| Wie das deutsche Friedensdorf Tausenden afghanischen Kindern eine neue Chance auf Leben ermöglicht? | ||||
| تاریخ انتشار: ۱۳:۰۹ ۱۴۰۵/۸/۱۴ | کد خبر: 201232 | منبع: |
پرینت
 |
|
وقتی نام آلمان در میان بخشی از مردم افغانستان مطرح می‌شود، خاطرات حضور نظامی این کشور در کنار نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان نیز به میان می‌آید. حضور نظامیان خارجی در افغانستان، با وجود اهداف اعلام‌شده امنیتی و بازسازی، با پیامدهای تلخ انسانی همراه بود. عملیات نظامی، اشتباهات محاسباتی، تلفات غیرنظامیان و ویرانی‌هایی که در جریان جنگ اتفاق افتاد، در شکل‌گیری نگاه انتقادی بخشی از جامعه افغانستان نسبت به نیروهای خارجی تأثیر گذاشت.
آلمان نیز به‌عنوان یکی از کشورهای مشارکت‌کننده در مأموریت‌های نظامی ناتو، از این واقعیت تاریخی جدا نیست. نیروهای آلمانی از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ در افغانستان حضور داشتند. البته ماهیت حقوقی و مأموریت نیروهای بین‌المللی، موضوعی تاریخی و قابل بررسی است و نباید همه ابعاد آن را صرفاً با یک عنوان سیاسی توضیح داد.
با این حال، در کنار این خاطرات و تجربه‌های تلخ، داستان دیگری نیز از رابطه آلمان و افغانستان وجود دارد؛ داستانی که نه در میدان جنگ، بلکه در بیمارستان‌ها، مراکز درمانی و میان خانواده‌هایی شکل گرفته است که سال‌ها برای نجات فرزندان بیمارشان تلاش کرده‌اند.
قهرمانان این داستان، پزشکان، کارکنان و داوطلبان یک مؤسسه خیریه آلمانی به نام «دهکده صلح بین‌المللی» هستند.
بر اساس گزارش منتشرشده در ۴ نوامبر ۲۰۲۶، رییس جمعیت هلال احمر افغانستان اعلام کرده است که تاکنون ۵۰۳۰ کودک افغانستانی مبتلا به سوختگی‌های شدید و عفونت‌های استخوانی، با همکاری این مؤسسه در آلمان درمان شده‌اند.
در همان روز، ۴۶ کودک پس از تکمیل مراحل درمان به افغانستان بازگشتند و ۷۹ کودک دیگر برای دریافت خدمات درمانی تخصصی به آلمان منتقل شدند. همچنین ۱۵۳ کودک افغانستانی در زمان انتشار خبر همچنان در آلمان تحت درمان بودند.
این ارقام تنها آمارهای یک برنامه خیریه نیستند؛ پشت هر عدد، زندگی یک کودک، نگرانی یک خانواده و امیدی وجود دارد که پس از سال‌ها ناامیدی دوباره زنده شده است.
در میان کودکان بازگشته، داستان ذکیه، دختری از ولایت غزنی، بسیار قابل تأمل است.
پدر ذکیه سال‌ها برای درمان دخترش تلاش کرده بود. حتی یک بار در افغانستان او را تحت عمل جراحی قرار داده بودند، اما نتیجه مطلوب حاصل نشده بود. خانواده سرانجام با همکاری جمعیت هلال احمر افغانستان توانستند او را برای درمان به آلمان بفرستند.
ذکیه پس از درمان به خانواده‌اش بازگشت. او درباره تجربه خود در آلمان گفته است که از محل اقامت، غذا و خدمات درمانی مناسبی برخوردار بوده است.
لقمان، کودکی از ولایت خوست، نیز پس از انجام عمل جراحی و دریافت خدمات پزشکی در آلمان، بهبود یافته و به خانواده‌اش بازگشته است.
این روایت‌ها نشان می‌دهند که فعالیت‌های بشردوستانه چگونه می‌توانند در زندگی انسان‌هایی که هیچ امیدی به بهبود شرایط خود ندارند، تغییری اساسی ایجاد کنند.
اهمیت فعالیت Friedensdorf International تنها به تأمین هزینه‌های درمان و انتقال کودکان به آلمان محدود نمی‌شود.
