سه هفته پیش بدینسو اعتراضات دانشجویی از یک محله فقیر نشین در شمال فرانسه آغاز گردید و به سرعت در سراسر فرانسه گسترش یافت. اتحادیه های کار گری و «جلیقه زرد» ها به این اعتراضات پیوستند. دانشجویان عمدتآ از کمبود معلم در مکاتب، ساختمان های مندرس و صنف های با دیوار های سوراخ شده؛ اعتراض دارند که در محلات فقیر نشین فرانسه این وضعیت بد تر آز ان است که به ظاهر دیده میشود. در این اعتراضات بناهای تاریخی، ساختمان برخی شهر داری ها به آتش کشیده شده است. تا کنون 1200 نفر بازداشت گردیده، تعدادی از دانشجویان زخمی شده و یک نفر هم دستش قطع شده و حدود 150 پلیس زخم برداشته است.

احزاب سیاسی فرانسه از جمله : راست افراطی به رهبری مارین لوپن وچپ رادیکال به رهبری ملانشون، از این فرصت استفاده نموده وجوانان را به اعتراض تشویق میکنند. ملانشون که در میان جوانان بین 18 تا 24 سال از نفوذ گسترده ای برخوردار است ، خودش در اعتراضات شرکت میکند ومشوق سرسخت این اعتراضات است و احتمال داده میشود که او در انتخابات سال آینده در دور اول برنده شود ، اما پیشبینی میشود که در دور دوم شکست خواهد خورد.

فرانسه از بی ثباتی سیاسی رنج می برد در طی پنج سال، پنج نخست وزیر بر سر کار آمده است وهرکدام از کم کردن بدهی های دولت سخن گفته اما در عمل موفق به اجرای آن نشده است. اما وضعیت فلاکتبار مکاتب فرانسه ، کمبود معلمان، فقدان خدمات عمومی برای شاگردان ، شرایط بسیار وخیمی را در فرانسه ایجاد کرده است. طبعآ تورم ، گرانی ، کمبود معاش معلمان ، ضعف خدمات شهری، بالا رفتن قیمت بنزین ، افزایش قیمت مواد خوراکی ، همه و همه دست بدست هم داده چهره فرانسه را امروز به یک چهره خشونت زا ، آتش گرفتن ساختمانها ، تهاجم پلیس بر معترضان خشمگین تبدیل کرده است.

تنها امروز فرانسه با چنین اعتراضات مواجه نیست، بلکه تقریبآ در کل اروپا این اعتراضات شکل گرفته و دامنه ای آن گسترده تر میشود. چند روز پیش در بروکسل بلجیم، دهها موتر را به آتش کشیدند ، پلیس هارا زخمی کردند وجوانان زیادی بازداشت گردیده و تعدادی از آنها زخمی شدند. میدان هوایی بروکسل ناگزیر شد که حدود 150 پرواز خودرا بخاطر این اعتراضات لغو کند.

علی تقوایی