، قادر به تأمين خواست ها و مطالبات نسل جديد نيست و يا هم از آن در هراس اند.
رويكرد پشت كردن به نسل هاي امروز و بي مبالاتي نسبت به خواست هاي شان و همچنین بي توجهي و ناديده گرفتن عكس العمل اجتماعي عليه آنچه كه در جامعه جريان دارد، موجب ايجاد تقابل و تخاصم با نيرويی خواهد شد، كه موفقيت شان در برابر نظم حاكم واپسگرا و شيفته قدرت اجتناب ناپذير است چنانچه انديشور گرامي دكتور عماد ابشناس در يك نبشته تحليلي پيرامون عوامل فروپاشي كشورها، از فروپاشي اتحاد شوروي وقت نامبرده و معتقد است كه در صورت وقوع تقابل با نسل امروز حتی كشوري داراي سلاح هستوي نيز قادر به شكست اين نسل نخواهد شد.
نسل جوان در تمام جوامع و كشورها و بخصوص در كشور عقبمانده و جنگ زده افغانستان نسل تحصيل يافته، متخصص و كار فهم است، سپردن كار به نسل آگاه متضمن بقاي جامعه پنداشته شده و دولت ها مكلف اند تا بسترهاي مناسب را در جذب جوانان اعم از مرد و زن در سطوح مختلف و بدنه قدرت فراهم آورند، ضمانت هاي قانوني، امنيتي و حمايت هاي اجتماعي براي نسل كنوني جلوگيري از فاجعه بعدي است.
امر بديهي است كه همه دولت ها براي دوام حيات و بقاي خويش به ابزارهاي متنوع متوسل مي شود، اما بكار گيري سياست حذف و در حاشيه قراردادن نسل جديد در شرايطی كه از انقلاب در عرصه اطلاعاتي و فناوري متأثر است، بخواهيد يا نخواهيد، دوام حاكميت كهنه را به چالش خواهند كشيد، دولت و يا آناني كه در سكوي اقتدار قرار دارند بايد بخوبي به اين درك لازم رسيده باشند كه بخاطر دوام و بقاي قدرت خود به نسل بالنده و تحصيل يافته نياز دارند كه بي مبالاتي نسبت به اين نيروي سركش، همه چيز را سر انجام به فنا خواهد داد.
رويكردها:
چكيده اي از نبشته پژوهشي دكتور عماد ابشناس
"عوامل فروپاشي كشورها"
عبدالاحمد فيض
>>> با سلام و احترام به عبدالاحمد فیض شما رهبران شما سیاست مداران شما نخبگان فوحان شما وزیران شما جنرالان شما مارشال ها شما استادان دانشگاه شما مدرسان حق نظر دادن در برابر ملت افغانستان و کشور افغانستان ندارید و نه به نظر شما و نه مداخیله شما و نه دلسوزی شما و نه ملامت کردن هم دیگر تان که اون مقصر بود و آن است این حرف به درد خود شما نمی خورد چی برسه به ملت افغانستان شما همه تان بیست سال جمهوریت شما هم آزادی بیان داشتین هم رسانه داشتین هم قدرت نظامی داشتین هم دالر باد آورده داشتین هم دمکراسی داشتید آیا شما بین خود بر سر این ملت دوکان تجارت باز کرده بودین هر ولایت هر قوم هر زبان را بین خود تقسیم کرده بودین اگر قبول ندارید این از نا فوهی تان که به ملت رفتی ندارد اگر این دالر باد آورده به افغانستان این کمک های بین المللی در افغانستان به زیر ساخت های شهری از برق بگیر از آب آشامیدنی بگیر از شهر سازی از کشاورزی بگیر از مالداری بگیر از تجارت بگیر از صنعت بگیر از پابریکه بگیر از کارخانه بگیر تا اقتصاد بگیر باید افغانستان در منطقه از همه همسایهها بهترین می بود شما چکار کردین از الف تا یا بگیر همه تان از سرمایه شخصی خود را در خارج افغانستان سرمایه گذاری میکرین کردین حال هم شما و همه ما ملت افغانستان و همه تمام دنیا این را به چشم دیدن حال قضاوت بکنیم امروز که ملت افغانستان و این کشور به این روز افتاده است تقصیر کی است خودتان به کوچه علی چپ نزنید شما بیست سال وقت داشتین شما بین خود جور نیامدین حال میگوید باید این تور بشه وآن تور بشه حال نظر ما ملت افغانستان این است که شما هیچ حق در باره ما ملت ندارید و نه هم بهتان میدیم....
یک مهاجر افغانستانی