بر اساس توضیحات نماینده این مؤسسه، برخی از کودکان یک سال، برخی دو سال و تعدادی حتی بیشتر از دو سال در آلمان اقامت داشته‌اند. در این مدت، علاوه بر دریافت خدمات درمانی، در محیطی اجتماعی زندگی کرده، با کودکان کشورهای دیگر دوست شده و تا اندازه‌ای با زبان آلمانی آشنا شده‌اند.
البته جدایی طولانی‌مدت از پدر و مادر برای کودکان و خانواده‌هایشان دشوار است؛ موضوعی که نماینده مؤسسه نیز به آن اشاره کرده است.
با این وجود، برای کودکی که امکان درمان بیماری‌اش در کشور خود فراهم نیست، این فرصت می‌تواند به معنای بازگشت سلامتی و آغاز دوباره زندگی باشد.
این مؤسسه در وب‌سایت رسمی خود نیز توضیح می‌دهد که کودکان بیمار از کشورهای مختلف را برای درمان به آلمان منتقل می‌کند و پس از بهبودی، آنان را به خانواده‌هایشان بازمی‌گرداند.
یکی از نکات قابل توجه در این ماجرا، تأثیر اجتماعی و فرهنگی چنین فعالیت‌هایی است.
مردمی که ممکن است از حضور نظامی یک کشور خاطرات خوشی نداشته باشند، در برخورد با فعالیت‌های بشردوستانه همان کشور، تجربه متفاوتی پیدا می‌کنند.
پدری که سال‌ها برای درمان فرزندش تلاش کرده و نتیجه‌ای نگرفته است، وقتی می‌بیند یک مؤسسه آلمانی بدون توجه به ملیت، زبان، قومیت و موقعیت اجتماعی فرزندش برای درمان او تلاش می‌کند، ممکن است نگاه متفاوتی نسبت به جامعه آلمان پیدا کند.
این تغییر نگرش الزاماً به معنای فراموش شدن خاطرات جنگ نیست؛ بلکه نشان می‌دهد که مردم می‌توانند میان سیاست‌های دولت‌ها، عملکرد نظامیان و تلاش‌های انسانی شهروندان و سازمان‌های مدنی تفاوت قایل شوند.
در واقع، گاهی یک پزشک، یک پرستار یا یک داوطلب خیریه می‌تواند در ذهن یک خانواده، تصویری ماندگارتر از ده‌ها سخنرانی سیاسی ایجاد کند.
نکته قابل توجه دیگر این است که این همکاری با وجود تغییرات سیاسی افغانستان و بازگشت طالبان به قدرت نیز ادامه یافته است.
همکاری دهکده صلح با جمعیت هلال احمر افغانستان نشان می‌دهد که فعالیت‌های بشردوستانه، دست‌کم در این مورد، توانسته‌اند از موانع سیاسی عبور کنند.
البته باید توجه داشت که این برنامه حاصل همکاری یک مؤسسه خیریه مستقل آلمانی با یک نهاد افغانستانی است و نباید آن را مستقیماً به‌عنوان سیاست دولت آلمان معرفی کرد.
اما همین استقلال و تداوم فعالیت، ارزش اجتماعی آن را برجسته‌تر می‌کند.
شاید مهم‌ترین درس این تجربه آن باشد که رابطه میان ملت‌ها را نمی‌توان تنها با معیارهای نظامی، سیاسی و اقتصادی سنجید. گاهی نجات جان یک کودک، ارزشمندتر از صدها قرارداد و توافق سیاسی است.
آلمان در افغانستان تنها با خاطرات جنگ شناخته نمی‌شود. در کنار آن خاطرات، هزاران خانواده افغانستانی نیز وجود دارند که ممکن است نام این کشور را با درمان فرزندشان، بازگشت سلامتی و دوباره زنده شدن امید به یاد بیاورند.
این همان چهره‌ای از آلمان است که نه با سلاح، بلکه با دانش پزشکی، همدلی و انسان‌دوستی شکل گرفته است.
1. گزارش طلوع‌نیوز: درمان بیش از پنج هزار کودک افغانستانی در آلمان.
2. گزارش رسمی جمعیت هلال احمر افغانستان درباره بازگشت ۴۶ کودک و اعزام ۷۹ کودک، ۴ نوامبر ۲۰۲۶.
3. وب‌سایت رسمی Friedensdorf International؛ معرفی برنامه درمان کودکان.
4. وزارت امور خارجه آلمان؛ تاریخچه روابط آلمان و افغانستان.
