بسیاری از ما، وقتی در محیطی جدید مثل چین زندگی و کار می‌کنیم، دچار یک ترس عمیق می‌شویم: ترس از ناپدید شدن. فکر می‌کنیم اگر مانند مردم اینجا لباس بپوشیم، مانند آنها مذاکره کنیم، یا از روش‌های کاری‌شان تقلید کنیم، در حقیقت خود واقعی‌مان را پاک کرده‌ایم. این ترس، ما را وادار می‌کند تا با شدت بیشتری به شکل‌های ظاهری هویتمان ،چه در پوشش، چه در آداب معاشرت بچسبیم. اما غافلیم از اینکه این چسبندگی افراطی، ما را در نگاه دیگران به یک نمایش‌گر موزه‌ایی ، تبدیل می‌کند . جذاب برای نگاه اول، اما نامربوط و غیرعملی برای همکاری جدی در دنیای واقعی.

راز ماندگاری این نیست که شکل خود را درون شیشه‌ای محفوظ نگه دارید. راز ماندگاری در این است که معنای وجود خود را در دنیای جدیدی که وارد آن شده‌اید، دوباره بسازید.
این یک اشتباه استراتژیک است که فکر کنیم تنها دو گزینه داریم: یا کاملاً ذوب در فرهنگ چین شویم (که احساس خیانت به خودمان را ایجاد می‌کند) یا در یک دژ دفاعی از آداب و رسوم گذشته خود بمانیم (که ما را نامرئی و بی‌ارتباط می‌کند). راه سوم و هوشمندانه‌تری وجود دارد: یادگیری زبان عملی چین، برای گفتن داستان منحصربه‌فرد خودتان.

در چین، زبان مشترک فقط ماندارین نیست. زبان مشترک، مجموعه‌ای از قواعد نانوشته است:
احترام به سلسله‌مراتب در مذاکره؛
اهمیت گوانشی (روابط) که مبتنی بر اعتماد و تبادل لطف در طول زمان است؛
اهمیت ظواهر و نشان‌های رسمی؛
اگر شما این قواعد را ندانید، مانند کسی هستید که در یک مهمانی شلوغ، با صدای بلند به زبانی حرف می‌زند که فقط خودتان می‌فهمید. هیچ‌کس منظور شما را نمی‌گیرد، مهم نیست چقدر حرف‌تان عمیق باشد. یادگیری این زبان، تسلیم شدن نیست. گرفتن میکروفون است.
شما باید آن جوهره‌ی اصیل خود، اعتماد، کیفیت، پشتکار، خلاقیت، را از قالب قدیمی بیرون بکشید و در قالبی جدید بریزید که برای یک شریک چینی حل‌کننده‌ی یک مشکل یا سازنده‌ی یک فرصت باشد.

جامعه‌ی خودتان در چین، می‌تواند یک نقطه قوت فوق‌العاده باشد، نه فقط برای دلتنگی، که برای کسب‌وکار. اما به شرطی که این شبکه را از حالت یک پناهگاه خارج کنید و به یک پل تبدیل کنید. شبکه‌ی شما می‌تواند اولین مشتریان وفادار شما باشد، کانالی برای بازاریابی اصیل باشد، یا منبعی برای دریافت مشاوره‌های کاربردی درباره‌ی بازار چین. این شبکه، ریشه‌ی شما در خاک غریب است. به آن آب ارتباط و همکاری بدهید تا برایتان میوه‌های فرصت بدهد، نه اینکه فقط در سایه‌ی آن بخزید تا از باد تغییر در امان باشید.

اصیل‌ترین کار ممکن این نیست که در گوشه‌ای بایستید و شکل قدیمی خود را نگه دارید، در حالی که دنیا از کنار شما می‌گذرد. اصیل‌ترین و درخور‌ترین احترام به ریشه‌هایتان این است که از دل آن ریشه‌ها، درختی تناور در خاک جدید رشد دهید. موفقیت شما در چین، که با هوشمندی، صداقت و حفظ کرامت انسانی‌تان به دست آمده‌، نشان‌دهنده‌ی زنده، پویا و قدرتمند هویت واقعی شما است. هویتی که می‌تواند نفس بکشد، صحبت کند و پیروز شود. این نه فروش هویت، که اعلان آن در میدانی بزرگ‌تر است.

آریا جعفری