آنچه این روزها در ولایت هرات جریان دارد، دیگر یک اقدام موردی نیست؛ بلکه نشانه‌های یک روند سیستماتیک و سازمان‌یافته در تخریب میراث‌های فرهنگی را نشان می‌دهد. تازه‌ترین مورد، تخریب یک مقبره با قدمت تاریخی توسط یک نهاد غیرمسوول است.
اما پرسش اساسی اینجا است: چه کسانی و با چه هدفی در تلاش‌اند تا این اقدامات را عادی و قابل توجیه جلوه دهند؟

متأسفانه، برخی افراد با استفاده از تریبون‌های رسانه‌ای، به‌جای دفاع از میراث فرهنگی، در نقش توجیه‌گر ظاهر شده‌اند. از جمله آقای وحید پیمان، خبرنگار افتخاری وابسته به افغانستان اینترنشنال، که این اثر تاریخی را با ادبیاتی غیرتخصصی «گورستان در داخل سرک» عنوان کرده است.
این نخستین‌بار نیست. ایشان پیش از این نیز برای زمینه‌سازی در حذف یک مقبره تاریخی دیگر، با طرح روایت احساسی «گرفتن جان یک تازه‌داماد»، تلاش کرده بود افکار عمومی را در مسیر تخریب یک اثر تاریخی جهت‌دهی کند.

ادامه این رویکرد خطرناک است. اگر امروز به بهانه گسترش سرک‌ها یک مقبره برداشته شود، فردا نوبت دیگر آبده‌ها و آثار تاریخی خواهد بود. در چنین شرایطی، توسعه به نام پیشرفت، به معنای حذف تدریجی هویت تاریخی یک شهر و یک ملت تمام خواهد شد.
میراث فرهنگی مانع توسعه نیست؛ مشکل، تصمیم‌های غیرکارشناسی و فضاسازی‌های رسانه‌ای است.
تخریب تاریخ، توسعه نیست بل پاک کردن حافظه یک ملت است.

احمد احسان سروریار