مسکو و طالبان؛ دیپلماسی یا معامله بر سر سرنوشت افغانستان؟
نشستی زیر نام «فرمت مسکو» برگزار می‌شود؛ نشستی که نامش دیپلماسی است، اما برای مردم افغانستان یک پرسش بسیار جدی را زنده می‌کند:
روسیه چگونه می‌تواند با گروهی که سال‌ها در منازعه افغانستان نقش مسلحانه داشته و شماری از اعضا و نهادهای مرتبط با طالبان تحت رژیم تحریم‌های شورای امنیت قرار دارند، وارد تعامل سیاسی شود، بدون آن‌که مسوولیت و پیامدهای این تعامل برای مردم افغانستان روشن باشد؟
اگر گفتگو با طالبان برای تأمین صلح است، چرا صدای قربانیان افغانستان در این میزها کم‌رنگ است؟
و اگر هدف، مقابله با نفوذ امریکا در منطقه است، آیا مردم افغانستان باید بار رقابت قدرت‌های بزرگ را بر دوش بکشند؟

پرسش دیگری نیز باقی است: آیا هیچ قدرتی حق دارد برای رسیدن به اهداف ژیوپلیتیک خود، به یک گروه مسلح سلاح و امکانات نظامی بدهد تا مردم یک کشور دیگر قربانی شوند؟
این پرسش باید با سند، شفافیت و در چارچوب حقوق بین‌الملل پاسخ داده شود؛ نه با نشست‌های سیاسی و بیانیه‌های دیپلماتیک.
مردم افغانستان دیگر نمی‌خواهند کشورشان میدان آزمایش سیاست‌های مسکو، واشنگتن، اسلام‌آباد یا هیچ پایتخت دیگری باشد.

اگر روسیه و سایر قدرت‌های منطقه‌ای واقعاً نگران امنیت افغانستان‌اند، راه آن باید روشن باشد: حمایت از صلح واقعی، حکومت فراگیر، حقوق اساسی مردم و جلوگیری از خشونت و تروریسم؛ نه معامله بر سر آینده یک ملت.
افغانستان ملک هیچ قدرت خارجی نیست.
رقابت روسیه و امریکا هرچه باشد، مردم افغانستان نباید قربانی آن شوند.
ما با هیچ ملت و هیچ کشور دشمنی نداریم؛ اما با هر سیاستی که سرنوشت مردم افغانستان را ابزار رقابت قدرت‌های بزرگ کند، پرسش و اعتراض داریم.
افغانستان را از میزهای معامله بیرون کنید؛ بگذارید مردم افغانستان درباره آینده افغانستان تصمیم بگیرند.

عبدالستار حسینی