هرچه یوتیوبر طوالب و لواطب‌زاده بود به سمت آن هجوم برده بودند و تمام ماشینری افغانستان هم به آن سمت گسیل شده بود تا یک پروژه انکشافی تبلیغاتی را پوشش بدهند.
ثبت و احوال نفوس حتی توزیع تذکره برقی را برای شهروندان کند و متوقف شد، تا به مردم آن سوی مرز دیورند تذکره توزیع شود و در اطراف این کانال برای‌شان زمین توزیع شود و پروژه ممدگل مومند را تکمیل کنند.
حالا این‌که این یک بازی چین بود که ماشینری اول آنجا و سپس به بدخشان برای چور گسیل شود، بماند!

اما یک نکته دیگر در رابطه به کانال قوشتیپه!
یکسال تمام روی دروازه‌ های انتيک آن کار شده است.
دیزاین پشت دیزاین، جلسه پشت جلسه، خلاصه ریاست فلزات هم که که گویا قرار بود سفینه فضایی بسازد، چندین تن آهن مصرف کرد و یک دروازه فلزی عظیم ساخت تا بعداً ۱۴ دروازه دیگر هم به همان شكل ساخته شود.
دروازه با هزار زحمت و هزینه به ساحه انتقال داده شد. چون فکر انتقالش را نکرده بودند.
تیم اول نصب رفت، هرچه تلاش كردند، دروازه نصب نشد.
تیم دوم نصب رفت، بازهم نشد.
تیم سوم رفت، باز هم نشد.
آخر انجنيران ساحوی با تعجب دريافتتد که دروازه سرچپه دیزاین و ساخته شده است.
خلاصه، در اين پروژه‌، مثل زیرگذر هرات که قرار است از سر نو برایش هواکش، کانال تخلیه آب، سیستم برق رسانی و... ساخته شود، هر کار یک بار دیزاین می‌شود، سه بار ساخته می‌شود و چهار بار دوباره‌ کاری می‌گردد.
نتیجه هم این است که هزینه نهایی پروژه به جای یک برابر، ده برابر می‌شود و همه با افتخار گزارش مي‌دهند که كار تمام است در حالی‌كه اين پروژه شديدا در فقر مديريتی عظيم قرار دارد!
همه چیز که ملایی شود، از این بهتر نمی‌شود.

سایه نویس