| مسعود با پادرمیانی یکی از کشورهای همسایه، بهزودی با مقامهای طالبان دیدار خواهد کرد و بیعت خود را با ملا هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، اعلام میکند | ||||
| تاریخ انتشار: ۱۹:۲۳ ۱۴۰۵/۴/۱۷ | کد خبر: 200510 | منبع: |
پرینت
|
|
آیا احمد مسعود در یک قدمی بیعت با ملا هبتالله است؟
منابع نزدیک به احمد مسعود مدعیاند که او با پادرمیانی یکی از کشورهای همسایه، بهزودی با مقامهای طالبان دیدار خواهد کرد و بیعت خود را با ملا هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، اعلام میکند.
به باور نزدیکان احمد، او سر انجام و پس از ناکامی در ایجاد انسجام میان مخالفان طالبان، پذیرفته که به دلیل نداشتن استراتژی، برنامه مشخص و ساختار منسجم، نتوانسته جریان تاثیرگذار را علیه طالبان شکل دهد.
همچنین ادعا میشود که در حال حاضر جبهه مقاومت در مناطقی که پیشتر از آنها بهعنوان پایگاههای مردمی خود یاد میکرد، نیروی نظامی در اختیار ندارد.
این ادعاها در حالی مطرح میشود که طی سالهای گذشته گزارشهای متعددی از اختلافات داخلی، ریزش نیروها و جدایی فرماندهان از جبهه مقاومت منتشر شده است. آخرین چهره شاخصی که راه خود را از این جبهه جدا کرد، حامد صیفی، از فرماندهان ارتش پیشین افغانستان، است.
منتقدان احمد مسعود معتقدند که عملکرد پنجسالهی جبهه مقاومت نشان داد که این جریان از آغاز تاکنون فاقد یک نقشه راه روشن، استراتژی نظامی و سیاسی مشخص و برنامه عملی برای مقابله با طالبان بوده و است. به باور منتقدان احمد مسعود و جبههی موسوم به مقاومت، این جبهه در تمام این مدت بیش از آنکه به ایجاد یک تشکیلات منسجم و کارآمد بپردازد، بر جایگاه خانوادگی احمد مسعود و میراث پدرش، احمدشاه مسعود، تکیه کرده و احمد تصور میکرد که همین سرمایه نمادین برای بسیج مردم و جلب حمایت کشورهای منطقه و جامعه جهانی کافی خواهد بود؛ اما نتیجه عملی این رویکرد، از نگاه منتقدان، چیزی جز تداوم پراکندگی مخالفان طالبان، از دست رفتن فرصتها و کاهش اعتماد نیروهای ضد طالبان نبوده است.
به باور این منتقدان، اگر خبر انحلال جبهه مقاومت و پیوستن احمد مسعود به طالبان صحت داشته باشد، این تحول میتواند به سود جریانهای مخالف طالبان تمام شود؛ زیرا به اعتقاد آنان، کنار رفتن جریانی که طی پنج سال گذشته فاقد برنامه، راهبرد و انسجام لازم بوده، زمینه را برای ظهور و تقویت گروهها و شخصیتهایی فراهم میکند که دارای برنامه، سازماندهی و تعهد جدیتری برای مقابله با طالبان هستند. همچنین افرادی که تاکنون به امید موفقیت جبهه مقاومت در کنار احمد مسعود باقی مانده بودند، ممکن است به سوی جریانهایی گرایش پیدا کنند که از نگاه آنها، چشمانداز روشنتر و برنامه عملیتری برای آینده افغانستان ارایه میکنند.
جاوید روستاپور
>>> شخصا با آمر صاحب جوان، رهبر جوان، امید مردم و آینده ای افغانستان احمد مسعود ارتباطات دایمی دارم و از تمام موضوعات، پلان های سیاسی، نظامی و اوپراتیفي جبهه مقاومت به رهبری احمد مسعود با خبر هستم.
آمر صاحب جوان به هیچ صورت به طالبان ظالم و مزدور بیعت نخواهد کرد و عنقریب ګلم طالبان جمع خواهد شد و افغانستان آزاد، آباد و دموکراتیک ظهور خواهد کرد.
بااحترام دیپلوم انجنیر محمد محفوظ سپاهمل کوهستانی
>>> اگر گروه گویا مقاومت با طالب تامل کنند ، به نفع مردم و مجموع کشور است ...جنگ به نفع هیچ طرف نیست.انهاییکه از جنگ و مقاومت حرف میزنند کسانی که در اروپا و امریکا اند حرف از مقاومت میزنند و بس.
تفاوت گرو نامنهاد مقاومت با گروه گویا مقاومت دوران حضور قطعات شوروی در افغانستان فرق فاحش دارد.
گروه های اسلامی بنام مقاومت در سالهای هشتاد حمایت کامل از امریکای صهیونیست ،غربی ها و اعراب خرپول و وهابی داشتند...البته دروازه پاکستان برای تربیه تروریستها از سالهای دوره حاکمیت محمد داود به بعد طور گسترده باز بود... زمرد پنجشیر و لعل بدخشان و خشخاش قندهار بخشی از عواید گروه مقاومت بود ..چور و چپاول و سرقت مواد خوراکه از قطار های اکمالاتی بخش دگر از عواید آنها بود ...سازمانهای ارتجاعی چون کنفرانس اسلامی نیز با آنها بود ..،خلاصه آنچه بادار امریکایی شان حکم میکرد سایرین انجام دادند ،طوریکه ما شاهد جنایات آنها در سودان و فلسطین استیم.
اما حالا این گروه فراری بنام مقاومت هیچ نوع حمایت ملی و بین المللی ندارند ...منابع مالی ندارند ...ذخایر معادن دگر در اختیار آنها نیست .دروازه های پاکستان بر روی شان بسته شده است...
گرچه طالبان هیچ نوع رسمیت ندارند اما اگر تفاهم بوجود اید و همین گروه در درون طالب نفوذ کنند و به تدریج تغییر کیفی بوجود اید ...آینده نسبتا روشن در انتظار مردم افغانستان بوجود خواهد بود ..البته حد اقل پنجاه سال زمان به کار است که طالب جایش را برای گروه های نسبتا روشن تر خالی کند.
تاجیکیار
>>> فعلا کدام خیر از جبه مقاومت نیست اینها همه خلاف کاران هست فقط تمرکز روی طالبان ناراضی تا این سیطره قومی دور کنیم
>>> عمر انسان ها کوتاه است، ولی معضل افغانستان بیشتر از 50 سال به اینسو دوام دارد، معلوم نیست چه وقت حل می شود، سقوط نظام موجوده هم در توان مخالفین ان نمیباشد، بنان عده مثل احمد مسعود، محقق و سایرین درین فکر اند، تا قبل از تمام شدن عمر شان خودرا دوباره به شکلی از اشکال در قدرت ببینند،
و از لذایذ ان برخوردار شوند، اگر این شراکت در قدرت به بعیت از امارت اسلامی باشد، چه باکی دارد !
>>> مسعود ودارودسته اش همه دوصد نفر نمیشود اگر بیعت کند یا نکند هیچ چیز تغیر نمیکند