5. ناتو؛ تاریخچه مأموریت‌های بین‌المللی در افغانستان
Wenn in Afghanistan der Name Deutschland fällt, werden bei einem Teil der Bevölkerung auch Erinnerungen an den militärischen Einsatz deutscher Soldaten an der Seite der US-amerikanischen und anderer NATO-Truppen wach. Die internationale Militärpräsenz in Afghanistan war mit zahlreichen Kontroversen und schmerzhaften Erfahrungen verbunden. Militärische Operationen, strategische Fehleinschätzungen, zivile Opfer und die Zerstörung von Lebensgrundlagen haben das Bild ausländischer Streitkräfte in Teilen der afghanischen Gesellschaft nachhaltig geprägt.
Auch Deutschland war als eines der beteiligten NATO-Mitgliedsländer von dieser Geschichte nicht zu trennen. Deutsche Soldaten waren von 2001 bis 2021 in Afghanistan stationiert. Unabhängig von den erklärten Zielen des Einsatzes bleibt festzuhalten, dass der Krieg für viele Afghaninnen und Afghanen mit Leid, Verlust und schwierigen Erinnerungen verbunden ist.
Doch neben diesen Erfahrungen gibt es eine andere Geschichte in den deutsch-afghanischen Beziehungen: eine Geschichte, die nicht auf Schlachtfeldern, sondern in Krankenhäusern, medizinischen Einrichtungen und im Leben zahlreicher Familien geschrieben wird. Im Mittelpunkt stehen Ärztinnen und Ärzte, Pflegekräfte, Mitarbeitende und ehrenamtliche Helfer einer deutschen Hilfsorganisation: des Friedensdorf International.
Nach Angaben des afghanischen Roten Halbmonds sind bislang 5.030 afghanische Kinder mit schweren Verbrennungen und Knocheninfektionen mithilfe des Friedensdorfs in Deutschland behandelt worden.
Einem Bericht vom 4. November 2026 zufolge kehrten 46 Kinder nach erfolgreicher Behandlung zu ihren Familien nach Afghanistan zurück. Gleichzeitig wurden 79 weitere Kinder zur spezialisierten medizinischen Versorgung nach Deutschland gebracht. Zum Zeitpunkt der Veröffentlichung befanden sich zudem 153 afghanische Kinder in Deutschland in medizinischer Behandlung.
Hinter diesen Zahlen stehen nicht nur Statistiken eines humanitären Hilfsprogramms. Hinter jeder einzelnen Zahl verbirgt sich ein Kind, eine besorgte Familie und eine Hoffnung, die nach oft jahrelanger Verzweiflung wieder lebendig wird.
Besonders bewegend ist die Geschichte von Zakia, einem Mädchen aus der afghanischen Provinz Ghazni.
Ihr Vater hatte jahrelang versucht, eine Behandlung für seine Tochter zu finden. Eine Operation in Afghanistan hatte nicht den erhofften Erfolg gebracht. Schließlich konnte die Familie mit Unterstützung des afghanischen Roten Halbmonds die Behandlung in Deutschland ermöglichen.
Nach ihrer Genesung kehrte Zakia zu ihrer Familie zurück. Über ihre Zeit in Deutschland berichtete sie, dass sie dort gut versorgt worden sei und Unterkunft, Essen und medizinische Betreuung erhalten habe.
Auch der Junge Luqman aus der Provinz Khost erzählte von seinen positiven Erfahrungen. Er wurde in Deutschland operiert und konnte nach seiner Genesung zu seiner Familie zurückkehren.
Solche Geschichten machen deutlich, welche Bedeutung humanitäre Hilfe für Menschen haben kann, die in ihrem eigenen Land keine ausreichenden Behandlungsmöglichkeiten finden.
Die Bedeutung der Arbeit von Friedensdorf International beschränkt sich nicht allein auf die Finanzierung medizinischer Behandlungen und den Transport der Kinder nach Deutschland.
Nach Angaben eines Vertreters der Organisation in Afghanistan verbringen einige Kinder ein Jahr, andere zwei Jahre und manche sogar noch länger in Deutschland. Während dieser Zeit erhalten sie nicht nur medizinische Versorgung. Sie leben in einem sozialen Umfeld, schließen Freundschaften mit Kindern aus anderen Ländern und lernen teilweise auch die deutsche Sprache kennen.
