آزادی، بی‌بندوباری نیست. آزادی یعنی حق انتخاب، حق بیان، حق تحصیل، حق کار، حق زندگی با کرامت و حق اعتراض به بی‌عدالتی.
همان‌گونه که تحمیل بی‌حجابی بر زنان ظلم است، تحمیل حجاب نیز ظلم است. هیچ دولت، گروه یا فردی نباید حق انتخاب را از انسان‌ها بگیرد. محدود کردن پوشش زنان، چه به نام دین و چه به نام هر ایدئولوژی دیگر، زمانی که با اجبار همراه باشد، محدود کردن آزادی و کرامت انسانی است.
زنان نیمی از پیکر جامعه‌اند. جامعه‌ای که زنانش از آموزش، کار، حضور اجتماعی و حق بیان محروم باشند، هرگز نمی‌تواند به پیشرفت و عدالت واقعی دست یابد. محرومیت یک زن، تنها مشکل یک فرد نیست؛ زیان آن متوجه تمام جامعه است.
اما در این میان، نباید خود ما علیه خودمان باشیم. نباید زن، دشمن زن باشد. نباید زنی محرومیت و خاموشی زن دیگر را توجیه کند. دفاع از حقوق زنان، دفاع از یک گروه خاص نیست؛ دفاع از عدالت، انسانیت و آیندهٔ جامعه است.
شاید برخی بگویند که بلند کردن صدا چه فایده‌ای دارد. شاید امروز هیچ تغییری رخ ندهد، اما سکوت هرگز تغییری به وجود نیاورده است. حتی اگر صدای ما نتواند محدودیت‌ها را از میان بردارد، دست‌کم نشان خواهد داد که ما بی‌عدالتی را نپذیرفته‌ایم و در کنار حق ایستاده‌ایم، نه در کنار ظلم.
تاریخ تنها از کسانی یاد نمی‌کند که پیروز شدند؛ بلکه از کسانی نیز یاد می‌کند که در سخت‌ترین روزها سکوت نکردند.
پس صدای خود را بلند کنیم. نه برای نفرت، نه برای خشونت، بلکه برای حق، عدالت، آزادی و کرامت انسانی. زیرا آزادی زمانی
معنا پیدا می‌کند که برای همه باشد، نه فقط برای عده‌ای خاص.
در گروه ها پست کنید استوری بگذارید در صفحه شخصی خود پست کنید کامنت بگذارید و راجع بهش گپ بزنید برید زیر پست های سلبریتی ها هشتگ بگذارید در تمام سوشل میدیا صدای خود را بلند بکنید!