| چشم به راه ترامپ نباشید که آنها دیگر به جنگ افغانستان بر نمی گردند. هیچ خارجی برای وطن و کشور دیگر آزادی، عدالت و آسایش نمی آورد و موجب تغییر نمی شود | ||||
| تاریخ انتشار: ۲۲:۲۹ ۱۴۰۵/۲/۱۷ | کد خبر: 200101 | منبع: |
پرینت
|
|
در آن روزهای که ترامپ برای دومین بار دموکرات ها را در انتخابات شکست داد و در جنوری 2025 وارد قصر سفید شد و سپس بعضی اعضای کابینه اش را از کهنه سربازان جنگ افغانستان و یا دارای دیدگاه مخالفت شدید با طالبان برگزید، نوعی از امیدواری و شور و شعف را میان برخی از صاحبان کرسی و مقام جمهوریت سرنگون شده و فروپاشیدۀ افغانستان و مخالفان طالبان ایجاد کرد؛ به خصوص که ترامپ از بایدن به شدت در خروج و نحوۀ خروج از افغانستان انتقاد می کرد و از فرودگاه و پایگاه هوایی بگرام با نوعی از حسرت و سرخوردگی نام می برد.
در میان اعضای کابینۀ ترامپ از همه بیشتر پیت هگست وزیردفاع یا وزیر جنگ کابینۀ ترامپ که در افغانستان جنگیده بود و کهنه سرباز جنگ افغانستان بود، مایۀ دلگرمی و امید برای آنهای می شد که به تقابل امریکای ترامپ با طالبان چشم دوخته بودند و می گفتند باید منتظر تیم جدید در قصر سفید بود و تحولی در افغانستان ایجاد می شود.
باری در پاسخ به کمنت یکی از وطنداران و دوستان تنظیمی ام و از دپلومات های مادام العمر چهل ساله در خارج نوشتم که به تیم جدید قصر سفید و ترامپ نباید چشم دوخت و امیدوار شد، چونکه ترامپ خودش آغاز گر مذاکرات رسمی با طالبان بود و نمایندگانش با پمپئو وزیر خارجه اش در دوحه موافقت نامۀ خروج و پذیرش انتقال قدرت به طالبان را امضا کردند. حالا آنچه را که ترامپ می گوید دروغ می گوید و فقط برای تحقیر بایدن و دموکرات ها در جامعه و کشور امریکا مطرح می کند. چشم به راه تیم ترامپ و ترامپ نباشید که آنها دیگر به جنگ افغانستان و در مخالفت با طالبان بر نمی گردند.
مدت ها بعد که فکر می کنم یک سال بعد بود متوجه شدم که هیچ خبر و حضوری از آن هموطن گرامی دیپلمات در صفحۀ فیسبوک نیست و جستجو کردم تا ایشان را پیدا کنم، دیدم که من را بلاک کرده است.
قبل از آن و در آستانۀ مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری امریکا در اکتوبر 2020 در یک بحث و خارج از آن نیز نظریات بعضی مقامات جمهوریت و حتی رهبران و کلان های تنظیمی شریک سفرۀ جمهوریت را شنیدم که به خروج نیروهای امریکایی از افغانستان باور نداشتند. یکی از آن جمع استدلال می کرد که رقیب و دشمن آیندۀ امریکا، چین است و تقابل میان آنها اجتناب ناپذیر می باشد.
برای امریکا پایگاه بهتر و ارزانتر از افغانستان در این تقابل وجود ندارد و بنا براین امریکایی ها افغانستان را ترک نمی کنند.
در فردای آن روز(پنجم اکتوبر 2020) با طرح این سوال که آیا واقعاً امریکایی ها افغانستان را ترک نمی کنند، پاسخ دادم: «امریکا پس از انتخابات ماه آینده قطع نظر از آنکه ترامپ برنده باشد و در قصر سفید باقی بماند و یا بایدن انتخابات را ببرد و به قصر سفید برود، نیروهای خود را بصورت کامل از افغانستان بیرون می کنند. هیچ نیرویی از کشورهای اروپایی و هیچ عضو ناتو بدون امریکا حتی برای یک روز هم در افغانستان باقی نمی ماند.»
حالا بعضی ها به عاصم منیر و خواجه آصف چشم دوخته اند که شاید آنها کاری کنند.
نه، هیچ خارجی برای وطن و کشور دیگر آزادی، عدالت و آسایش نمی آورد و موجب تغییر نمی شود. حتی خداوند هم برای تغییر دست آنهای را نمی گیرد که بدون تغییر خود خواهان تغییر اند.
آیه 11 سوره رعد:
إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّیٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ.
(در حقیقت، خداوند حال هیچ قومی را تغییر نمیدهد تا زمانی که آن قوم یا آن ملت حال خود را تغییر دهند.)
محمد اکرام اندیشمند