Natürlich ist die lange Trennung von den Eltern für die Kinder und ihre Familien eine große emotionale Belastung. Auch der Vertreter der Organisation hat auf diese Schwierigkeit hingewiesen.
Dennoch bedeutet diese Möglichkeit für ein schwer krankes Kind, dessen Erkrankung im Heimatland nicht ausreichend behandelt werden kann, oftmals eine zweite Chance auf ein gesundes Leben.
Friedensdorf International unterstützt seit Jahrzehnten kranke und verletzte Kinder aus verschiedenen Ländern und ermöglicht ihnen medizinische Behandlungen in Deutschland. Nach ihrer Genesung kehren die Kinder zu ihren Familien zurück.
Besonders bemerkenswert ist die gesellschaftliche und kulturelle Wirkung solcher humanitären Aktivitäten.
Menschen, die möglicherweise keine positiven Erinnerungen an den militärischen Einsatz eines Landes haben, können durch humanitäre Hilfe desselben Landes ganz andere Erfahrungen machen.
Ein Vater, der jahrelang vergeblich versucht hat, sein krankes Kind behandeln zu lassen, erlebt, dass eine deutsche Hilfsorganisation seinem Kind medizinische Unterstützung ermöglicht – unabhängig von Nationalität, Sprache, ethnischer Zugehörigkeit oder gesellschaftlichem Status.
Eine solche Erfahrung kann seine Wahrnehmung Deutschlands und der deutschen Gesellschaft verändern.
Das bedeutet keineswegs, dass dadurch die schmerzhaften Erinnerungen an den Krieg verschwinden. Vielmehr zeigt es, dass Menschen durchaus zwischen der Politik eines Staates, dem Handeln seiner Streitkräfte und dem Engagement seiner Bürgerinnen und Bürger sowie zivilgesellschaftlichen Organisationen unterscheiden können.
Manchmal kann ein Arzt, eine Krankenschwester oder ein ehrenamtlicher Helfer im Gedächtnis einer Familie einen bleibenderen Eindruck hinterlassen als zahlreiche politische Reden.
Bemerkenswert ist außerdem, dass diese Zusammenarbeit trotz der politischen Veränderungen in Afghanistan und der Rückkehr der Taliban an die Macht fortgesetzt wurde.
Die Kooperation zwischen Friedensdorf International und dem afghanischen Roten Halbmond zeigt, dass humanitäre Arbeit in diesem Fall politische Hindernisse überwinden konnte.
Dabei ist wichtig zu betonen, dass es sich um die Zusammenarbeit einer unabhängigen deutschen Hilfsorganisation mit einer afghanischen Institution handelt. Die Arbeit des Friedensdorfs sollte deshalb nicht unmittelbar als staatliche Politik Deutschlands dargestellt werden.
Gerade diese Eigenständigkeit und die langfristige Fortsetzung der Arbeit unterstreichen jedoch ihre gesellschaftliche Bedeutung.
Die vielleicht wichtigste Erkenntnis aus dieser Erfahrung lautet: Die Beziehungen zwischen Völkern lassen sich nicht ausschließlich anhand militärischer, politischer oder wirtschaftlicher Kriterien beurteilen. Manchmal ist die Rettung des Lebens eines einzigen Kindes wertvoller als Hunderte politischer Vereinbarungen.
Deutschland wird in Afghanistan nicht nur mit den Erinnerungen an den Krieg verbunden. Es gibt auch Tausende afghanische Familien, die den Namen dieses Landes mit der Heilung ihres Kindes, der Rückkehr seiner Gesundheit und dem Wiederaufleben ihrer Hoffnung verbinden.
Das ist ein anderes Gesicht Deutschlands – ein Gesicht, das nicht durch Waffen, sondern durch medizinisches Wissen, Mitgefühl und Menschlichkeit geprägt wird.
Haidar Qasemi
TOLOnews: Berichterstattung über die Behandlung afghanischer Kinder in Deutschland und die Rückkehr von 46 Kindern.
Afghanischer Roter Halbmond: Angaben zur Rückkehr und Überführung der Kinder zur medizinischen Behandlung.
Friedensdorf International: Offizielle Informationen über die medizinische Hilfe für Kinder aus verschiedenen Ländern.
Auswärtiges Amt: Informationen zur Geschichte der deutsch-afghanischen Beziehungen.
NATO: Hintergrundinformationen zum internationalen Einsatz in Afghanistan.
