دو تن از منسوبان اداره امر به معروف طالبان در حمله در مسیر مسلخ هرات بطور مشکوک جان باخته‌اند.
مسیر مسلخ هرات شاهد رویدادی بود که به سرعت در سراسر حوزه‌های أمنیتی و ادارات استخباراتی پیچیده و طوالب را وحشت‌زده کرده است.
دو تن از منسوبان اداره امر به معروف در حمله مشکوک جان باخته‌اند.

سایه نویس نوشت، گزارش‌های اولیه حاکی از آن است که این‌ها توسط اسلحه‌های لیزری از مسافت دور هدف قرار گرفته اند. جزییات این رویداد هنوز به‌طور رسمی روشن نشده است.
آنچه این رویداد را برجسته‌تر می‌سازد، نه تنها خود حادثه، بلکه نوع رخداد است.
منطقه‌ رویداد به شدت امنیتی شده است و تا کنون جستجوها منتج به یافتن سر نخ نشده است.

کد (9)

>>>   موج بازداشت زنان از هرات به بلخ رسیده و اگر جلوی خودسری کارتل ایدئولوژیک طالبان گرفته نشود، این بی‌حرمتی به خانه‌های همه از جمله لابی‌گران بی‌شرف طالبانی هم خواهد رسید.

>>>   چوب خدا صدا ندارد اگر بخورد دوا ندارد. آه مظلوم اگر نبرد برنده را تیز کند.

>>>   لالام جان هم تبار تاجیک به خیابان بیابید از قوم و ملک و ناموس خود دفاع کنید

>>>   الله اکبر نعره تکبیر شروع بخیر بزن بدوان بطرف پاکستان فرار شان کنید انشالله.
آریا از جرمنی

>>>   در یکی از محله‌های حوزه یازدهم شهر هرات، دختر حدودا بیست‌ساله را با دست شکسته و پای برهنه و بدن کبود رها کرده‌اند. دختر آن‌قدر وحشت‌زده است که نام و هویت خانوادگی خود را از یاد برده است. لباسش مناسب است، بی‌حجاب هم نیست؛ اما چرا مأموران امر به معروف طالبان این‌گونه او را مورد آزارواذیت قرار داده‌اند؟
این صحنه را با چشمان خودم دیدم. تصور این‌که روزی چنین بلایی بر سر خواهر یا دختر من هم بیاید، خونم را به جوش می‌آورد، اما نمی‌توانم کاری کنم. چگونه می‌توانم سکوت کنم؟ چه کاری از دستم برمی‌آید؟
اگر دست به تفنگ ببرم، چه بر سر خانواده و نزدیکانم خواهد آمد؟ آیا اگر با خانواده‌ام مشورت کنم، آنان به من اجازه خواهند داد؟ قطعا نه. آنان در قدم اول به نیازهای اولیه زندگی، یعنی نان، ضرورت دارند و بعد به آزادی؛ آزادی‌ای که ما حتا آن را هم نمی‌خواهیم. ما فقط می‌خواهیم از حقوق شهروندی خود برخوردار باشیم و کسی به ناموس ما بی‌احترامی نکند، فقط همین.
چگونه سکوت کنیم؟ تا کی سکوت کنیم؟
شیرزاد