جناب شیخ‌الاسلام اسلام‌جار، والی محترم هرات!
در زبان فارسی ضرب‌المثلی مشهور وجود دارد که می‌گوید: «هرگاه خداوند بخواهد بلایی بر سر مورچه‌ای بیاورد، به او دو بال می‌بخشد تا به پرواز درآید و طعمه پرندگان شود.»
مقصود این سخن آن است که بال درآوردن مورچه، نه نشانه کمال و رستگاری، بلکه گاه علامت آغاز زوال و نابودی او است.

شیخ صاحب گرامی!
در این ضرب‌المثل نکته‌ای ژرف و تأمل‌برانگیز نهفته است. چه بسا انسان از نداشتن برخی امکانات و موقعیت‌ها گله‌مند باشد، در حالی که حکمت الهی اقتضا کرده است که از آن‌ها محروم بماند؛ زیرا اگر به آن امکانات دست می‌یافت، ممکن بود همان نعمت‌ها زمینه سقوط و تباهی او را فراهم سازند.
شاید شما نیز هرگز در خواب و خیال خود رسیدن به مقام ولایت را تصور نمی‌کردید و تا پایان عمر با همان « فخر طالب » روزگار می‌گذراندید. اما تقدیر الهی چنین رقم خورد و دعای مورچه‌وار شما در درگاه حق تعالی به اجابت رسید و به این جایگاه دست یافتید.

اکنون باید آگاه باشید که این مقام تنها یک امتیاز نیست، بلکه مسوولیتی سنگین نیز بر دوش شما نهاده است. مردم بر گردن شما حق دارند و ادای این حق، تنها در تأمین امنیت و اداره امور خلاصه نمی‌شود؛ بلکه حفظ آبرو، حیثیت، کرامت و عزت آنان نیز از مهم‌ترین وظایف زمامداران است. شایسته است این مسوولیت را جدی بگیرید و در این مسیر با تقوای الهی، عدالت و احتیاط گام بردارید.

از آنجا که شما از عالمان دین هستید، لازم دانستم در پیوند با تصمیم اخیرتان مبنی بر انتقال زنان بدون چادری به زندان ــ اقدامی که می‌تواند با حیثیت و آبروی مردم گره بخورد ــ نکته‌ای را از منظر وظیفه دینی یادآور شوم. بیم آن می‌رود که قدرت و اختیاری که امروز در اختیار شما قرار گرفته، همان «بال‌هایی» باشد که انسان در لحظه دریافت آن‌ها، از پیامدهایشان غافل می‌ماند.

بنابراین، از شما به‌عنوان یکی از مسوولان ارشد این ولایت انتظار می‌رود که در تصمیم‌گیری‌های خود، بیش از هر چیز به عدالت، تقوای الهی و کرامت انسانی توجه داشته باشید. صدور دستورها و اجرای سیاست‌هایی که زمینه تعرض به آبرو و حیثیت مردم را فراهم می‌سازد، نه با روح عدالت سازگار است و نه با آموزه‌های متعالی اسلام که حفظ حرمت و آبروی مؤمن را از بزرگ‌ترین ارزش‌ها می‌شمارد.

از این‌رو، از شما تقاضا دارم با تصمیم‌های حکومتیِ شتاب‌زده، بی‌پشتوانه و ناسازگار با موازین شرعی و اخلاقی، بهانه‌ای به دست مأموران ناآگاه و تندرو ندهید تا به نام اجرای دستور، کرامت و عزت شهروندان هرات را خدشه‌دار کنند. هیچ حکومتی با تحقیر مردم پایدار نمانده و هیچ قدرتی بالاتر از دعای خیر مردمی نیست که حرمت و حقوقشان پاس داشته شده است.

امید است خداوند متعال به شما توفیق دهد تا از این جایگاه، نه برای سخت‌گیری بر مردم، بلکه برای خدمت به آنان، پاسداری از حقوقشان و حفظ عزت و آبرویشان بهره بگیرید؛ زیرا مسوولیت قدرت، پیش از آن‌که مایه افتخار باشد، امانتی سنگین و آزمونی بزرگ در پیشگاه پرودگار است.

جمال عبدالناصر حبیبی